بعد از گذشت ۴ ماه از انتخابات

گیر کردن خَرِ رئیسی در گِل بلاتکلیفی، بی برنامگی و کوتولگی!

سید ابراهیم رئیسی فرصت چندانی برای جلب حسن ظن مردم نسبت به خود و نظام اسلامی ندارد؛ بنابراین باید هر چه سریعتر با تکمیل حلقه های میانی دولت و نیز تدوین برنامه ای مشخص و مدّون و ارائه آن به جامعه، اعتماد از دست رفته مردم نسبت به دولت دوازدهم را احیاء کند.

کد خبر: ۵۷۴۱۵۲

تاریخ: ۲۶ مهر ۱۴۰۰ - ۱۵:۴۷

۱۲۰ روز از رئیس جمهور شدن ابراهیم رئیسی و قریب به ۶۰ روز از رأی اعتماد حداکثری مجلس یازدهم به وزاری پیشنهادی او می گذرد؛ اما همچنان هیچ تغییر و تحول محسوسی در اوضاع و احوال کشور به ویژه در ساحت خطیر اقتصاد و مهار تورم رخ نداده است.

از همان روز اول، پاشنه آشیل ابراهیم رئیسی برای تشکیل کابینه سیزدهم، عدم تجربه مکفی وی در مدیریت اجرائی، تیمی و تشکیلاتی بوده است و هر چه می گذرد این مسئله بیشتر رخ می نمایاند. از همان روز اول انتخاب رئیسی به عنوان رئیس دولت، اخبار متعددی درباره فشار، سهم خواهی و اختلافات پشت پرده در جریان اصولگرایی برای ورود به کابینه به گوش می رسید. از طرفی، آشنا نبودن او با حوزه اجرا و نیز عدم شناخت وی نسبت به چهره های مناسب و کارآمد برای این حوزه، به تشکیک در انتخاب افراد منجر شد.

به گزارش پایگاه خبری صراط، انتشار برخی خبرها مبنی بر اختلافات رخ داده مابین رئیس جمهور و معاون اول وی بر سر چینش تیم اقتصادی نیز چیزی جز ارجاع به همان وضعیت بلاتکلیف نبود. از این رو به نظر می رسد دولت های سابق تکلیفشان با کابینه و نقشه راه و خط مشی شان مشخص تر بود و بهتر می دانستند چه می خواهند.

از سوی دیگر با کمال تأسف و تأثر، اطاعت از امر حکیمانه ی رهبر فرزانه انقلاب مبنی بر "سرعت عمل در تشکیل دولت سیزدهم"، صرفاً به مرحله نخست آن، یعنی معرفی وزرا به مجلس توسط رئیس جمهور و رأی اعتماد نمایندگان مجلس خلاصه شد و اصلی ترین مرحله تشکیل دولت یعنی تعیین مدیران ارشد -متشکل از وزرا، معاونین وزرا، رؤسای سازمان‌ ها و مراکز مهم، استانداران، فرمانداران، مدیران کل ستادی و استانی- به حالت تعلیق و تغییر بطئی دچار شده است؛ شاهد این مدّعا، بلاتکلیفی نیمی از استانداران و بالطّبع مشخص نشدن مدیران استانی است.

نکته شایان ذکر آنکه قاطبه تصمیمات و دستورات وزرا از طریق معاونین ایشان و مدیران کل ستادی و استانی پیگیری و عملیاتی می‌ شود و استانداران نیز به عنوان عالی ترین مقام دولت در هر استان، اصلی ترین مجری سیاست‌های دولت در استان هستند. از جانب دیگر، رئیس محترم جمهور و وزرا با هدف افزایش اعتماد عمومی و حسن ظنّ جامعه به نظام اسلامی، در اقدامی پسندیده و در خور تحسین، جمعه هر هفته عازم سفر استانی به مناطق محروم کشور می شوند؛ اما سؤال اساسی این است که مجری انبوه مصوبات و دستورات صادره توسط هیأت دولت در این سفرها چه کسانی اند؟ مگر نه این است که مجریان این مصوبات، همین مدیران میانی، استانداران، معاونین وزرا، مدیران کل ستادی و استانی و برخی رؤسای مراکز مهم هستند؟ آیا مدیران خسته، ناکارآمد و فرتوت دولت حسن روحانی، توانایی اجرای این مصوبات و نیز بازآفرینی و تقویت اعتمادِ مخدوش شده جامعه را دارند؟!

اظهر من الشمس است تا زمانی که مدیران اجرایی میانی تغییر نکنند، تغییر ریل دولت تدبیر و امید در منظر و مرئای مردم مشهود نخواهد بود؛ چراکه قاطبه مردم ایران، استمرار دولت و رویکرد غربگرایانه حسن روحانی را به صلاح کشور ندیدند و با انتخاب ابراهیم رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰، یک "نه" بزرگ به هشت سال ناکارآمدی، بی تدبیری، بلاتکلیفی، تعلیق تمام امور کشور و نیز گره زدن آب خوردن مردم به مذاکره با غرب گفتند.

سید ابراهیم رئیسی فرصت چندانی برای جلب حسن ظن مردم نسبت به خود و نظام اسلامی ندارد؛ بنابراین باید هر چه سریعتر با تکمیل حلقه های میانی دولت و نیز تدوین برنامه ای مشخص و مدّون و ارائه آن به جامعه، اعتماد از دست رفته مردم نسبت به دولت دوازدهم را احیاء کند. در این راستا، شایسته است رئیس محترم جمهور هر چه سریعتر با معرفی یک سخنگو، آخرین تصمیمات و اقدامات صورت گرفته توسط دولت متبوع خود را به سمع و نظر اصحاب رسانه و افکار عمومی برساند.

از سویی ایشان باید با صراحت تمام اعلام کند که مسئولیت اقتصاد کشور در دولت سیزدهم دقیقاً با چه کسی است و نیز راهبردها و خط مشی اقتصادی کشور را چه کسی تعیین و تنظیم می‌کند؟! چراکه به شدت پراکندگی، تکثر و نیز عدم هماهنگی تیم اقتصادی دولت نگران کننده است.

با توجه به انبوه مشکلات و مسائل و مصائب کشور که رهاورد هشت سال بی تدبیری و نالایقی دولت تدبیر و امید است، انتظار منطقی این است که دولت سیزدهم فرصت ها و ثانیه ها را بسیار مغتنم بشمارد و به طور اخص از فرصت سوزی احتراز بجوید و هیچ گونه تأخیر و تعلیقی را جایز نشمرد؛ چرا که مردم آزاده و مطالبه گر ایران اسلامی، با هیچ کس عهد اخوّت نبسته اند!