دعوای استقلال و نساجی بر سر فکری بالا گرفت

باشگاه‌های استقلال و نساجی مازندران بر سر انتقال محمود فکری به جمع آبی پوشان پایتخت با یکدیگر اختلاف دارند.

کد خبر: ۵۲۶۴۴۸

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۹ - ۰۹:۴۷

هواداران استقلال بعد از مدت‌ها انتظار سرانجام سرمربی جدید خود را شناختند. در حالی که گزینه‌های سرمربیگری استقلال نفراتی همانند استراماچونی و الکس نوری بودند، در نهایت محمود فکری هدایت این تیم را برعهده گرفت. البته این در حالی است که فکری با باشگاه نساجی مازندران قرارداد داشت.

به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، محمود فکری کاپیتان سابق استقلال در اوایل مربیگری خود قرار دارد. او اکنون هدایت استقلال را برعهده گرفته است، اما کمتر کسی تصور می‌کرد او در این مقطع و به چنین شکلی سکان هدایت استقلال را قبول کند.

در حالی که باشگاه نساجی مازندران با فکری در حال آماده شدن برای حضور در لیگ بیستم بود، باشگاه استقلال با توجه به ناامید شدن از گزینه‌های اصلی خود پای میز مذاکره با سرمربی قائمشهری‌ها نشست. پاسخ مثبت فکری به پیشنهاد استقلال شروع بدعت جدیدی در فوتبال ایران شد.

دعوای خانوادگی بر سر کاپیتان سابق استقلال

باشگاه نساجی با مدیریت علی امیری اداره می‌شود. او زمانی در باشگاه استقلال به عنوان معاون مدیرعامل فعالیت می‌کرد.

موضع باشگاه نساجی در مورد اتفاق رخ داده در انتقال فکری به استقلال به گونه‌ای است که به نظر نمی‌رسد که این باشگاه از تصمیم خود برای شکایت از استقلال کوتاه بیاید حتی اگر یک استقلالی این باشگاه را مدیریت کند.

علی امیری به عنوان مدیرعامل نساجی تا این لحظه از شکایت خود در مورد فکری کوتاه نیامده است. البته به نظر نمی‌رسد که این تصمیم کارساز باشد چرا که تجربه‌های قبلی در موارد مشابه همواره با لابی‌های پشت پرده به سود تیم‌های پایتخت به پایان رسیده است.

تشدید یک بدبینی همیشگی

هواداران تیم‌های ریشه داری همانند نساجی، نفت آبادان و تراکتور با وجود نوسانات زیاد این تیم‌ها همواره پشت تیم خود ایستاده اند. هواداران تیم‌های شهرستانی معتقدند در برهه‌های حساس همواره حق تیم آن‌ها برابر سرخابی‌های پایتخت تضییع شده است.

فصل گذشته در انتقال گل محمدی از شهر خودرو به پرسپولیس اتفاقاتی رخ داد. این بار هم در دیگر تیم پایتخت اتفاقات مشابهی در حال رخ دادن است و شاید باعث موفقیت استقلال در پرونده انتقال فکری شود. این در حالی است که این انتقال می‌تواند اثر مخربی روی تیم نساجی که در آستانه لیگ برتر فوتبال است داشته باشد.

باشگاه نساجی اصرار به بازگرداندن فکری دارد، اما نتیجه کار به نظر نمی‌رسد به سود این تیم شمالی باشد.

متوسل شدن به نهاد‌های خارجی یا پیگیری موضوع از طریق مراجع قضایی داخلی راه‌های نساجی برای پیگیری این موضوع است. در صورتی که در قرارداد فکری و نساجی بند جدایی معتبری نباشد حق با نساجی خواهد بود که در این صورت سکوت مراجع داخلی و به جریان افتادن پرونده در مراجع خارجی نمی‌تواند اتفاق جالبی برای فوتبال ایران و اعتبار آن باشد.

رفیعی: قرارداد فکری با نساجی باید ملاک قضاوت قرار بگیرد

رفیعی کارشناس حقوقی فوتبال درباره اختلاف باشگاه‌های استقلال و نساجی بر سر انتقال فکری گفت: ما باید قرارداد فکری با باشگاه نساجی را ببینیم تا متوجه شویم در مورد استعفاء، جدایی و برکناری چه توافقی صورت گرفته است.

او درباره اینکه استعفای فکری مورد موافقت نساجی قرار نگرفته است، گفت: این موضوع ملاک نیست. اگر در این قرارداد به فکری اجازه‌ای جدایی داده باشند حتی اگر باشگاه نساجی رضایت هم ندهد این مربی می‌تواند از این تیم شمالی جدا شود.

سلیمانی: باشگاه استقلال برای جذب فکری تخلفی نکرده است

مصطفی سلیمانی کارشناس حقوقی فوتبال درباره این مطلب گفت: طبق مقررات فیفا، قرارداد بازیکنان مشمول رسیدگی در کمیته تعیین وضعیت است. هر چه که مربی و باشگاه در مفاد قرارداد با یکدیگر توافق کرده باشند مبنای قضاوت قرار می‌گیرد. به هر حال باشگاه استقلال جریمه نمی‌شود و مفاد قرارداد با نساجی مربوط به فکری است.

او بیان کرد: مربی می‌تواند قرارداد خود را با باشگاه قبلی فسخ کند و هیچ شخصی هم نمی‌تواند مانع این کار شود، چون در قرارداد شرط فسخ وجود دارد. کمیته تعیین وضعیت مسئولیتی در این باره ندارد. اگر باشگاه استقلال بازیکنی را تحریک کرده باشد در آن صورت ۶ ماه محروم می‌شود، اما در بحث قرارداد با فکری تخلفی صورت نگرفته است.

سلیمانی درباره اینکه باشگاه استقلال رضایت باشگاه نساجی را برای جذب فکری جلب نکرده است، گفت: نیازی به جلب رضایت باشگاه نساجی نیست، چون قرارداد بین فکری و باشگاه نساجی بسته شده است و ارتباطی به باشگاه استقلال ندارد.

محتمل‌ترین اتفاقی که پیش بینی می‌شود یک توافق صوری بین مدیران ۲ باشگاه و قطعی شدن حضور فکری در استقلال خواهد بود، اما این اتفاق شاید در ظاهر مثبت تلقی شود، اما ادامه دهنده مسیر کجی خواهد بود که فوتبال ایران چندین سال است در آن قدم گذاشته است و به نظر نمی‌رسد قصد خروج از آن را داشته باشد.