دانشمندان آلمانی موش‌های دچار فلج حرکتی را درمان کردند

اکنون پژوهشگران دانشگاه «روهر» در شهر بوخوم آلمان با استفاده از پروتئینی که خود طراحی کرده و ساخته‌اند، موفق شدند سلول‌های عصبی موش‌های فلج را تحریک کنند تا دوباره سلول بسازند.

کد خبر: ۵۴۲۲۸۹

تاریخ: ۰۳ بهمن ۱۳۹۹ - ۱۸:۵۹

گروهی از پژوهشگران آلمانی با تزریق گونه‌ای پروتئین مصنوعی به مغز موش‌هایی که به دلیل آسیب نخاعی دچار فلج حرکتی شده‌اند، آن‌ها را معالجه کردند، به طوری که توانستند دوباره راه بروند.

به گزارش یورونیوز، دانشمندان به این ترتیب برای نخستین بار موفق شدند پیوند عصبی میان نخاع و مغز این موش‌های آسیب‌دیده را دوباره برقرار سازند، آسیبی که تا کنون در بدن پستانداران جبران‌ناپذیر بود.

آسیب‌های نخاعی در انسان که اغلب در ورزش یا حوادث رانندگی به وجود می‌آید، باعث فلج حرکتی فرد می‌شود، زیرا رشته‌های عصبی که اطلاعات حرکتی را بین ماهیچه‌ها و مغز جابجا می‌کنند قادر به بازتولید و رشد مجدد نیستند.

دیتمار فیشر، رئیس این تیم پژوهشی گفت: «نکته ویژه در مورد مطالعه ما این است که این پروتئین نه تنها برای تحریک سلول‌های عصبی که خود آن پروتئین را تولید می‌کنند استفاده می‌شود، بلکه از طریق مغز به جا‌های دورتر هم انتقال می‌یابد.»

وی افزود: «به این ترتیب ما با یک مداخله نسبتاً مختصر، تعداد بسیار زیادی از عصب‌ها را تحریک می‌کنیم تا آن‌ها به نوبه خود سلول‌های عصبی جدیدی را تولید کنند و در نهایت موش‌ها می‌توانند دوباره راه بروند.»

به گفته این پژوهشگر آلمانی، موش‌های فلجی که به این روش تحت درمان قرار گرفتند، پس از دو تا سه هفته راه رفتن را آغاز کردند. بر اساس آنچه در سایت اینترنتی دانشگاه روهر نوشته شده، این درمان شامل تزریق حامل‌های اطلاعات ژنتیکی به مغز برای تولید پروتئین است که «هایپر اینترلوکین ۶» نام دارد.

آیا سیستم رباتیک می‌تواند برای راه رفتن به کمک افراد فلج بیاید؟

دانشمندان اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا می‌توان با این شیوه درمان، در انسان نیز فلج را معالجه کرد و بهبود بخشید یا نه. پروفسور فیشر می‌گوید: «باید ببینیم که آیا روش ما روی پستانداران بزرگ‌تر هم جواب می‌دهد یا نه. اکنون داریم به عنوان مثال درباره آزمایش روی پستاندارنی مانند خوک یا سگ فکر می‌کنیم.»

او می‌افزاید: «اگر این شیوه درمان فلج برای پستانداران بزرگ کارساز باشد، باید مطمئن شویم که برای انسان‌ها نیز بی‌خطر است.»

وی با این حال اطمینان دارد که رسیدن به چنین نتیجه‌ای سال‌ها زمان می‌برد.