روحانی: من را احضار کنید ...

آیا صبر نظام درباره «داوطلب محاکمه» لبریز خواهد شد؟!

حسن روحانی این روز‌ها بجای رفع مشکلات عدیده مردم، تمام همت خود را معطوف به جنگ لفظی با دو قوه دیگر نموده است به نحوی که اگر حتی یک روز نام مجلس و دستگاه قضا را در دهان نچرخاند، گویی آن روز به شب نخواهد رسید! جالب آنکه رئیس دولت در فرافکنی آشکار، دو قوه تقنینی و قضایی کشور را به کارشکنی در امورات اجرایی متهم می‌کند و انتظار دارد که احدی در این دو قوه، در برابر قانون گریزی‌ها و ترک فعل‌های متعدد دولتمردان، دَم بر نیاورده و خود را به ندیدن بزنند!

کد خبر: ۵۴۳۱۳۲

تاریخ: ۰۹ بهمن ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۷

حسن روحانی این روزها بجای رفع مشکلات عدیده مردم، تمام همت خود را معطوف به جنگ لفظی با دو قوه دیگر نموده است به نحوی که اگر حتی یک روز نام مجلس و دستگاه قضا را در دهان نچرخاند، گویی آن روز به شب نخواهد رسید! جالب آنکه رئیس دولت در فرافکنی آشکار، دو قوه تقنینی و قضایی کشور را به کارشکنی در امورات اجرایی متهم می کند و انتظار دارد که احدی در این دو قوه، در برابر قانون گریزی ها و ترک فعل های متعدد دولتمردان، دَم بر نیاورده و خود را به ندیدن بزنند!

رئیس دولت بنفش اخیرا در واکنش به احضار جوان ترین وزیر خود به دادسرا، با رجزخوانی خطاب به دستگاه عدلیه اظهار داشته است: «اگر کسی را می‌خواهید برای مبارزه با فساد احضار کنید، باید مرا احضار کنید، نه اینکه وزیر مرا احضار کنید. من از تمام قوا، نیروهای مسلح، مردم و از آنهایی که با دولت خوب نیستند یا قهر هستند، می‌خواهم که در این شش ماه باقی مانده کار دولت، بگذارید که ما کار کنیم.»!

گفتنی است، حسن روحانی اگر در تمام دوران زمامداری خود، تنها یک حرف درست بر زبان جاری کرده باشد، همین اعلام داوطلبی علنی برای احضار به دادگاه و محاکمه خویش است؛ چه آنکه دخالت مستقیم دولت فشل تدبیر و امید در رقم خوردن فجایعی همچون فتنه بنزینی آبان 98، به یغما رفتن 18 میلیارد دلار ارز و 60 تُن از ذخایر طلای کشور، نابودی دارایی های مردم در بورس، تورم کمرشکن، افزایش 600 درصدی بهای مسکن، اُفت 300 درصدی ارزش پول ملی، رشد 6 برابری نرخ ارزهای خارجی و...، محکومیت قطعی اعتدالیون در هر دادگاه و محکمه ای را به دنبال خواهد داشت!

از سوی دیگر، به نظر می رسد که شخص روحانی، با در پیش گرفتن این استراتژی که حمله بهترین دفاع است، یاد گرفته که در مواقع اضطرار و روزهای مبادا، بجای پاسخگویی در برابر عملکرد خسارت بار دولت مطبوعش، فریاد هل من مبارز در مواجهه با سایر قوا سر دهد و با هوچیگری، از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند! بر همین اساس، رئیس دولت بنفش با اطمینان کامل از اینکه نه مجلس و نه دستگاه قضا به دلیل شرایط ویژه کشور، وارد معرکه های دولت ساخته و التهاب‎آفرین نخواهند شد، با اعتماد به نفسی مثال زدنی، به رجزخوانی برای دو قوه دیگر روی آورده؛ غافل از اینکه نمی داند صبر نظام در برابر این تحرکات، همیشگی نخواهد بود!