چطور بازی در نقش ترامپ به این بازیگر ایرانی رسید؟ +عکس

تهیه‌کننده و کارگردان فیلم‌تئاتر «من ترامپ نیستم!»؛ با اشاره به اهمیت پخش این اثر در آمازون به عنوان نشان‌دهنده سطح بالای هنرمندان ایرانی گفت: ماهیت متناقض و عجیب رئیس جمهوری آمریکا دستمایه مناسبی برای تولید آثار این چنینی در سبک کمدی سیاه است.

کد خبر: ۵۳۵۲۸۵

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۸

به فاصله گذشت پنج روز از این اتفاق، در ۱۶ آذرماه ۱۳۹۹، برای نخستین بار خبر آغاز اکران جهانی فیلم‌تئاتر «من ترامپ نیستم!» در رسانه‌های داخلی نیز بازتاب پیدا کرد و با سرعت بسیار بالایی میان مخاطبان چرخید و دست به دست شد.

به گزارش ایرنا، بی تردید تولید اثری جهت ارائه و پخش بین‌المللی در تارنمای معتبر و شناخته شده چون آمازون که آن آثار نه‌تنها باید از کیفیتی بالا و مطلوب برخوردار باشند که باید با استانداردهای روز جهان در قالب تولید آثار تصویری در شکل و ماهیت سینمایی، تلویزیونی و تئاتری نیز تطبیق داشته باشد تا آمازون چنین آثاری را برای پخش و ارائه به مخاطبان جهانی مورد پذیرش قرار دهد.

در کوتاه‌ترین فاصله ممکن و در کمتر از یک روز از رسانه‌ای شدن این خبر موجی که انتشار آن در جامعه ایجاد کرد با رضا خرم تهیه‌کننده و کارگردان این فیلم تئاتر درباره ماهیت، شکل‌گیری و چگونگی طی کردن مسیر تولید این اثر که شاید یکی از مهمترین ویژگی‌های آن گویش بازیگران این نمایش به زبان انگلیسی - و نه فارسی - به شمار می‌رود و دستیابی به چنین موفقیتی از سوی هنرمندان کشورمان در ارائه اثری در آمازون برای مخاطبان جهانی به گفت‌وگو نشستیم.

از شرایط و دلیل انتخاب دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا برای خلق این فیلم‌تئاتر بگویید. اگر در آغاز این صراحت را بپذیرید، هدف پرسشم آن است که آیا شخصیت پرحاشیه و تاحدودی نامتعارف ترامپ دلیل انتخاب او بود یا با توجه به هدف اولیه گروه شما، یعنی تولید و ارائه اثری نمایشی برای مخاطبان جهانی، باعث انتخاب ترامپ به عنوان کاراکتر اصلی فیلم‌تئاتر شما شد؟

آغاز کار پیش‌تولید فیلم‌تئاتر «من ترامپ نیستم!» از حدود یک سال پیش شروع شد. در ابتدا بنا داشتیم تئاتری را با هدف ارائه به مخاطبان جهانی درباره یکی از شخصیت‌های سیاسی عرصه بین‌الملل در قالب سبک «کمدی سیاه» تولید کنیم. با توجه به اتفاقات محوری، اخبار و البته گه‌گاه حاشیه‌های پررنگ‌تر از متن رئیس جمهوری آمریکا، شخصیتی که مورد انتخاب قرار گرفت «دونالد ترامپ» بود.

به ویژه آنکه هدف نخست ما در انتخاب یک شخصیت سیاسی جهانی، رویکرد و نگاه طنز به هویت و عملکرد او در ساحت تولید اثر تئاتری بود، انتخاب ترامپ با توجه به همه آنچه هویت این کاراکتر را شکل می‌داد، از میان گزینه‌های موجود میان رهبران سیاسی کشورهای جهان، تمام آنچه ما برای ایجاد موقعیت کمدی و بار طنز در تولید و اجرای این اثر نمایشی برای جلب حداکثری مخاطبان جهانی مد نظر داشتیم را در اختیارمان قرار می‌داد.

با این هدف و رویکرد کارمان را آغاز کردیم. در ابتدا هر هفته در اتاق فکری که به شکل مستمر بر برگزاری آن تاکید داشتیم، من همراه بهزاد صدیقی در مقام دراماتورژ و مدیرتولید و علی محمدرحیمی به عنوان نویسنده این اثر طی هر جلسه متوجه می‌شدیم هربار می‌خواستیم متن را بنویسیم و یا بخش‌های نوشته شده را تکمیل کنیم، با اخبار و حاشیه‌های جدید دونالد ترامپ به عنوان ریاست جمهوری کشور آمریکا برخورد می‌کردیم که هر کدام از آنها به خودی خود خود سوژه‌های بسیار متنوع و مختلفی به‌ویژه در راستای خلق فضا و بستر کمدی در اختیار ما قرار می‌داد.

ما نیز برای آنکه محتوای قابل دفاع و در عین حال جذاب و گیرایی داشته باشیم، در حدود شش ماه در فرآیند تکمیل این متن به شکل مستمر کار، وقت و انرژی صرف کردیم. این شخصیت به سبب همان کاراکتر نامتعارفی که اشاره کردید، به تنهایی برای تولید هر اثر نمایشی می‌توانست کاراکتری مولد باشد.

چطور بازی در نقش ترامپ به این بازیگر ایرانی رسید؟

اما با اتفاقاتی که او طی هر هفته در قالب یکی از گفت‌وگوهای رسانه‌ای، سخنان بعضاً عجیب و غریب و توئیت‌های متعدد یا حاشیه‌های ناتمامش به عنوان شخصیتی حقوقی آن هم در ابعاد رئیس جمهوری یک کشور رقم می‌زند، مدام ایده‌های جدید در اختیار گروه و به ویژه نویسنده اثر قرار می‌داد و ما هر هفته ناگزیر به تغییر متن یا افزودن و کاستن به داستان‌های اصلی و فرعی آن می‌شدیم. اصلی‌ترین دلیلی که کار نگارش متن این اثر را به شش ماه آن هم به شکل کار مستمر رساند، همان اتفاقات و حاشیه‌های تمام‌نشدنی وی در زندگی شخصی و اجتماعی‌اش بود.

انتخاب فیاضی به‌عنوان بازیگر نقش ترامپ نخستین انتخاب شما به‌عنوان تهیه‌کننده و کارگردان این اثر بوده یا در قالب جست‌وجوهای متعدد و مختلف در نهایت این بازیگر برای ایفای نقش دونالد ترامپ رئیس جمهوری کشور آمریکا انتخاب کردید؟

ما در انتخاب بازیگر به‌ویژه بازیگری که بتواند به زبان انگلیسی آن هم با لهجه امریکایی تسلط کافی داشته باشد، به ویژه برای نقش ترامپ به عنوان مهم‌ترین و محوری‌تریتن کاراکتر فیلم‌تئاتر «من ترامپ نیستم!» با سختی‌ها و چالش‌های فراوانی مواجه شدیم. در ابتدا چند نفر را مدنظر قرار دادیم که بیشترین دلیل انتخاب‌مان به دلیل تسلط آن‌ها بر زبان انگلیسی بود. متأسفانه اغلب آنها سر آثار تصویری سینمایی یا سریال‌های تلویزیونی بودند.

اما یادم می‌آید به شکل اتفاقی، خبری از آقای رضا فیاضی را در فضای مجازی دیدم و به محض دیدن آن خبر و تصویر رضا فیاضی به بهزاد صدیقی مدیرتولید و دراماتورژ این فیلم‌تئاتر گفتم که بازیگر نقش ترامپ را پیدا کردم! به فاصله کوتاهی با رضا فیاضی تماس گرفتیم، او در مسیر کیش بود و بعد از بازه زمانی یک هفته، جلسه‌ای را با او ترتیب دادیم و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به این همکاری رسیدیم و قرارداد نهایی را امضا کردیم.

اگر باعث لو رفتن داستان نمی‌شود ممکن است درباره فرآیند شکل‌گیری خط داستانی و درنهایت داستان نهایی که فیلم‌تئاتر «من ترامپ نیستم!» از آن بهره می‌برد توضیح دهید؟

همانطور که گفتم انتخاب کاراکتر اصلی ما برای خلق این فیلم‌تئاتر در گونه کمدی سیاه با محوریت آثار سیاسی دونالد ترامپ رئیس جمهوری کشور آمریکا بود. برای آغاز خط اصلی داستان او را در موقعیتی قرار دادیم که قرار بود به روایت روزهای زندگی او در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا بپردازد. وی به دلیل فشارهای ناشی از انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا تصمیم می‌گیرد تا محلی آرام و ساکت را برای خلوت کردن و رسیدن به آرامش ذهنی انتخاب کند. علی محمدرحیمی - نویسنده اثر - این محل را برای ترامپ، سونای او در یکی از ویلاهایش برگزید. به‌نظر ما به‌ویژه برای روایت بستر کمدی که مد نظر گروه برای تولید این اثر بود موقعیت بسیار مناسبی به شمار می‌رفت و ایده موفقی بود.

در فرایند مطالعاتی و تکمیل متن، شخصیت‌هایی را کنار او در این سونا قرار دادیم تا در مواجهه با دونالد ترامپ بتوانیم خط روایی داستان را با همان تاکید بر خلق فضای کمدی سیاه استوار کنیم. برای رسیدن به شخصیت نهایی شخصیت‌های مختلفی را در این موقعیت قرار دادیم. از ولادیمیر پوتین رئیس جمهوری کشور روسیه تا کسانی که می‌توانند در محیط خلوت ریاست جمهوری با او در ارتباط باشند. هر بار با رسیدن به شخصیت‌های مختلف ناگزیر به جایگزین این شخصیت‌ها و حسب شخصیت‌های پیشین می‌شدیم.

درنهایت با اتکا به ظرفیت‌هایی که هر کدام از شخصیت‌ها می‌توانستند داشته باشند به شخصیت‌ها و کاراکترهای نهایی در خلق و روایت این فیلم‌تئاتر رسیدیم. همین فرایند نشان می‌دهد که خلق متن دراماتیک این اثر تا چه حد برای اعضای گروه به ویژه نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان چالشی بزرگ و زمان‌بر برای تولید این فیلم‌تئاتر بود.