خودزنی‌های سیاسی وزیر فراری خاتمی، حامل کدام پیغام است؟

تقلای مهاجرانی برای جا دادن خود در دایره توابین!

توئیت‌های اخیر عطا الله مهاجرانی علیه جریان اصلاح طلب، آنچنان خاطر دگراندیشان داخلی را مکدر نموده است که روزنامه زنجیره‌ای شرق در مطلبی تحت عنوان "پشت‌پرده حملات مهاجرانی به بورقانی و اصلاح‌طلبان" نسبت به آن واکنش نشان داد.

کد خبر: ۵۴۳۸۶۲

تاریخ: ۱۴ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۱

توئیت های اخیر عطا الله مهاجرانی علیه جریان اصلاح طلب، آنچنان خاطر دگراندیشان داخلی را مکدر نموده است که روزنامه زنجیره ای شرق در مطلبی تحت عنوان "پشت‌پرده حملات مهاجرانی به بورقانی و اصلاح‌طلبان" اینطور نسبت به آن واکنش نشان داد: «به گفته برخی نزدیکان سید‌محمد خاتمی، بخشی از تنشی که در دوران اصلاحات میان اصلاح‌طلبان و نیروهای محافظه‌کار به ‌وجود می‌آمد، ناشی از اقدامات مهاجرانی بود. البته شاید مهاجرانی آگاهانه سعی می‌کند که آرام‌آرام و حالا در انگلستان، خود را از جبهه اصلاحات جدا کند تا به اهدافی بلندمدت دست یابد.»!

هیچکس نمی تواند منکر این واقعیت باشد که تمام سابقه سیاسی مهاجرانی، از زمان دولت موسوی تا دولت خاتمی، در اردوگاه تجدیدنظرطلبان تعریف می شود که دامنه این فعالیت ها پس از فرار نامبرده به خارج از کشور نیز تا به امروز ادامه داشته است. حال اما این سوال در ذهن پدیدار می شود که حقیقتاً هدف مهاجرانی از حمله به یاران غار و دوستان اصلاح طلبش چیست و چرا چندی است که در نقش مدافع سیاست های جمهوری اسلامی در شبکه های اپوزیسیون همچون بی بی سی فارسی ظاهر می شود؟

ایفای نقش غیرقابل انکار مهاجرانی در فتنه 88 و حضور تاثیرگذار وی بعنوان یکی از اعضای اصلی اتاق فکر جنبش سبز در لندن، از جمله گناهان نابخشودنی است که مرتکب آن با چند توئیت توابانه، به راحتی نخواهد توانست خود را در قبال آن اقدامات براندازانه، تبرئه نموده و گذشته اش را به فراموشی بسپارد. مضاف بر این، ارتباطات تنگاتنگ مهاجرانی با دربار آل سعود که تصاویر آن به دفعات در رسانه های دیداری منعکس گردیده است، خود نشان از این حقیقت دارد که پذیرش توبه وزیر فراری خاتمی، به همین سادگی میسر نخواهد شد!

در این میان، بازگشت بی سر و صدای جمیله کدیور (همسر مهاجرانی) به ایران در اواخر سال گذشته را نیز می توان بعنوان پیش پرده ای از سناریوی توبه مهاجرانی تحلیل نمود که با زیرکی خاصی درصدد است تا بدون پرداخت کمترین هزینه و پس از چندین سال تمتع از امکانات ملکه بریتانیا، الباقی عیش سیاسی خویش را نه در لندن که اینبار در تهران بگذراند! در انتها باید توجه داشت که اگرچه سیاست کلی کشور همواره بر جذب حداکثری و دفع حداقلی استوار بوده است اما باید دانست که تساهل افراطی و گسترش بی ضابطه دایره توابین نیز خطراتی را در پی خواهد داشت چراکه نه تنها متعهدین به خطوط قرمز نظام را دلسرد خواهد نمود بلکه قبح شکستن توبه را نیز از بین خواهد برد!