در وزارت کشور چه خبر است؟

مدیریت نعل و میخی به سبک وزیر معلق!

عبدالرضا رحمانی فضلی از معدود وزرای دولت راستگویان است که پای ثابت هر دو کابینه روحانی محسوب می‌شود. این ثبات مدیریت در دولت پا در هوای بنفش، نشان از این واقعیت دارد که وزیر کشور نیز اگرچه کباده میانه‎روی را می‌کشد، اما خط مشی سیاسی وی همچون بزرگان دولت تدبیر و امید، چیزی بجز تذبذب در تصمیم گیری را تداعی نمی‌کند.

کد خبر: ۵۱۹۶۲۳

تاریخ: ۰۳ شهريور ۱۳۹۹ - ۰۸:۲۰

اگرچه سوابق رحمانی فضلی در صداوسیما و همکاری طولانی مدت با علی لاریجانی، انتصاب وی به عنوان وزیر کشور را در حُکم ورود یکی از سهمیه‌های جناح اصولگرا به دولت روحانی نشان می‌داد، اما انتصابات خارج از چارچوب و فله‌ای جمع کثیری از عناصر اصلاح طلب و مرتبط با فتنه ۸۸ در استان ها، بار دیگر اثبات کرد که مرزبندی میان مدعیان این دو نحله مسبوق سیاسی بیش از گذشته رنگ باخته است!

جانبداری فاحش عناصر وزارت کشور تحت امر رحمانی فضلی در جریان انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ از رئیس دولت مستقر نیز از جمله دیگر تخلفاتی بود که از جانب مجری ظاهراً بیطرف انتخابات سر زد! تخلفات سازمان یافته این وزارتخانه در هنگام رای گیری به حدی بود که شورای نگهبان پرونده قطوری از بی قانونی عناصر وزارت کشور شامل کمبود تعرفه؛ تأخیر در شروع رأی‌گیری؛ عدم صدور کارت نماینده نامزدها؛ تعطیلی زود هنگام شعب؛ خرید و فروش آرا؛ مخدوش بودن برگه‌های رأی و...، را برای رسیدگی به قوه قضائیه ارسال کرد!

شاهکار مدیریتی رحمانی فضلی، اما ناتوانی در کنترل حوادث مرتبط با آبان ۹۸ و سه برابر کردن نرخ بنزین بود که تمام ایرانیان را در بهت و حیرت فرو برد و خسارات مادی و معنوی جبران ناپذیری را به کشور وارد آورد! جالب آنکه آمار بیش از ۲۰۰ کشته حوادث آبان درحالی پس از ۶ ماه تاخیر از سوی رحمانی فضلی اعلام شد که توجه تمام رسانه‌های جهان در آن هنگام به ماجرای جنجالی قتل جورج فلوید در آمریکا معطوف بود و این رپرتاژ بدموقع باعث شد تا فوکوس دوباره رسانه‌های اپوزیسیون بر حوادث آبان، فشار‌ها بر نظام را مضاعف کند!

بکارگیری دو برادر همسر رحمانی فضلی در وزارت کشور، انتصاب پسرش بعنوان مشاور وزیر اقتصاد و دامادش به سمت سرپرست دانشگاه آزاد واحد آکسفورد انگلستان از دیگر رانت‌هایی است که نامبرده برای نزدیکانش به ارمغان آورده و شایسته سالاری در کشور را به سخره گرفته است! در پایان باید اذعان داشت که شاید سعی رحمانی فضلی در طول حیات سیاسی اش، همواره بر حفظ پرستیژ اعتدالگرایی استوار بوده، اما سکوت و سیاست یکی به نعل و یکی به میخ نامبرده در مواجهه با بدیهی‌ترین رویداد‌های کشور حکایت از آن دارد که اولویتش، ترجیح منافع شخصی بر مصالح ملی است!