پیامد نگاه به موی زن نامحرم در روایتی از امام رضا (ع)

چشم انسان، دروازه قلب اوست. وقتی چشم کنترل نشد، قلب به عنوان پایگاه ایمان مورد تصرف نفس و شیطان قرار می‌گیرد و فرد را به سوی پرتگاه گناه و مذلت و رسوایی سوق می‌دهد.

کد خبر: ۵۱۳۷۵۷

تاریخ: ۲۵ تير ۱۳۹۹ - ۱۶:۲۳

بر اساس آموزه‌های دین، حفظ چشم از نظر به نامحرم از ارزش‌های والای انسانی شمرده می‌شود و نقش کلیدی در تزکیه و رشد روحانی افراد دارد، نشان به اینکه خداوند در سوره نور آنگاه که به مؤمنان دستور می‌دهد از چشم خویش مراقبت کنند، این عمل را مایه تزکیه آن‌ها معرفی کرده و می‌فرماید «قُلْ لِلْمُؤْمِنینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ یَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِکَ أَزْکى‏ لَهُم‏؛ به مردان مؤمن بگو چشمان خود را [از آنچه حرام است]فرو بندند و خویشتن را از بی‌عفتی حفظ کنند؛ این براى آنان پاکیزه‌‏تر (و به تزکیه نزدیک‌تر) است‏.»

به گزارش تسنیم، از جنبه‌ای دیگر، چشم انسان، دروازه قلب اوست. وقتی چشم کنترل نشد، قلب به عنوان پایگاه ایمان مورد تصرف نفس و شیطان قرار می‌گیرد و فرد را به سوی پرتگاه گناه و مذلت و رسوایی سوق می‌دهد؛ همچنان که قلب هر انسانی، مرکز توجه اوست و به هر سمتی میل کند، افکار و جوارح فرد را به همان سو می‌کشاند.

وقتی از این جنبه به احکام شرعیِ ادیان آسمانی در باب عفاف و حجاب و ضرورت حفظ نگاه از نامحرم نگاه می‌کنیم، متوجه خواهیم شد که این احکام از سوی کسی صادر شده که مهندسی انسان، عالم و قواعد آن، بر دستان پر قدرت اوست.

اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام به عنوان برترین خوبان عالم و صاحبان علم الهی و آگاه به سنت‌ها و قواعد عالم و به تعبیر قرآن، همان بزرگوارانی که علم الکتاب نزد ایشان است، به برخی از تبعات دنیوی و اخروی اعمال از جمله چشم‌چرانی (که موضوع مورد بحث است) اشاره فرمودند؛ مثلاً امام رضا علیه‌السلام در روایتی به این موضوع اشاره می‌کنند.

محمّد بن سنان می‏‏‌گوید: ابوالحسن (امام رضا علیه‌السلام) در جواب سؤالات من، نامه‌ای برایم ارسال کردند که در فرازی از آن فرموده بودند: «حُرِّمَ النَّظَرُ إِلَی شُعُورِ النِّسَاءِ الْمَحْجُوبَاتِ بِالْأزْوَاجِ وَ غَیْرِهِنَّ مِنَ النِّسَاءِ لِمَا فِیهِ مِنْ تَهْیِیجِ الرِّجَالِ وَ مَا یَدْعُوا التَّهْیِیجُ اِلَی الْفَسَادِ وَ الدُّخُولِ فِیمَا لَا یَحِلُّ وَ لَا یَحْمِلُ [یَجْمُلُ]وَ کَذَلِکَ مَا أشْبَهَ الشُّعُورَ إِلَّا الَّذِی قَالَ اللهُ تَعَالَی وَ الْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِکَاحاً فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ أنْ یَضَعْنَ ثِیَابَهُنَّ غَیْرَ الْجِلْبَابِ وَ لَا بَأسَ بِالنَّظَرِ إِلَی شُعُورِ مِثْلِهِنَّ.» (عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۲، ص ۹۷)

«نگاه کردن به مو‌های زنان شوهردار وغیرشوهردار، حرام است؛ زیرا این نگاه، مرد را تهییج و تحریک می‌کند و تهییج، شخص را به فساد و داخل شدن در حرام و چیزى که حلال و پسندیده نیست می‌کشاند و همچنین است حکم نگاه به غیر مو، [که نگاه مرد به آن‌ها حلال نیست]مگر در موردی که حق‌تعالی [در قرآن، آن را استثنا کرده و]فرموده است: ‏ (وَ الْقَوَاعِدُ مِنَ النِّسَاءِ اللَّاتِی لَا یَرْجُونَ نِکَاحاً فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ جُنَاحٌ)؛ «بر زنان سالخورده که از ولادت و عادت بازنشسته، امید ازدواج ندارند باکی نیست که لباس‌هایشان را غیر از چادر بر زمین بگذارند و اشکالی ندارد که به مو‌های مثل این زنان نگاه شود.»