خود شِکن آیینه شکستن خطاست ...

جفای روحانی در حق جایگاه ریاست جمهوری!

حسن روحانی، طی سخنانی بی سابقه، ضمن گلایه از اهانت کنندگان به جایگاه ریاست جمهوری گفت: «اینکه به فردی به نام حسن روحانی اهانت می‌کنند مهم نیست، حالا فردی است که به آن اهانت کردند اما عنوان ریاست جمهوری غیر از فرد است. کسی حق ندارد که این عنوان را تخریب کند.»!

کد خبر: ۵۴۷۱۶۰

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۳۹۹ - ۱۷:۲۶

حسن روحانی، طی سخنانی بی سابقه، ضمن گلایه از اهانت کنندگان به جایگاه ریاست جمهوری گفت: «اینکه به فردی به نام حسن روحانی اهانت می‌کنند مهم نیست، حالا فردی است که به آن اهانت کردند اما عنوان ریاست جمهوری غیر از فرد است. کسی حق ندارد که این عنوان را تخریب کند.»! گفتنی است، اگرچه سخنان روحانی پیرامون مراعات شأن و جایگاه ریاست قوه مجریه کاملاً صحیح به نظر می رسد، اما کیست که نداند بیشترین تأثیر در این هتک حرمت را، عملکرد شخص وی و همقطاران عمدتاً بی کفایتش داشته است! روشن است که در وهله نخست، حرمت امامزاده را متولی آن حفظ می کند؛ لذا وقتی متصدی جایگاه ریاست جمهوری، سایرین را با القاب و الفاظی نظیر «بی ‌سواد، بی ‌شناسنامه، بی‌ دین، مزدور، کاسب تحریم‌، کودک‌ صفت، حسود، بزدل، ترسو، جیب ‌بُر، بی ‌قانون، مستضعف‌ فکری، بیکار، متوهم، فاسد، سوءاستفاده‌گر، خرابکار، عقب‌ مانده، تازه به دوران رسیده، عصر حجری، هوچی ‌باز، منفی ‌باف، یأس‌ آفرین، ناشُکر، انقلابیون نفهم، مُشتی لات» و...، مخاطب قرار می دهد، دیگر نباید توقع داشته باشد که این ادبیات نامناسب در میان عوام الناس اشاعه پیدا نکند و منتقدان رییس جمهور با سلام و صلوات، با او سخن بگویند!

رئیس دولت بنفش اما در بخش دیگی از سخنانش، با اظهار نگرانی از احتمال کاهش بی سابقه مشارکت مردمی در انتخابات 1400 می گوید: «اینگونه می خواهید مردم مشارکت حداکثری داشته باشند؟! رییس جمهوری انتخاب کنند که آن او از فردای انتخاب، سیبل همه تیرهای زهرآگین و فحاشی و تهمت شود؟ برای چه مردم این کار را بکنند مگر بیکار هستند که پای صندوق رای بروند؟ من می ترسم پشت پرده دستی در کار باشد که بخواهند مردم را از انتخابات مایوس کنند و به مردم بگویند به کجا می روید؟»!

نگرانی روحانی از احتمال کاهش مشارکت در انتخابات درحالی مطرح می شود که بر طبق آمار و نظرسنجی های رسمی، علت اصلی بی میلی و عدم مشارکت احتمالی آحاد مردم در انتخابات آتی، عملکرد فاجعه آمیز دولتمردان اعتدالی است که با بی تدبیری محض، ناکارآمدی را بحدی رسانده اند که ملت دیگر رمقی برای تغییر اوضاع در خود نمی بینند! این درحالیست که با گذشت تنها چند ماه از پیروزی مجدد دولت اعتدال در انتخابات 1396، کمپین های «پشیمانی از رای به روحانی» تمام فضای مجازی را درنوردید و محبوبیت و مقبولیت مردمی دولتمردان، با سقوطی آزاد، به پایین ترین نرخ خود در تاریخ جمهوری اسلامی رسید.

مسلم است که حسن روحانی، نباید هیچکس به اندازه خود را در هتک حیثیت و تضعیف جایگاه ریاست جمهوری اسلامی ایران، ملامت کند؛ چراکه از آغاز زمامداری، وعده هایی به مردم داد که یا عمل به آنها از توانش خارج بود یا آنکه با فرصت سوزی و امیدواری واهی به خسارت محض برجام، آن بخش از قول هایی که می توانست محقق کند را نیز دست نخورده باقی گذاشت!