روزه سکوت "معصومه ابتکار" در برابر تداوم آلودگی هوای کلانشهرها

وقتی قضیه بنزین وارداتی شوهر «سیستر مری» بودار می‎شود!

معصومه ابتکار این روزها حواشی زیادی را از سر می گذارند. علاوه بر افزایش انتقادات به «سیستر مری» -نامی که گروگان های آمریکایی به او داده بودند- پیرامون زندگی فرزندش در کشوری که خود روزی از دیوار سفارتخانه‏اش بالا رفت و آن را تسخیر کرد، شائبه نقش آفرینی شوهرش بعنوان یکی از موثرین در ماجرای بنزین های وارداتی، از جمله ابهاماتی است که درباره نامبرده مطرح می شود.

کد خبر: ۵۳۱۷۵۵

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۳۹۹ - ۱۵:۵۲

کافیست کمی به حافظه تاریخی مان رجوع کرده و مواضع این بانوی اصلاح طلب را پیرامون «بنزین پالایشگاهی» را مرور کنیم. اوایل دهه 90 و همزمان با تهدید آمریکا مبنی بر تحریم بنزینی ایران، با هوشمندی متخصصان کشور امکانی فراهم شد تا با استفاده از ظرفیت های داخلی، تمام نیاز بنزینی در داخل تأمین شده و با خودکفایی در این عرصه، دیگر خطری کشور را تهدید نکند. در کمال ناباوری اما به یکباره و با روی کار آمدن مدعیان تدبیروامید، موجی ناجوانمردانه و سهمگین علیه این دستاورد ملی به راه افتاد که پرچمدار آن رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست حسن روحانی یعنی معصومه ابتکار بود. وی که پیشتر در شورای شهر سوم پایتخت و جنجال سرطانزا بودن پارازیت های ماهواره، آتش بیار معرکه شده بود، اینبار نیز بدون هیچ ادله اثبات شده علمی، مدعی بی کیفیتی بنزین داخلی و لزوم واردات آن شد و گفت: «موضوع سرطانزا بودن پتروشیمی بسیار شفاف بوده و مثل روز روشن است.»!

چندی بعد اما سیدمهدی موسوی‌نژاد نماینده مجلس نهم و عضو کمیسیون انرژی، پشت پرده سیاهنمایی های رئیس محیط زیست در قبال بنزین تولید داخل و اصرار وی به واردات را اینگونه برملا نمود: «اسنادی موجود هست که همسر یک خانم در دولت یازدهم، یک شرکت واردات و صادرات دارد که در کشور امارات ثبت شده و در این شرکت با یک فرد آلمانی شریک است. آنها نفت سبک و سنگین ایران را به امارات می‌برند و ترکیب می‌کنند و دوباره وارد کشور می‌کنند.»! اگرچه بعدها معصومه ابتکار و شوهرش محمد هاشمی بارها این ادعا را بشکلی تلویحی تکذیب کردند اما کماکان شائبه ها در این خصوص بر قوت خود باقیست چراکه ترنور مالی در این حوزه بحدی بوده است که بتوان هزینه های زندگی و تحصیل فرزندان در ینگه دنیا را از طریق آن تامین نمود!

فارغ از این، سوالی که در این زمینه خودنمایی می کند آن است که با وجود واردات چندین ساله بنزین یورو 4 از کشورهای خارجی، چرا در این مدت نه تنها کیفیت هوای کلانشهرها بهتر نشده بلکه در مقاطعی همچون آذرماه 98، تهران برای اولین بار بعنوان دومین شهر آلوده جهان معرفی گردید؟ این درحالیست که تنها در آبانماه سال جاری و علیرغم کاهش آمدوشدهای ترافیکی ناشی از محدودیت های کرونایی، هوای ناسالم بسیاری از کلانشهرها، امان مردم کرونازده را بریده است اما کوچکترین صدای اعتراضی از معصومه ابتکار و سازمان زیست محیطی تحت امرش درخصوص بی کیفیتی بنزین های وارداتی شنیده نمی شود!