ماجرای کتک خوردن بازیگر «لیسانسه‌ها» از مرضیه برومند!

امیر کاظمی که مهمان برنامه «پنجشنبه جمعه» رادیو ایران بود، ماجرایی از اوایل فعالیت حرفه ای خود تعریف کرد که مربوط به کتک خوردنش از مرضیه برومند می شد!

کد خبر: ۵۲۱۳۱۰

تاریخ: ۱۵ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۶:۴۴

منصور ضابطیان شب گذشته در برنامه «پنجشنبه جمعه» میزبان امیر کاظمی بود شد. ضابطیان در این برنامه خاطره‌ای از کارگردانی برنامه‌ای با مجری جوان را این چنین بازگو کرد: ما باید بخشی از برنامه را روی پل عابر پیاده در خیابان آزادی ضبط می‌کردیم. مجری باید از روی پل عبور می‌کرد، از پله‌ها پایین می‌آمد و در این فاصله باید ماجرایی درباره تغییر اسم خیابان‌ها را تعریف می‌کرد. ۴۵ بار در سرمای زمستان این صحنه را گرفتیم آخر به تاریکی خوردیم و کار به فردا صبح موکول شد.

به گزارش فارس، کاظمی هم درباره ماجرای سریال مرضیه برومند توضیح داد: آنجا با چوب دنبالم افتادند! در خیابان دروس تهران مشغول بدو بدو بودم و خانم برومند با یک تکه چوب در دستشان وسط خیابان داد و بیداد کردند و آخرش هم برای اینکه مرا بگیرند گفتند من دزدم! مغازه دار‌ها آمدند مرا گرفتند و دلتان نخواهد یک کتک جانانه از خانم برومند در اوایل کار نوش جان کردم. این ماجرا برای ۱۸ سال پیش بود که ۱۵ سال داشتم و یک دفعه سر کار حرفه‌ای رفتم که نمی‌دانستم با چند دوربین ضبط می‌شود. البته در ادامه، کار خیلی خوب پیش رفت و بعد از آن هم من اولین انتخاب خانم برومند برای یکی از نقش‌های اصلی سریال «همه بچه‌های من» بودم.

وی همچنین درباره نحوه معرفی اش به تیم برومند توضیح داد: من سال‌ها پیش کار خبرنگاری می‌کردم و شما یادتان نیست. رفته بودم سر صحنه گزارش بگیرم. سپهر آزادی قرار بود آنجا نقشی بازی کند که آن روز متاسفانه پای او شکسته بود و نیامد، خانم برومند هم مرا دید که سن ام به این نقش می‌خورد. سکانس اول را هم با یک برداشت گرفتیم. ولی سکانس بعدی ۱۲ ساعتی طول کشید.

بازیگر «لیسانسه ها» درباره خاطرات این سریال اظهار کرد: در طول این کار خیلی به ما خوش گذشت و تقریبا اولین کاری بود که اینقدر طولانی شد. من «وضعیت سفید» را هم در کارنامه ام دارم که ضبط آن ۲ سال طول کشید، اما سریال صحت ۵ سال طول کشیده است. همچنین همه با هم قرار گذاشته ایم ۱۰، ۱۲ سال دیگر دوباره دور هم جمع شویم، اما اینکه تیم سریال کنار هم تبدیل به یک خانواده شده ایم برایم عجیب است و هنوز هم که هنوز است همه از حال همدیگر با خبر هستیم. گروه داریم و همه فعال هستند.