زهرا طباخی

با اختلالات اینترنتی چه کنیم؟

کد خبر: ۵۳۶۵۴

تاریخ: ۲۴ بهمن ۱۳۹۰ - ۱۰:۳۳

اختلالات چند روز اخیر اینترنت اکثریت جامعه ایرانی را درگیر مشکلات عدیده کرد. شکی نیست که چنین اتفاقاتی بدون علت نیست اما فارغ از این که مقام مسئول به چه علتی عواقب و هزینه ایجاد چنین اختلال بزرگی را در سالگشت پیروزی انقلاب اسلامی ایران می پذیرد، لازم است که در پایان حتما از مردم به علت قطع سرویس ساده ای مثل ارتباطات ایمیلی، عذرخواهی شود.

در پاسخ به همه خیراندیشانی که مدعی هستند مقامات امنیتی باید پیش از ایجاد اختلال و قطع سرویس های ارتباطی اینترنت، اطلاع رسانی می کردند یا سرویس های جایگزین ملی را معرفی می کردند عرض می کنیم که به طور معمول در قضایای امنیتی به علت درهم بودن جامعه هدف هر گونه اطلاع رسانی به ملت مساوی است با ارسال پیش آگهی برای دشمن!

اتفاقا برخلاف بعضی از مسئولین که عجولانه در مورد اختلالات اینترنتی و قطع سرویس های ارتباطی موضع گیری کردند، مردم حدس های به موقع و صحیحی زدند و تقریبا علت این مشکلات را درک کردند. ارائه "سرویس جایگزین" نیز  بی شک همان اثری را خواهد داشت که "اطلاع رسانی عمومی" در پی دارد. یعنی هدف طراح این اختلال به احتمال زیاد قطع اغلب راه های عمومی ارتباط گیری شبکه ای منافقین با یکدیگر در داخل کشور و همچنین قطع امکان کنترل دقیق شبکه داخلی تروریست ها به وسیله فرماندهان خارجی پروژه بوده است تا به این وسیله موجبات دستگیری و خنثی سازی عملیات های خرابکارانه مورد تصور را فراهم سازد.

چنین اتفاقی بعد از اطلاع نیروهای امنیتی از برنامه ریزی ضد انقلاب برای ایجاد فتنه و همگانی سازی "پروژه  تقلب" به عنوان رمز آشوب، نیز رخ داد. با قطع شبکه پیامکی در شهرهای بزرگ از وقوع یک توطئه بزرگ و چند لایه در کشور، جلوگیری به عمل آمد هر چند قطعه شبکه موبایلی و پیامکی موجبات ناراحتی و اختلال در امور مردم را نیز فراهم ساخت.

گاهی کافی است سود و هزینه هر اقدامی را محاسبه کنیم فرضا اگر یک یا چند روز نتوانیم از برخی خدمات روزمره در زندگی استفاده کنیم اما در برابر آن قاتلین دانشمند شهیدی مثل احمدی روشن در دام نیروهای اطلاعاتی گرفتار شوند، برد با ملت ایران نیست؟

مدیری دستور می دهد ارتباط پیامکی یک یا چند روز مختل شود اما در مقابل آن فتنه ای بزرگ که می توانست موجب شهادت چندین نفر از مردم بی گناه کشورمان شود، خنثی می شد. آیا چنین اقدامی شایسته حمایت و تقدیر نیست؟

اصل مسئله این است که ما در برابر بروز و ظهور چنین مشکلاتی تنها به "گمانه زنی" می پردازیم و شاید هرگز از اصل ماجرا باخبر نشویم اما باید به مدیر یا مدیرانی که مسئولیت تامین امنیت جانی، مالی و روانی ملتی را بر عهده دارند اطمینان کنیم.

کشوری که با تمام دنیای تروریست پرور آمریکا و اسرائیل رو در رو است مشکلات کم ندارد. هر روز  عملیات های تروریستی در ایران خنثی می شوند، تا پدران و مادران ایرانی داغ عزیزی را تحمل نکنند. شهادت یک احمدی روشن خشم و ناراحتی ملتی را برانگیخت هر چند که شهادت یک نفر در برابر امنیت ۷۴ میلیون نفر رقم بالایی نیست اما واقعیت این است که احمدی روشن ها فرزند همه پدران و مادران ایرانی هستند. برادر و عزیز همه مسئولین هستند.

اما در هر حال با وجود همکاری و پذیرش مردمی حتما باید مسئولین امر بعد از انجام عملیات و موفقیت طرح ساماندهی امنیتی - اطلاعاتی از مردم به عنوان ولی نعمتان خود تشکر کنند و برای تحمل، همکاری و صبوری شان در برابر اختلالات رخ داده، خاضعانه پوزش بطلبند.

ما هم قدردان زحمات همه نیروهای گمنام و مخلص امنیتی و اطلاعاتی هستیم هر چند که از بسیاری از اقدامات، عملیات ها یا فدارکاری هایشان مطلع نمی شویم. سرداران و سربازانی که در گمنامی زندگی می کنند و در گمنامی از دنیا می روند. بشارت باد بر صابرین!