سمت‌وسوی ارز، سکه و بورس در هفته‌جاری

با تعطیلات نسبتا طولانی از ۵شنبه تا یکشنبه، بازار‌ها استراحت کافی برای آغاز روند‌های جدید را یافتند.

کد خبر: ۵۲۰۵۳۳

تاریخ: ۰۹ شهريور ۱۳۹۹ - ۲۳:۱۵

هفته سبکی پیشروی بازار‌های کشور قرار دارد؛ تنها ۳ روز کاری برای بورس و ۴ روز برای ارز و طلا. با این حال تمامی بازار‌ها در نقطه حساسی قرار گرفته و فعالان منتظر پایان تعطیلات و شناسایی روند بازار‌های مذکور هستند.

مسیریاب نرخ دلار

به گزارش اقتصادنیوز، در معاملات پشت‌خطی در تعطیلات، دلار نوسان خاصی را ثبت نکرد تا همه چیز را به بعد از تعطیلات واگذار کند. پیش از این نیز تحلیلگران بازار ارز معتقد بودند که قیمت‌هایی که پیش از تعطیلات ثبت شده، می‌تواند شکننده باشد و بازار روند خود را پس از تعطیلات بیابد. بازار ارز در هفته‌های اخیر نشان داده که مهمترین بهانه برای نوسانات آنی را در خبر‌ها و تحولات سیاسی می‌یابد. البته سیگنال دیگری که در هفته گذشته برای دلار نقش مهمی باز کرد، افزایش نرخ دلار نیما به بیش از ۲۰ هزار تومان بود. نکته اول این است که اثرگذاری نرخ‌ها بر یکدیگر یادآور «قانون قیمت واحد» در اقتصاد است که تحت آن نمی‌توان در ۲ بازار بهم‌پیوسته، ۲ قیمت متفاوت برای یک کالای واحد و همگن برقرار کرد. پس شاید نگاه اول این باشد که باید با افزایش نرخ نیما بر اساس قانون قیمت واحد، نرخ بازار آزاد هم به سمت نیما میل کند. در دیگر نقاط اقتصاد، آنچه که تفاوت قیمت یک کالا را در دو نقطه جغرافیایی را توجیه می‌کند، هزینه حمل و نقل است. به نظر می‌آید در مورد بازار ارز نیز چنین گزاره‌ای وجود دارد، در واقع تبادل دلار در بازار رسمی، کم‌هزینه‌تر از بازار غیررسمی است. طبعا در اینجا، هزینه معامله در بازار غیررسمی یا همان بازار آزاد بالاتر از بازار رسمی است، بنابراین علاوه بر مسئله قیمت واحد، طبعا وقتی نرخ دلار در معاملات بدون ریسک افزایش می‌یابد، معامله‌گران در بازار با ریسک نیز سودای افزایش در سر می‌پرورانند.

نرخ دلار که در برهه‌ای به دلیل خبر طرح گشایش اقتصادی باثبات شده بود، پس از درز جزئیاتی از طرح گشایش اقتصادی از آن ناامید شد. پس از آن، بازگیری بازارساز ارزی بود که توانست بازه نوسان دلار را در یک کانال محدود بین ۲۲,۳۰۰ تا ۲۳,۳۰۰ تومان حبس کند. حتی در روز‌هایی نوسان عملا به صفر رسیده و نرخ در ۲۳ هزار تومان به تعادل رسیده بود.

اما این قاعده، در میانه هفته گذشته شکسته شد و نرخ در یک روز تا مرز ۲۳,۷۰۰ تومان پیش رفت. برخی این سنت‌شکنی دلار را نشانه آغاز روند افزایشی دانستند و تهییج به خرید کردند. اما نرخ دلار در روز‌های ۴ شنبه و ۵ شنبه نشان داد که دچار هیجان افزایشی نشده است. نرخ ارز روندی کاهشی پیش گرفت و به ۲۳,۴۵۰ تومان رسید، اما مقاومت مهم ۲۳,۳۰۰ تومان را لمس نکرد.

از نظر برخی معامله‌گران، این سطح می‌تواند به عنوان کف جدید قیمت دلار نقش بازی کند. از نظر آن‌ها نرخ ارز تا زمانیکه بالای ۲۳,۳۰۰ تومان باشد، می‌تواند روند را صعودی نشان دهد. فعلا مهمترین اخبار سیاسی، علاوه بر نتایج نظرسنجی‌ها از انتخابات آمریکا، نشست کمیسیون مشترک برجام در روز سه‌شنبه در وین است که فعالان بازار نتایج آن را رصد خواهند کرد.

سکه در فکر ۱۱ میلیونی شدن

آنچه که در شکل‌گیری روند دلار در هفته جاری نقش بازی می‌کند، تا حدودی در شکل‌گیری روند سکه نیز موثر است. فلز گران‌بهای داخلی روندی کم‌وبیش مشابه دلار را در هفته گذشته طی کرد: سکون، نوسان سنگین و سکون نسبی. توصیه اصلی برخی تحلیلگران این بود که در معاملات خالی‌فروشی شرکت نکنند و سکه و دلار را در روز‌های تعطیل به فروش نرسانند. معامله‌گران سکه بر این باورند که سکه تا زمانیکه بالای ۱۰ میلیون و ۸۲۰ هزار تومان قرار دارد، پوزیشن فروش برای آن جایی ندارد. به همین دلیل هم سکه فردایی در معاملات روز‌های تعطیل، بیشتر از روز‌های گذشته به مرز ۱۱ میلیون تومان نزدیک شده است.

نیروی دیگر سکه در هفته جاری، اونس طلا خواهد بود که هفته پرنوسانی را در خلال ضیافت جکسون هول پشت سر گذاشت. به نظر می‌آید پیش‌بینی‌ها با توجه به افزایش انتظارات تورمی، همچنان از روند اونس افزایشی است، با اینحال در ساعات اولیه هفته، احتمالا روند با احتیاط و خنثی دنبال شود. سکه نیاز به یک هل برای ورود دوباره به کانال ۱۱ میلیون تومان را خواهد داشت. سکه برای دستیابی به ۱۱ میلیون تومان، در همین سطح اونس، نیاز به دلار ۲۳,۶۰۰ تومانی دارد.

دوپینگ حقوقی بورس کارساز می‌ماند؟

شاخص بورس تهران که تا مرز حیاتی یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان سقوط کرده بود، توانست خود را از آن قعر نجات دهد و بالا کشد و به محدوده امنی برسد. روزی نبود که در هفته گذشته مقامات دولتی از سخنگوی دولت و وزیر اقتصاد تا رئیس دفتر رئیس جمهور از بورس حرفی نزنند. دولت سعی کرد این اطمینان را به فعالان بازار دهد که دولت حامی بورس است، البته این بار در سیگنال‌دهی دولتمردان این نکته هم دیده می‌شد که بورس چک سفید امضا برای سود تضمینی نخواهد بود.

اما نگاه‌ها به آینده بورس حول ۳ نگاه است.

نگاه اول این است که با توجه به افزایش نرخ دلار در نیما و بازار آزاد و افزایش قیمت در بازار‌های جهانی، بخش مهمی از شرکت‌های بازار، دلیلی برای کاهش قیمت ندارند و شاخص طی روز‌های آتی افزایشی خواهد بود. همچنین آن‌ها معتقدند که ورود پول حقوقی به بازار، چشم‌انداز را مثبت کرده است.

اما نگاه دوم بر این باور است که اثرگذاری دوپینگ حقوقی وابسته به نگاه دیگر معامله‌گران دارد و این چشم‌انداز معامله‌گران حقیقی است که روند بازار را مشخص خواهد کرد؛ اگر معامله‌گران حقیقی روز‌های دردناک قرمز را فراموش کردند احتمالا بازار هم مثبت پیش خواهد رفت، اما اگر معامله‌گران حقیقی در ترس روز‌های قرمز باقی ماندند، نتیجه‌اش این خواهد بود که احتیاط بیشتری خرج می‌کنند و در نتیجه بازار صعود شارپ را دیگر تجربه نخواهد کرد. نظر دسته‌ای از کارشناسان نیز این است که بازار سرمایه با روز‌های پرواز آزاد خداحافظی کرده است. در نتیجه پیشنهاد آن‌ها این است که معامله‌گران باید با کسب سواد مالی به دنبال سهام ارزنده باشند یا سرمایه‌گذاری در سهام را به اهلش، یعنی شرکت‌های سرمایه‌گذاری بسپارند.

نگاه سوم معتقد است که در ذات بازار، عرضه بر تقاضا چیره شده و نمی‌توان انتظار رشد شاخص در میان‌مدت را داشت. از نگاه آنها، با توجه به خروج قابل توجه پول حقیقی از بازار سرمایه در هفته گذشته (جزئیات)، بازار در فاز هیجان به سر می‌برد. این تحلیلگران معتقدند که ضرر‌هایی که معامله‌گران در بازه ۱۹ مرداد تا ابتدای شهریور متحمل شدند، باعث خواهد شد که ترجیح برخی سرمایه‌گذاران به سود کمتر با ریسک کمتر در میان‌مدت میل کند. با اینحال منتقدان این نگاه می‌گویند همچنان این حجم نقدینگی در سنگر دیگری در بازار، یعنی بازار بدهی حفظ شده است و با مثبت شدن شاخص، به سنگر اصلی باز خواهد گشت.