نقش تخریب گر رفیق بازی در زندگی مشترک

رفیق بازی یکی از معضلات دنیای مدرن امروز است که برای برخی از زوجین مشکلات متعددی را به همراه دارد.

کد خبر: ۵۰۹۱۷۸

تاریخ: ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۵:۱۱

وقت گذراندن با دوستان یا در اصطلاح عامه رفیق بازی یکی از معضلات این روز‌های زوجین در زندگی مشترک است تا جایی که اغلب آن‌ها از این معضل به عنوان عمده دلیل جدایی شان یاد می‌کنند.

به گزارش باشگاه خبرنگاران رفیق بازی یکی از ویژگی‌های برخی از افراد جامعه است که از دوران مجردی تا متأهلی با آن‌ها همراه است و در دنیای مدرنیته امروز صرفا محدود به آقایان نیست و با روند افزایشی آن در زندگی مشترک, مستلزم توجه ویژه زوجین است.

نسرین باقری, روانشناس در رابطه با موضوع رفیق بازی در افراد اظهار کرد: وقت گذراندن با دوستان در دوران مجردی که به نوعی به رفیق بازی شهره است، یکی از مسائل مهم دنیای مدرن امروز است که با آن روبرو هستیم.

وی بیان کرد: شاید در گذشته این گذراندن وقت با دوستان مخصوص آقایان بود، امّا در حال حاضر نه تنها در میان برخی از آن‌ها بلکه در میان عده‌ای از خانم‌ها هم وجود دارد و این اتفاق در شرایط کنونی به صورتی است که زنان نیز مانند مردان, بودن در کنار دوستان خود را به همراه بودن با خانواده و به ویژه همسرشان ترجیح می‌دهند تا جایی که این موضوع به یک معضل بسیار مهم در زندگی زناشویی تبدیل شده است.

این روانشناس با اشاره به نیازهای مطرح شده از سوی ویلیام گِلَسر اظهار کرد: انسان‌ها دارای پنج نیاز ژنتیک هستند که از آن جمله می‌توان به نیاز به بقا, عشق, آزادی, قدرت و تفریح اشاره کرد که در واقع رفتارهای انسان‌ها معطوف به هدف است و هدف هم ارضای این نیازهای ژنتیک است.

باقری تصریح کرد: در میان نیازهای اشاره شده, نیاز به آزادی در ارتباط با رفیق بازی است که افراد به انجام کارهای مورد علاقه خود گرایش دارند و این موضوع در زندگی مشترک بدین معناست که افراد قصد دارند از حوزه کنترل دیگری خارج شوند.

وی گفت: برخلاف نیاز قدرت که افراد سعی دارند دیگران را کنترل کنند، در مورد آزادی افراد باید از چیزی صرف نظر کنند که دنبال به دست آوردن آن بوده‌اند و در واقع, خودِ ماهیت ازدواج از دست دادن آزادی شخص است. بنابراین این یک قانون است که افرادی که نیاز کمتری به آزادی دارند در مقایسه با افرادی که به آزادی بیشتری نیاز دارند، در زندگی مشترک خود از رضایتمندی بیشتری برخوردارند.

این روانشناس ادامه داد: یکی از عمده دلایل عصبانیت‌ها در زندگی مشترک این است که زوجین فکر می‌کنند بیش از حد محدود شده‌اند تا جایی که بر این تصور هستند که مانند دوران مجردی نمی‌توانند آزادی‌هایی داشته باشند، این در حالی است که زوجین باید بدانند که ازدواج, محدود کردن آزادی و مغایر با آن است.

باقری افزود: یکی از دلایل ادامه یافتن رفیق بازی افراد این است که شاید آن‌ها هر آن چه را که در زندگی متأهلی به دنبال آن بوده‌اند را به دست نیاورده‌اند، از این رو حتی در دوران تأهل نیز دوباره به سمت دوستان خود گرایش پیدا می‌کنند که این می‌تواند ناشی از نبود صمیمت بین زوجین و یا آگاهی نداشتن از وظایف زندگی زناشویی باشد.

وی تأکید کرد: ازدواج دارای سه پیامد است که یا منجر به خوشبختی یا آشفتگی و یا گسستگی می‌شود که علت هر یک از این موارد انتخاب مناسب یا نامناسب همسر و یا نداشتن مهارت‌های لازم برای زندگی زناشویی است، از این رو داشتن مهارت‌ در مورد نحوه چگونگی زندگی کردن در دوران تأهل می‌تواند عاملی برای آگاهی افراد باشد که با وظایف دوران متأهلی آشنا شوند.

این روانشناس خاطرنشان کرد: موضوعی که در زندگی زناشویی باید مدنظر قرار گیرد این است که افراد بدانند در هر دوران یک وظیفه‌ای برعهده دارند. یعنی  دوره متأهلی دارای وظایفی متفاوت از دوران مجردی است و افراد نمی‌توانند مثل گذشته و بدون اولویت بندی وقت خود را بگذرانند و این را می‌توان از آمارهای طلاق هم دریافت، زیرا  افرادی که تمایل زیادی به آزادی دارند موارد مناسبی برای ازدواج نیستند.

باقری تصریح کرد: توصیه می‌شود که زوجین قبل از ازدواج خود  با یکدیگر در مورد نیاز به آزادی صحبت کنند. یعنی اگر طرفین بپذیرند که هر یک به مقدار معینی به آزادی نیاز دارند، زندگی آن‌ها رنگ رضایت و خوشبختی می‌گیرد، اما اگر نپذیرند که هر یک از آن‌ها به میزان مشخصی نیاز به آزادی دارند، از زندگی خود رضایت نخواهند داشت.

وی در پایان با ارائه راهکارهایی گفت: گفت‌وگو در مورد نیاز به آزادی از جمله گفت‌وگوهای دشوار در میان زوجین است، از این رو هر دو طرف باید قبل از ازدواج به این مورد مهم توجه کنند. البته این بدین معنی نیست که افراد پس از ازدواج از دوستان خود دوری و قطع ارتباط کنند، بلکه باید حد و حدود روابط زوجین با دوستان و اطرافیان رعایت شود و هر یک از زوجین باید به یک توافق برای گذراندن این گونه روابط دست یابند.