به عمل کار برآید نه با ژست‎‎های تبلیغاتی

آیا متروسواری و ناهارخوری در سلف مجلس، حلال مشکلات مردم است؟!

شهید مظلوم بهشتی، تعبیری حکیمانه دارد که زینت‌بخش ورودی بسیاری از ادارات دولتی و مراکز آموزشی است: «زود آمدن و دیر رفتن ایثار است؛ به موقع آمدن و به موقع رفتن وظیفه است؛ دیر آمدن و زود رفتن خیانت است.» در این بین، ایثار، وظیفه و خیانت سه واژه‌ای هستند که گویی در ایران امروز، فهم لغوی خویش را به یکدیگر عاریه داده و معنایی متناقض یافته‌اند!

کد خبر: ۵۰۸۲۳۴

تاریخ: ۱۹ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۷

به این تیترها دقت کنید: «قالیباف در سلف سرویس مجلس»؛ «نماینده تهران با مترو به جلسه امروز مجلس رفت»؛ «قالیباف بدون تشریفات و محافظ در فرودگاه مشهد» و...! این همه تنها تعدادی از تیترهای رسانه‌های کشور است و چنان با علامات تعجب پی‌درپی و وجد و شعف بی‌اندازه مخابره می‌گردند که هرکس نداند گمان می‌برد که مسئول یا مسئولین مدنظر، در زمره «ایثارگران» دسته‌بندی می‌شوند!

حال سؤال اینجاست که آیا بواقع، «نداشتن محافظ» یا «متروسواری» یا «ناهارخوری با سایرین» که کار روزمره مردم عادی است، برای مسئولان نیز «وظیفه» است یا «ایثار» تلقی می‌شود؟! جای تأسف است که اصولاً چنین سؤالی -که پاسخش از پیش معلوم است- مطرح شود اما مایه شرمساری مضاعف خواهد بود که گفته شود، مسئولان کار را به کجا رسانده‌اند که اگر یکی از ایشان، همچون مردم عادی رفتار کند، خبرش از جمله پُربازدیدترین اخبار خواهد شد! این یعنی سطح توقعات ولی‌نعمتان انقلاب به حدی تنزل یافته که همین اندازه که مدیری، دست از پا خطا نکرده، مرتکب «خیانت» نشود و به «وظایف» بدیهی و ذاتی خویش عمل کند، مستحق ستایش و اعطای نشان «ایثارگری» است!
حال به مجرد اینکه کسی بگوید همین به اصطلاح ساده‌زیستیِ انگشت‌شمار مسئولان نیز جزو «وظایف» ذاتی ایشان است و منّتی بر مردم ندارند، یافت می‌شوند هواخواهانی که سؤال را با سؤال پاسخ داده و به قیاس سطح رفاه «خائنین» با «موظفین» می‌پردازند، غافل از اینکه ساحت مسئولیت در جمهوری اسلامی باید نزدیک به سقف «ایثار» باشد و نه صرفاً عمل به کف «وظیفه»!

جالب اینجاست که همزمان با رخداد این قبیل مانور‌های نخ‎نمای ساده‎زیستی، لشکری از عکاسان و خبرنگاران به شکل کاملاً تصادفی (!) در محل حضور دارند تا با ثبت و ضبط این رویداد، منّت این شوآف‎های تبلیغاتی را همچون پُتکی بر سر مخاطبین و آحاد مردم بکوبند!
تاسف بارتر آنکه تعدادی از نمایندگان مجلس نیز با توئیت‌های خود، این قبیل اقدامات را نماد تحول، انقلابیگری و مدیریت جهادی در مجلس یازدهم تلقی می‌کنند و با تملق، ستایشگری و اغراق آمیز جلوه دادن این حرکات درصددند تا سقف مطالبات مردمی را با بسندگی به این بازیگری ها، به نازل‌ترین سطح ممکن برسانند. در عین حال، امید است از این پس تمام هم و غم نمایندگان در خانه ملت تنها معطوف به حل مشکلات و معضلات غیرقابل شمارش مردم باشد چراکه اینگونه رپرتاژ‌های تبلیغاتی، دردی را از ملت دوا نخواهد کرد.