هر دم از این باغ بری می‌رسد ...

تقلید‌های مضحک؛ از «حراج تهران» تا «فرش قرمز سینماگران»!

عرصه فرهنگ و هنر در کشورمان سالیانی است که از وضع مطلوب فاصله گرفته و به مقلدی مفلوک و مبتذل از نسخه غربی تبدیل شده که حتی صدای هنرمندان به اصطلاح غربزده را نیز از این تقلیدات فاحش درآورده است! بازتولید نعل بالنعل مراسمی همچون «حراج تهران»، «فرش قرمز سینماگران» و...، که برگزارکنندگان آن حتی زحمت تغییر نام جزئی با نسخه‌های غربی را هم به خود نمی‌دهند، حاکی از این واقعیت است که غرب پرستی جماعت به اصطلاح هنرمند، تا چه حد در میان این قماش ریشه دوانیده است!

کد خبر: ۵۴۱۶۲۸

تاریخ: ۲۹ دی ۱۳۹۹ - ۱۱:۱۴

عرصه فرهنگ و هنر در کشورمان سالیانی است که از وضع مطلوب فاصله گرفته و به مقلدی مفلوک و مبتذل از نسخه غربی تبدیل شده که حتی صدای هنرمندان به اصطلاح غربزده را نیز از این تقلیدات فاحش درآورده است! بازتولید نعل بالنعل مراسمی همچون «حراج تهران»، «فرش قرمز سینماگران» و...، که برگزارکنندگان آن حتی زحمت تغییر نام جزئی با نسخه های غربی را هم به خود نمی دهند، حاکی از این واقعیت است که غرب پرستی جماعت به اصطلاح هنرمند، تا چه حد در میان این قماش ریشه دوانیده است!

چند سال پیش بود که برپایی مراسم فرش قرمز در جشنواره فیلم فجر و جشن حافظ حواشی بسیاری را پدید آورد. بسیاری از به اصطلاح بازیگران حاضر در این مراسمات، با ظواهری کاملاً زننده و آرایش هایی به شدت غلیظ، با تقلید از عشوه گری های هم‎صنفان هالیوودی خود، به هنرنمایی پرداختند. جالب آنکه پس از بالا گرفتن اعتراضات مردمی به این قبیل رفتارهای نابهنجار، سینماگران ایران با گرفتن دست پیش و ژستی حق به جانب، از این حرکت دفاع نموده و آن را بخشی بدیهی و لاینفک از پروسه بازاریابی فیلم هایشان دانستند!

اخیراً و در تازه ترین ورژن از این تقلیدات طوطی وار، فروش برخی آثار افراد معلوم الحال در مراسم «حراج تهران» با حاشیه هایی پررنگ تر از متن همراه بوده است. سیزدهمین دوره حراج تهران با یک رکوردشکنی همراه بود و تابلوی بسیار ساده و بی مفهوم «خاطرات امید»، اثر آیدین آغداشلو که به قیمت پایه یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان عرضه شده بود، در نهایت با ده برابر این قیمت یعنی ۱۲ میلیارد تومان ، به فروش رسید! با گفتنی است رکوردشکنی تابلوی آیدین آغداشلو آن هم در شرایط که این نقاش، چندی پیش به آزار جنسی متهم شده بود، حرف و حدیث های فراوانی را به وجود آورده است؛ این در حالی است که برخی از کارشناسان حتی اثر تازه آغداشلو را کپی‌کاری از یک اثر خارجی عنوان کرده‌اند!

اگرچه بسیاری بر این باورند که مبالغ ردوبدل شده در چنین حراج هایی بیشتر برای مقاصدی همچون پولشویی بوده و نباید ملاک ارزیابی قرار گیرد اما ایجاد هرازگاه موج های خبری/تبلیغاتی برای افراد معلوم الحالی همچون آغداشلو، نشان از این واقعیت دارد که اسپانسرها و برگزارکنندگان این تقلید مضحک، فارغ از تلاش در جهت تحقق تهاجم فرهنگی، پیشبرد اهدافی دیگر در حوزه های سیاسی و اقتصادی را نیز دنبال می کنند که لازم است تا تحت رصد و اشراف دستگاه های امنیتی قرار گیرد.