نگین معتضدی: کاش به عروسی ماه‌چهره خلیلی می‌رفتم!

نگین معتضدی، بازیگر سینما و تلویزیون، با اشاره به دوستی چند ساله‌اش با ماه‌چهره خلیلی، افسوس می‌خورد که چرا نتوانسته بیشتر و بهتر با او وقت بگذراند و از جمله در مراسم عروسی‌اش شرکت کند.

کد خبر: ۵۱۷۲۶۸

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۹ - ۲۲:۰۸

او درباره آشنایی و دوستی‌اش با ماه‌چهره خلیلی چنین یادآور می‌شود: «من قبل از سریال «گذر از رنج‌ها» با ماه‌چهره خلیلی آشنایی نداشتم و این سریال آغاز دوستی چند ساله ما بود.»

معتصدی به اشاره به خاطره‌ای از ماه‌چهره خلیلی در سریال مشترکشان، حرفهایش را این طور ادامه می‌دهد: «خاطره‌ای که از تجربه همکاری با او در ذهنم مانده، مربوط به روز اول تصویربرداری سریال «گذر از رنج‌ها» است. ماه‌چهره کمرش آسیب شدیدی دیده بود و باید زیر لباس خود، کمربند مخصوص می‌پوشید. در اولین پلان هم باید سوار اسب می‌شدیم و مسیر طولانی را سوار بر اسب می‌آمدیم. برایم جالب بود که ماه‌چهره با تمام دردی که داشت و قرص‌های مسکنی که می‌خورد، پلان را به بهترین شکل ممکن انجام داد و اصلا نگفت که من سوار اسب نمی‌شوم. در زمان تصویربرداری این سریال، من و ماه‌چهره در یک ویلا با هم بودیم. شب، خیلی درد داشت و شب نا آرامی را گذراند، اما آن پلان را بازی کرد.»
سریال «گذر از رنج‌ها»

این بازیگر درباره بیماری ماه‌چهره خلیلی توضیح می‌دهد: «فکر می‌کنم دو سالی بود که درگیر بیماری سرطان شده بود. آخرین بار در یک مراسم دیدمش که از دست من ناراحت بود، زیرا قرار دیدارمان را به تعویق می‌انداختم. ماه‌چهره با من قهر کرده بود و آنجا دوباره آشتی کردیم.»

معتضدی با ابراز تاسف از قرار‌هایی که آن زمان‌ها به خاطر مشغله کاری به سرانجام نمی‌رسید، بیان می‌کند: «متاسفانه آنقدر زندگی ما شلوغ است و درگیر کار هستیم که فرصت نمی‌شود با دوستان‌مان دیدار داشته باشیم. قرار بود وقتی از سفر برگشت همدیگر را ببینیم که اجل مهلت نداد. ماه‌چهره، من را برای عروس اش هم دعوت کرده بود که باز سر فیلمبرداری بودم و نشد بروم. در مدت دوستی ۸ ـ ۹ ساله‌مان، چند باری ماه‌چهره با من قهر کرد که همه آن دلخوری‌ها به خاطر این بود که قرار می‌گذاشتیم همدیگر را ببینم و من به خاطره مشغله کاری بدقولی می‌کردم.»

او صحبت هایش را این‌گونه پایان می‌دهد: «الان با خودم می‌گویم کاش آن روز، فیلمبرداری را کنسل کرده بودم و به عروسی ماه‌چهره می‌رفتم. اما متاسفانه فقط افسوس‌هاست که برای ما می‌ماند.»