بورس ایران پس از بایدن به کدام سو می‌رود؟

نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران از تغییرات احتمالی پیش‌روی اقتصاد کشور با تغییر روسای جمهور آمریکا می‌گوید و معتقد است همچنان بخش مهمی از مشکلات را باید در داخل حل کرد.

کد خبر: ۵۳۱۲۷۱

تاریخ: ۲۰ آبان ۱۳۹۹ - ۲۳:۴۱

پس از گذشت حدود سه سال آغاز تحریم‌های همه‌جانبه دولت ترامپ علیه ایران، در انتخابات هفته گذشته این کشور، جو بایدن، نامزد دموکرات‌ها او را شکست داد تا در ماه‌های آینده فرایند انتقال قدرت در در امریکا اجرایی شود.

به گزارش همشهری جو بایدن که معاون باراک اوباما بود، در دولتی فعالیت می‌کرد که در سال‌های پایانی آن توافق برجام به امضا رسید و حالا بایدن وعده داده که بار دیگر به این توافق بازخواهد گشت. هرچند در مسیر این بازگشت، ابهام‌ها و مسائل گوناگونی باقی مانده اما صرف امکان پذیر شدن دوباره گفت‌وگو، اقتصاد ایران را با تحولاتی مواجه کرده است.

حسین سلاح‌ورزی، نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران، در این رابطه می‌گوید: در کنار آنکه باید تاکید کرد صرف جابه‌جایی افراد در کاخ سفید، به معنی تغییر همه‌جانبه و جدی در تمام بخش‌ها نیست و قطعا بسیاری از مشکلات باقی خواهد ماند اما در این موضوع نیز باید توافق نظر داشت که فاصله جدی میان بایدن و ترامپ وجود دارد.

وی با اشاره به وعده بایدن برای بازگشت به برجام گفت: در صورتی که رئیس‌جمهور جدید آمریکا این وعده را عملیاتی کند، می‌توان انتظار داشت که ایران از یکسو بار دیگر به درآمد نفتی خود دسترسی یابد و از سوی دیگر، با افزایش تبادلات بانکی، صادرات غیرنفتی رونق پیدا کند. کاهش قیمت‌ها و حباب‌ها در برخی بازارها نیز دور از انتظار نخواهد بود.

سلاح‌ورزی با اشاره به وضعیت بازار بورس ایران بیان کرد: در بورس معمولا شیوه کار این گونه است که اخبار از قبل پیشخور می‌شود و واکنش‌ها به اخبار مثبت و منفی از قبل خود را نشان می‌دهد. جدای از فضای روانی اما آنچه در عمل مهم است، در صورت کاهش محدودیت‌ها، امکان فعالیت‌های شرکت‌های اقتصادی و حضور آنها در بازارهای بین‌المللی افزایش پیدا می‌کند و در نتیجه فضا برای رشد واقعی بورس نیز به وجود خواهد آمد.

نایب رئیس اتاق بازرگانی ایران، با اشاره به لزوم اصلاح سیاست‌گذاری‌های داخلی کشور گفت: تردیدی در این وجود ندارد که تحریم‌ها شرایط را برای ما سخت کرده‌اند اما در عین حال باید توجه داشت که ریشه بسیاری از مشکلات اقتصاد ایران، مدیریت غلط داخلی و اجرای سیاست‌های اشتباه است، از این رو در کنار امید به کاهش محدودیت‌ها، باید به شکل جدی برای این مشکلات داخلی نیز فکری کرد.