يك فيلم «دروغ»

«تلفن همراه رئيس جمهور» توهين روشن به شخص احمدی نژاد

سازندگان فيلم به حدي نسبت به نظام كينه دارند كه مسلمات را زيرپا گذاشته اند و علناً به مخاطب، دروغ مي گويند / بي شك توهين به منتخب 25 ميليون ايراني و در واقع توهين به رئيس جمهور ملت وكشور ايران، اتهام كوچكي نيست!

کد خبر: ۵۲۶۹۴

تاریخ: ۱۶ بهمن ۱۳۹۰ - ۰۹:۰۰

"صراط" - هر هنرمندي، در قالب اثر هنري خود، نتيجه جستار و قضاوت اش را در حوزه هاي گوناگون سياسي، اجتماعي و فرهنگي عرضه مي كند.
به گزارش سرویس جامعه صراط نتيجه يادشده بسته به دانش، قدرت تحليل، انصاف و عدالت ورزي هنرمند، درست و اشتباه، منصفانه و مغرضانه معنا مي شود.
ترديد نكنيم كه هنرمندي نبوده و نيست كه اثرش حاصل جستار و قضاوت نباشد چرا كه اثر هنري از بستر جستار و قضاوت سربرمي آورد و شكل مي گيرد و ذهن و دل مخاطب را فرامي خواند. روشن است كه معيار تشخيص هنرمند خردورز و متعهد نيز ارزيابي نتيجه ديدگاه و قضاوت وي است.
فيلم سينمايي «تلفن همراه رئيس جمهور» داستان راننده يك وانت است كه شماره قبلي تلفن همراه رئيس جمهور را خريداري مي كند. مردم با شماره يادشده تماس مي گيرند و از رئيس جمهور خواهان كمك مي شوند. درنهايت مرد به دليل مواجهه با مشكلات مردم، دچار بيماري رواني مي شود و در رئيس جمهور بودن، گرفتار مي گردد.
در اين فيلم:
يك: اكثريت مردم جامعه دچار انواع بحران و مشكلات جدي معرفي و توصيف مي شوند.
دو: جز دو نفر، همه كساني كه با شماره تلفن همراه رئيس جمهور تماس مي گيرند، شكوه دارند و خواهان كمك اند.
سه: جز يك نفر كه از بابت اختصاص يارانه ها ابراز خرسندي مي كند، همه در دام حرمان و مصيبت تعريف مي شوند.
چهار: تصويري كمرو زشت و رياكارانه از افراد متدين ارائه مي شود.
پنج: يك نشانه مثبت از جامعه ايراني ديده نمي شود.
شش: جوانان جامعه در حال رويارويي با نظام اند و دغدغه كارگزاران برخورد با بدحجابي و جوانان معترض توصيف مي گردد.
هفت: طرح امنيت اجتماعي و عملكرد گشت ارشاد عوامانه زيرسؤال مي رود.
آنچه برشمرده شد، نتيجه جستار و قضاوت سازندگان فيلم «تلفن همراه رئيس جمهور» است.
به واقع جامعه ما آني است كه در فيلم توصيف شده؟ واقعا ما در ميان فقر و گرسنگي و اعتراض و گسست و رياكاران و دروغ گويان و متوهمان به سر مي بريم و دست و پا مي زنيم؟
واقعيت ما و جامعه ما اين است؟
33 سال است كه همين جامعه، جامعه ايراني- در برابر انواع بحران ها سربلند آشكار شده است. امروز ايران ما، در عرصه هاي علمي، صنعتي توانمندانه رو به جلو دارد. پيشرفت هاي فضايي و هسته اي، جهاد علمي و صنعتي در حوزه پزشكي، خودكفايي هاي شگرف درعرصه صنايع هوايي، بخشي از موفقيت هاي ماست. آيا يك جامعه مصيبت زده، توان دستيابي به قله هاي موفقيت را دارد؟ آيا يك جامعه اسير تباهي و ريا و دروغ، مي تواند با صداي بلند درعرصه جهاني سخن گويد؟
سازندگان فيلم به حدي نسبت به نظام كينه دارند كه مسلمات را زيرپا گذاشته اند و علناً به مخاطب، دروغ مي گويند. فراموش نكنيم كارگردان فيلم، سازنده فيلم «دموكراسي توي روز روشن» است. در اين فيلم سرداران جنگ و دفاع مقدس، رياكار معرفي شده اند و عنوان «شهادت» سزاي آنها دانسته نمي شود. دراين فيلم روح يك شهيد جاويدالاثر، معذب معرفي مي شود چون بي اجازه مادر و پدر به جبهه پا گذاشته بود. توهين «دموكراسي...» به شهدا چنان روشن است كه جمعي از خانواده هاي شاهد از سازنده فيلم شكايت كردند.
نگارنده «تلفن همراه رئيس جمهور» را در ادامه تفكر حاكم بر «دموكراسي...» ارزيابي مي كند و بس!
يك نكته ديگر!
«تلفن همراه رئيس جمهور» را توهين مستقيم و روشني به شخص رئيس جمهور - دكتر احمدي نژاد- مي دانم. بي شك نگارنده نسبت به ايشان انتقادهايي دارم اما خدمات بزرگشان را قابل كتمان نمي بينم و معتقدم توهين به منتخب 25 ميليون ايراني و در واقع توهين به رئيس جمهور ملت وكشور ايران، اتهام كوچكي نيست!
انتخاب مهدي هاشمي به عنوان فردي كه از حيث شكل بدني، شبيه به رئيس جمهور است در كنار برخي «المان»ها - كه قابل بيان نيست- جملگي گامي در جهت تخريب شخصيت رئيس جمهور معنا مي شود.
«تلفن...» را كاري بد و از حيث ساختاري بي اهميت مي دانم.

پژمان كريمي