وقتی در‌های رحمت به سوی «بهنود» و «کدیور» گشوده می‎شوند

پروژه تطهیر ضدانقلاب خارج‎نشین در داخل کشور!

تا چند سال پیش، اگرچه هنوز قبح سخن گفتن درباره بازگشت تعدادی از خوانندگان لس آنجلسی و بازیگران فیلمفارسی‌های پیش از انقلاب، رنگ نباخته بود، اما باز جای شُکر داشت که این عده لااقل مرتکب اقدام سیاسی و براندازانه علیه نظام نشده بودند؛ حال آنکه به لطف سیاستگذاران اعتدالی حاضر در کابینه بنفش، پروژه عادی سازی روابط با معاندین بحدی پیشروی کرده که حتی تابوی بازگشت و حتی فعالیت رسمی مطبوعاتی بسیاری از عناصر معاند و ضدانقلاب نیز اینک شکسته شده است!

کد خبر: ۵۲۱۰۵۶

تاریخ: ۱۳ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۵:۲۵

تا چند سال پیش، اگرچه هنوز قبح سخن گفتن درباره بازگشت تعدادی از خوانندگان لس آنجلسی و بازیگران فیلمفارسی های پیش از انقلاب، رنگ نباخته بود اما باز جای شُکر داشت که این عده لااقل مرتکب اقدام سیاسی و براندازانه علیه نظام نشده بودند؛ حال آنکه به لطف سیاستگذاران اعتدالی حاضر در کابینه بنفش، پروژه عادی سازی روابط با معاندین بحدی پیشروی کرده که حتی تابوی بازگشت و حتی فعالیت رسمی مطبوعاتی بسیاری از عناصر معاند و ضدانقلاب نیز اینک شکسته شده است!

اواخر مردادماه بود که روزنامه اعتماد در مقاله ای با عنوان «28های مرداد» بقلم «مسعود بهنود» پرده ای دیگر از پروژه عادی سازی روابط با عناصر مزدور و وطن فروش خارج نشین را به نمایش گذاشت. بهنود که سالیان سال است بعنوان تحلیلگر و مفسر در شبکه بی بی سی فارسی وابسته به ملکه بریتانیا حضور دارد، از جمله عناصر رسانه ای روباه پیر محسوب می شود که نقش بی بدیلی در راهبری موج های سهمگین تبلیغاتی ضد جمهوری اسلامی را عهده دار است. در عین حال بررسی پیشینه این عنصر ضدانقلاب حکایت از ارتباطات گسترده با عناصر بهایی پیش از انقلاب همچون پرویز ثابتی (رئیس دایره سوم ساواک) و همچنین امیرعباس هویدا (نخست وزیر معدوم پهلوی دوم) دارد که این پیوند با چهره‌های ذینفوذ وابسته به فرقه ضاله بهاییت، پس از انقلاب نیز ادامه یافت. نامبرده همچنین پس از خروج از ایران در سال 2002، وبسایت ضدانقلاب «روزآنلاین» را با حمایت بنیاد صهیونیستی هیفوس هلند و واسطه گری «فرح کریمی» (از اعضای سابق سازمان منافقین و نماینده پارلمان هلند در آن مقطع) راه‌اندازی کرد و حتی در جریان فتنه آمریکایی/صهیونیستی 88 نیز با تشکیل به اصطلاح «شورای انقلاب» در لندن، فعالیت های براندازانه خود در خارج از کشور را ادامه داد.

در سوی دیگر اما ماجرا به مسعود بهنود ختم نمی شود! اواخر بهمن ماه سال 98 و همزمان با داغ بودن فضای سیاسی کشور به جهت تبلیغات انتخابات مجلس یازدهم، خبری در رسانه های داخلی مخابره گردید که البته در کوران اخبار داغ آن دوران، زیاد به چشم نیامد. داستان از این قرار بود که «جمیله کدیور» همسر وزیر فراری اصلاح طلبان عطالله مهاجرانی و خواهر روحانی نمای اپوزیسیون محسن کدیور، در سکوت رسانه ای به ایران بازگشته و آزادانه دیدارهایی را با برخی از سیاسیون ترتیب داده است! لازم است بدانیم، کدیور در مجلس ششم یکی از نویسندگان نامه معروف به جام زهر به رهبر انقلاب بود و در تحصن و استعفای دسته جمعی نمایندگان نقش مهمی ایفا نمود. وی از جمله 17 نفری است که در کنفرانس معروف برلین به دعوت حزب سبزهای آلمان و بنیاد هاینریش بل پس از انتخابات مجلس ششم در فروردین 79 حضور یافت. کدیور همچنین پس از فتنه 88 با انتشار مقالاتی در سایت معلوم الحال جرس، فعالیت هایش علیه نظام جمهوری اسلامی را شدت بخشید!

در پایان سوال اصلی اینجاست که چطور ممکن است این افراد معلوم الحال، بشکلی آزادانه و بدون هیچ مانع و دغدغه ای در کشوری فعالیت داشته باشند که از هیچگونه فعالیت علیه نظام مستقر در آن دریغ نکرده اند؟! به راستی تداوم این عادی سازی های امنیتی به نفع عناصر اپوزیسیون و معاند، دلسوزان و دوستداران نظام و انقلاب را نسبت به تصمیم گیران و سیاست گذاران ذیربط، بدبین نخواهد کرد؟!