ماجرای سندرم پشیمانی از ازدواج در قرنطینه!

یک مشاور خانواده گفت: فردی که به طور ناگهانی اقدام به منتفی کردن ازدواج خود می کند باید در رابطه با اقدام خود توضیح دهد.

کد خبر: ۵۰۲۳۶۸

تاریخ: ۰۱ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۲۰:۴۰

ویروس کرونا طوری در دنیا ریشه دوانده که به عقیده بسیاری نسخه بشریت درهم پیچیده شده است. تمامی کشورهای جهان گرفتار این ویروس مرموز هستند. با وجود صرف هزینه های بسیار هنوز راهی برای درمان این بیماری کشف نشده است.

به گزارش باشگاه خبرنگاران یکی از مهم ترین تغییراتی که ویروس جهش یافته کرونا در زندگی مردم به وجود آورد ایجاد قرنطینه اجباری برای آنها بود. این قرنطینه اجباری آنها را وادار کرد تا بر خلاف میل، دست از کار و زندگی روزمره خود بکشند و در خانه بمانند. اما این فقط ظاهر قضیه است. تصور نکنید همه مثل خودتان هستند. تصور نکنید که خیلی راحت با خانواده و همسر و فرزندانتان در خانه می مانید. اوضاع برای بسیاری از مردمان جهان بسیار غم انگیز و تکان دهنده است. ماجرا چیست؟

شوک عاطفی در قرنطینه

کرونا ده ها پدیده اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و حتی هنری به دنبال داشت. یکی از این ده ها پدیده به معضلات اجتماعی مربوط می شود. حالا که در خانه ماندن به یک قانون نانوشته و نوشته در سراسر جهان تبدیل شده یک اتفاق جلب توجه کرده است.

بر اساس گزارش سایت «مای فمیلی» مشاوره در رابطه با این موضوع که نامزدی در دوران قرنطینه به هم خورده، بسیار افزایش یافته است. توضیح صریح تر این است:‌«افراد متعددی در دوران قرنطینه بدون هیچ دلیل منطقی ناگهان با فردی که قول و قرار ازدواج گذاشته اند، قطع ارتباط کرده اند.

آنها یا بدون هیچ توضیحی ارتباط خود را قطع و ازدواجشان با منتفی کرده اند و یا اینکه در یک پیام مختصر به نامزد خود اطلاع داده اند که دیگر هیچ تمایلی برای ازدواج با او ندارند». در حالی که قرنطینه ادامه دارد، به هم خوردن های بی دلیل ازدواج ها هم ادامه پیدا کرده است. چه توضیحی برای این امر وجود دارد؟

بر اساس گزارشی که در همین سایت «مای فمیلی» درج شده دلیل این است که شاید افراد در قرنطینه بیشتر تنها هستند، بیشتر فکر می کنند، بیشتر آینده را مورد بررسی و تجزیه قرار می دهند و بیشتر هم نسبت به ازدواج تردید پیدا می کنند بنابراین اقدام به منتفی کردن آن می کنند. اما اگر قرنطینه ای در کار نبود شاید تا این اندازه ذهن تحلیل گری پیدا نمی کردند و نگرش ساده تری به موضوع ازدواج داشتند. حالا ما با سندرم پشیمانی از ازدواج در دوران قرنطینه روبرو هستیم.

مژده غفوری مشاور خانواده  گفت: فردی که به طور ناگهانی اقدام به منتفی کردن ازدواج خود می کند باید در رابطه با اقدام خود توضیح دهد. البته من در طی سال ها با این مورد مواجه شده ام. چه بسا زوج هایی که در دوران عقد و نامزدی به این نتیجه می رسند که نمی خواهند ازدواج کنند. اما این مسئله که آنها را باید به هر شکل ممکن وادار به ازدواج کرد غیراخلاقی است اما به همان اندازه هم بازی با زندگی دیگران به شدت غیراخلاقی به شمار می رود.

غفوری که نزدیک به هشت سال است به زوج ها مشاوره می دهد افزود: فردی که ازدواج خود را منتفی می کند باید دلایل خود را ارائه دهد، شاید بتوان آنها را حل کرد. ترس از آینده شاید یکی از دلایل باشد. باید خوب پای صحبت های او نشست و به حرف هایش گوش کرد. اگر توضیحات او برای به هم زدن ازدواجش منطقی بود نباید او را تحت فشار گذاشت اما اگر فرد بدون هیچ دلیل منطقی اقدام به منتفی کردن ازدواج کند اقدامی ظالمانه انجام داده است و دختر و پسر هم ندارد.

وی خاطرنشان کرد: ترس از نداشتن تفاهم، پیش بینی درباره مشکلات مالی، به وجود آمدن این احساس که علاقه ای به طرف مقابل نیست، تمرکز بیشتر بر روی مواردی که تفاهم بر روی آن نیست، تمرکز بر روی خصوصیات منفی نامزد، بدبینی نسبت به آینده، تاثیرپذیری از افراد منفی و ... از عمده عوامل به هم زدن نامزدی و ازدواج به شمار می آیند.

حالا که قرنطینه هم برای بسیاری از مردم به وجود آمده است قطعا این اتفاق زیاد می افتد. اگر بخواهم از جنبه عامیانه صحبت کنم این است که از دل برود هر آنکه از دیده رود! حالا در قرنطینه با شرایطی مواجه هستیم که افراد با وجود پیشرفته ترین وسایل مجازی و هوشمند ،یکدیگر را زیاد نمی بینند و از دل هم می روند تا با موارد متعددی در رابطه با به هم خوردن ازدواج ها روبرو شویم!

در حسرت دیدن فرزند

اما منتفی شدن ناگهانی ازدواج ها تنها پدیده اجتماعی منفی قرنطینه نیست. ویروس کرونا بلای دیگری هم سر بسیاری از مادران و پدران این سرزمین و دیگر سرزمین ها هم آورده است؛ دوری از فرزند. در شرایطی که بسیاری از فرزندان طلاق نزد یکی از والدین خود هستند، به دلیل قرنطینه و شرایط خاص کشور نمی توانند مادر یا پدر خود را ملاقات کنند. البته این فقط یک روی سکه است. مژده غفوری در این رابطه توضیح بهتری را ارائه می دهد.

وی گفت: پیش از اینکه تبدیل به مشاور خانواده شوم سال ها در جریان پرونده هایی بودم که مربوط به حضانت می شد. چه شرایط غم انگیزی وجود داشت و دارد. هنوز بسیاری از والدین به این فهم نرسیده اند که به هیچ عنوان و تحت هیچ شرایطی نباید از امتیاز داشتن حضانت جهت اذیت همسر سابق خود استفاده کنند. دادگاه ها و دادسراها پر از پدر و مادرانی است که بابت ندیدن فرزند خود آن هم به مدت طولانی شکایت کرده اند. من برای پنهان کردن فرزند از همسر سابق هیچ واژه دیگری نمی توانم به غیر از رفتار رذیلانه به کار ببرم.

غفوری ادامه داد: اکنون هم با مسئله قرنطینه روبرو هستیم. به عنوان یک مشاور به شما می گویم بحران روحی والدینی که پیش از این هم نمی توانستند فرزند خود را ملاقات کنند بسیار شدیدتر و اسفناک تر خواهد شد. متاسفانه این وضعیت برای مادران بسیار بدتر است. به دور از هر گونه اظهارنظر جنسیت زده باید بگویم تعداد مادرانی که ملعبه لجبازی های پدر فرزندشان قرار می گیرند بسیار بیشتر از تعداد پدرانی است که از دیدن فرزند خود محروم هستند.

این مشاور خانواده گفت: درک این موضوع که ندیدن فرزند تا چه اندازه برای یک پدر یا یک مادر غم انگیز و مخرب است امکان پذیر نیست. هیچ کس نمی تواند خود را به جای این افراد بگذارد. افرادی که به بهانه قرنطینه حتی یک تماس تصویری را هم برای دیدن فرزند از همسر سابق خود دریغ می کنند باید به سرعت تحت روان درمانی قرار بگیرند.

در بسیاری از کشورها منع دیدار با فرزند مجازات دارد و حتی می تواند منجر به زندانی شدن فرد شود اما متاسفانه من می توانم ده ها مورد را برای شما بازگو کنم که لجبازی مانع از دیدار مادر و یا پدر با فرزند شده است، آن هم نه برای چند روز که برای چند ماه و حتی چند سال. غم ندیدن فرزند آن چنان طاقت فرساست که مشکلات روحی برای فرد پدید می آورد و حتی من مواردی را هم سراغ داشته ام که مثلا مادری در پی ندیدن فرزند خود به ام اس دچار شده است.

این مشاور تاکید کرد: رعایت قرنطینه واجب است اما باید به فکر دل مادر و پدرانی که از فرزند خود هم دور هستند بود. باید به دور از هرگونه کینه ورزی و دشمنی تماس تصویری را برقرار کرد و یا با رعایت اصول بهداشتی کودک را به دیدار مادر و یا پدرش برد.

وی در پایان گفت: هیچ کودکی با لجبازی والدینش خوشبخت نشده است. کودکانی که از دیدار با یکی از والدین خود محروم می شوند در بزرگسالی و اصلا از همان کودکی با مشکلات روحی و روانی زیادی روبرو خواهند شد و در زندگی تعادل لازم را نخواهند داشت. این اتفاقی است که هر پدر و مادری باید بداند و اگر آگاهانه و دانسته این حق را از فرزند خود دریغ کرد لیاقت حضانت او را ندارد و به او خیانت کرده است.