چرا محجوب و جلودارزاده چهار سال یک بار به فکر می افتند؟

به نام "کارگر" به کام "خانه کارگر"

اساسا دبیر کل محترم خانه کارگر که 16 سال است در مجلس حضور دارد و 22 سال است سکان مهم ترین تشکل غیر دولتی کارگری کشور را در دست دارد در همه این سال های حضورش چه قدم اساسی برای کارگران برداشته است که باز هم انتظار پشتیبانی و رای آن ها را دارد؟

کد خبر: ۵۵۹۴۴

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۱:۱۱

"صراط" -  در میان راه یافتگان دور دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی از تهران نام دو چهره آشنا و اصلاح طلب که در ادوار مختلف مجلس حضور داشته اند به چشم می خورند که هر چند این بار تلاش کردن حضور خود را خارج از دایره اصلاح طلبی و صرفا صنفی نشان بدهند اما بازی آن ها برای اخذ رای به نام قشری ضعیف دیگر رو به پایان است که آن ها حتی نتوانستند در میان سی نفر اول تهران جای بگیرند .

به گزارش سرویس سیاسی صراط، علیرضا محجوب دبیرکل خانه کارگر که 22 سال است حاضر نشده صندلی اش را در این تشکل به فرد دیگری واگذار کند و سهیلا جلودارزاده نماینده اصلاح طلب ادوار گذشته مجلس شورای اسلامی از جمله افرادی بودند که هرچند در ابتدای ثبت نام  خود تلاش کردند چراغ خاموش وارد عرصه رقابت شوند که خاطر دوستان اصلاح طلب طرفدار تحریم شان را مکدر نکنند اما خیلی زود که متوجه رقابت سنگین در این دوره  شدند، از هیچ کوششی از جمله شرکت در مناظرات با اصولگرایان تا حضور در هر لیست و گروهی از جمله لیست علی مطهری و کواکبیان دریغ نکردند .

محجوب که در مجلس هشتم نیز به سختی توانست به عنوان نفر سی ام تهران به مجلس شورای اسلامی راه پیدا کند این بار هم با سهیلا جلودارزاده به عنوان ناجیان قشر کارگر پا به میدان انتخابات گذاشتند و در هر مکانی سخن از نمایندگی خود از هزاران هزار کارگر به میان آوردند اما غافل از اینکه کارگران هم دست این به ظاهر ناجیان خود را خوانده اند و دیگر حنایشان رنگی ندارد .

سوال اصلی که در این میان مطرح است این است که اساسا دبیر کل محترم خانه کارگر که 16 سال است در مجلس حضور دارد و 22 سال است سکان مهم ترین تشکل غیر دولتی کارگری کشور را در دست دارد در همه این سال های حضورش چه قدم اساسی برای کارگران برداشته است که باز هم انتظار پشتیبانی و رای آن ها را دارد؟ نه این است که وی و همفکرانش مانند جلودارزاده هر چهار سال یک بار و در زمان انتخابات مجلس به فکر مسائل  مشکلات عدیده این قشر می افتند و در سخنرانی های پر زرق و برق خود از برنامه ریزی های اساسی برای قشر کارگر و دفاع از حقوق آن ها حرف می زنند اما معلوم نیست این برنامه ریزی ها کی به مرحله اجرا می رسد؟

خانه کارگر با این همه عضو و ساختار تشکیلاتی و فعالیت چقدر در جهت تحقق اهداف جامعه کارگری تلاش کرده است ؟ عملکرد مسئولان خانه کارگر به نحوی بوده است که به نظر می رسد این خانه و تشکیلات آن غیر از سیاسی کاری و تلاش برای استفاده از رای قشر کارگر در انتخابات های مختلف آن هم به کام اصلاح طلبان هیچ کارکرد دیگری برای رفاه کارگری نداشته است .