تریبون‎هایی که دربست در اختیار پدر و پسر قرار می‎گیرند

«ساشا سبحانی» در "من‎وتو"؛ «احمد سبحانی» در "صداوسیما"!

«ساشا سبحانی» از جمله اولین آقازاده‌هایی است که آوازه مفاسدش در میان تمام ایرانیان پیچید. وی فرزند «احمد سبحانی» سفیر سابق ایران در ونزوئلا در دولت‌های خاتمی و احمدی نژاد است.

کد خبر: ۵۴۴۴۵۹

تاریخ: ۱۸ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۰

«ساشا سبحانی» از جمله اولین آقازاده هایی است که آوازه مفاسدش در میان تمام ایرانیان پیچید. وی فرزند «احمد سبحانی» سفیر سابق ایران در ونزوئلا در دولت های خاتمی و احمدی نژاد است که به واسطه اقدامات نابهنجار، هرزگی و سبک زندگی به شدت مبتذلش، به نماد ار آقازادگان ناخلف تبدیل شد.

اخیراً خبر دستگیری ساشا سبحانی در اسپانیا به جرم قاچاق انسان، مجدداً نام او را بر سر زبان ها انداخت و بسیاری از رسانه ها به همین بهانه با بازنشر سوابق ساشا و پدرش، به این سوژه پرداختند. شبکه بهایی «من و تو» نیز از این قافله عقب نماند و با اختصاص تریبون یک ساعته برنامه اتاق خبر به این آقازاده قمارباز، سعی نمود تا در آستانه ورود به چهل و سومین سالگرد پیروزی انقلاب، شاه ماهی سیاسی خود را از این معرکه صید نماید!

جالب اینکه همسو با رسانه های اپوزیسیون آنطرف آب، طی چند هفته گذشته، شبکه افق رسانه ملی نیز با دعوت از «احمد سبحانی» (پدر ساشا) بعنوان کارشناس مسائل آمریکای لاتین در برنامه نقش جهان، نقش خود در راستای پروموت کردن خاندان سبحانی را به احسن وجه ایفا نمود! اگرچه احمد سبحانی چند سال پیش، صراحتاً از اقدامات پسر ناخلفش برائت جسته بود و ایضاً نمی توان گناه پسر را به پای پدر نوشت، اما آیا کارشناس دیگری در حوزه مسائل آمریکای لاتین در کشور موجود نبود که می باید آنتن زنده صداوسیما را به فردی اختصاص داد که از تربیت شایسته تنها فرزند ذکور خویش نیز عاجز بوده است؟!

مع الاسف هزینه ای که این پدر و پسر و امثال سبحانی ها، با تربیت نادرست و هنجارشکنی هایشان، به اعتبار نظام اسلامی وارد آورده اند، بحدی است که نمی توان مجازات و ما به ازایی برای آن تعریف نمود؛ با این وجود، جای شگفتی است که بجای بایکوت کردن و تنبیه حداقلی این افراد، همسو با رسانه های برانداز لندن نشین، آنتن زنده رسانه ملی در اختیار ایشان قرار می گیرد و اصل احترام به شعور مخاطب، لگدمال می شود!

کوتاه سخن آنکه، رویکرد رسانه ملی در دعوت از میهمانان و افراد حاشیه ساز، به بهانه جذب مخاطب و رقابت با شبکه های تلویزیونی فارسی زبان خارج نشین، بیش از آنکه ثمره و عایدی داشته باشد، همچون گل بخودی به دروازه حاکمیت تلقی می شود و بیم آن می رود که تداوم این روند غلط، نه تنها مردم عادی بلکه علاقه مندان و دلسوزان اسلام و انقلاب را نیز نسبت به صداوسیما بدبین کند!