آیا روحانی هم به سرنوشت خاتمی دچار خواهد شد؟

روحانی در مجمع تشخیص؟ حاشا و کلا!

اگرچه تا ماه‌های پایانی تحویل دولت دوازدهم، گمانه زنی‌ها بر سر احتمال ریاست روحانی در مجمع تشخیص مصلحت داغ بود، اما این درحالیست که تاکنون حتی عضویت عادی نامبرده در مجمع نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و بی پایه و اساس بودن این قبیل پیش بینی‌ها بر همگان به اثبات رسیده است.

کد خبر: ۵۷۰۶۷۹

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۴۰۰ - ۰۸:۱۲

بیش از یکماه از پایان دوران زمامداری روحانی و تحویل دولت به ابراهیم رئیسی می‌گذرد، اما با این وجود، هنوز حُکمی برای عضویت رئیس دولت‌های یازدهم و دوازدهم در مجمع تشخیص مصلحت نظام از سوی رهبر انقلاب صادر نگردیده است. اگرچه تا ماه‌های پایانی تحویل دولت دوازدهم، گمانه زنی‌ها بر سر احتمال ریاست روحانی در مجمع تشخیص مصلحت داغ بود، اما این درحالیست که تاکنون حتی عضویت عادی نامبرده در مجمع نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و بی پایه و اساس بودن این قبیل پیش بینی‌ها بر همگان به اثبات رسیده است.

به گزارش صراط نیوز در این بین، همزمان با عدم صدور حُکم عضویت روحانی و احتمال نزدیک به صفر صدور آن طی روز‌های آتی، خط سیاسی مشترک پیگیری شده از سوی رسانه‌های تجدیدنظرطلب و روزنامه‌های زنجیره‌ای بر القای این گزاره استوار است که حسن روحانی شخصاً مایل به حضور در مجمع تشخیص مصلحت نظام نیست و عدم صدور حُکم عضویت برای وی، چندان عجیب و دور از انتظار به نظر نمی‌رسد!

این درحالیست که اگرچه سیاست همیشگی رهبر انقلاب، حمایت از دولت‌های منتخب مردم، فارغ از دسته بندی‌های سیاسی بوده و این پشتیبانی تا آخرین روز خدمتگزاری ایشان نیز استمرار داشته است، اما کیست که متوجه نشده باشد معظم له، به انحای مختلف و در بزنگاه‌های گوناگون، تذکرات مشفقانه و عتاب‌های دلسوزانه خود را در قبال کج روی‌های دولت اعتدالگرایان بیان کردند، اما متاسفانه این تواصی با بی اعتنایی محض دولتمردان بنفش مواجه گردید.

اگر بیاد بیاورید، همین رویه دقیقاً در مواجهه رهبر انقلاب با دولت موسوم به اصلاحات نیز تکرار شد و ایشان علیرغم خباثت‌های آشکار و پنهان ترتیب داده شده از جانب کارگزاران دولت دوم خرداد علیه اصول و مبانی نظام، نه تنها چتر حمایتی خود را از سر کابینه‌های هفتم و هشتم برنداشتند بلکه سعی نمودند تا با گام نهادن در وادی جذب حداکثری، حتی الامکان مانع از خروج غربزدگان دگراندیش از دایره انقلاب شوند، اما شوربختانه شد آنچه نباید می‌شد و دولت محمد خاتمی در حوزه صادرات مُشتی فراری و خائن به خارج از مرز‌ها رکورددار گردید!

بدیهی است مجمع تشخیص مصلحت نظام، باید محفل رفت و آمد افرادی باشد که علیرغم اختلاف نظر در حوزه‌های سیاسی و فرهنگی، اما جملگی بر ترجیح مصالح ملی بر منافع باندی و قبیله‌ای متفق القول هستند و در کارنامه مسئولیت شان، نقطه سیاهی در زمینه جاسوس پروری و خیانت به کشور دیده نمی‌شود. ناگفته پیداست که آنچه مانع از حضور سیدمحمد خاتمی از سال ۱۳۸۴ در مجمع تشخیص شد، به تبع اولی، کاملاً درباره حسن روحانی پس از فراغت از مسئولیت در ۱۴۰۰ نیز صدق می‌کند و با اینحساب شیخ کلیدساز اعتدالیون را باید دومین رئیس جمهوری در تاریخ دانست که پس از سید عباشکلاتی اصلاح طلبان، جایی در میان اعضای مجمع تشخیص نخواهد داشت!