یک بام و دو هوای فدراسیون والیبال/ وقتی دیوار حاشا کوتاه است!

در حالیکه فدراسیون والیبال ادعا می‌کند هیچ گزینه خارجی برای هدایت تیم ملی ندارد، یکی از گزینه‌ها از تماس یکی از نزدیکان فدراسیون خبر می‌دهد.

کد خبر: ۵۰۱۴۰۴

تاریخ: ۲۶ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۲:۲۱

بعد از اعلام خبر قطع همکاری فدراسیون ایران با ایگور کولاکوویچ رسانه های مختلف گمانه زنی‌های خود را آغاز کردند. یک سایت لهستانی از افرادی همچون لورنزو برناردی، رادوستین استویچف، پلامن کونستانتینوف و فرناندو دی جورجی به عنوان گزینه‌های هدایت تیم ملی والیبال ایران خبر داد.

طبیعی است که در شرایط کنونی مسئولان فدراسیون به دنبال پیدا کردن جایگزین برای ایگور باشند و در همین راستا گزینه‌هایی را هم مدنظر داشته باشند. به هر حال برای رایزنی و انتخاب سرمربی آینده باید از همین حالا اقدام کرد، چراکه زمان زیادی پیش روی ملی‌پوشان و سرمربی جدید تیم ملی نیست.

* تقوی: زمان داریم، اما گزینه نه!

میلاد تقوی، سرپرست دبیری فدراسیون والیبال نظر دیگری دارد و می‌گوید: «عجله‌ای برای انتخاب سرمربی تیم ملی نداریم و با توجه به تجربیاتی که از گذشته داریم و نظرات کارشناسان، باید با بررسی کامل در خصوص انتخاب سرمربی جدید تیم ملی تصمیم بگیریم.»

در سال‌های اخیر و با جهش خیره‌کننده والیبال، نام‌های بزرگی روی نیمکت تیم ملی ایران نشسته‌اند؛ از ولاسکو گرفته تا لوزانو و حتی کواچ. حالا هم خبر می‌رسد برخلاف ادعای رسانه‌های لهستانی مسئولان فدراسیون والیبال سه گزینه را مدنظر دارند که همگی خارجی هستند؛ آنجلو لورنزتی، روبرتو پیازا، فردیناندو دی جورجی. این سه مربی در سری آ ایتالیا مشغول هستند و تیم‌هایشان هم در جمع مدعیان قرار داشتند، اما گویا شرایط فسخ آنها با تیم باشگاهی و حضور در تیم ملی ایران هم فراهم است.

تقویِ تازه کار در صحبت‌های اخیر خود درمورد گزینه‌های هدایت تیم ملی والیبال اظهار داشت: برخلاف اخبار منتشر شده از سوی رسانه‌های مختلف، در حال حاضر گزینه خاصی برای هدایت تیم ملی از سوی فدراسیون مطرح نیست. تمام گزینه‌های داخلی و خارجی را بررسی خواهیم کرد و قطعاً با توجه به شرایط موجود، بهترین تصمیم را خواهیم گرفت. عوامل مختلفی در تصمیم‌گیری ما تاثیرگذار خواهند بود و پس از این که سر فرصت به جمع‌بندی نهایی برای انتخاب سرمربی رسیدیم، نتیجه آن اعلام خواهد شد.

* برناردی: یکی از نزدیکان فدراسیون می‌خواهد با من مذاکره کند

این صحبت‌ها در شرایطی مطرح شده است که برناردی به یکی از نزدیکان خود اعلام کرده که فردی از ایران با او در تماس است و می‌خواهد که باب مذاکره برای قبول هدایت تیم ملی والیبال ایران را با وی باز کند. برناردی مدعی شده که این فرد خود را از دوستان، نزدیکان و آشنایان دبیرِ فدراسیون معرفی کرده و به دنبال این است که شرایط حضورم در ایران را فراهم کند! این مربی باتجربه و کاربلد می‌گوید این فرد تاکنون بارها با من تماس گرفته و من هم صرفاً جهت حفظ احترام و ادب مجبور هستم پاسخگوی وی باشم.

چندی پیش خبرگزاری فارس در گزارشی اعلام کرد که این اتفاق در حال رخ دادن است، اما حالا روی صحبت با دبیرِ جوان و تازه‌کار فدراسیون والیبال است. چطور آقایان مدعی هستند که هیچ گزینه‌ای مطرح نیست و گزینه‌های رسانه‌ها را تکذیب می‌کنند، در حالی که برناردی صحبت‌های دیگری را مطرح می‌کند؟ اگر فدراسیون گزینه‌ای را هنوز انتخاب نکرده، چطور فردی که خود را از نزدیکان دبیر فدراسیون معرفی می‌کند، با برناردی وارد مذاکره شده است؟ اگر این موضوع واقعیت ندارد، چرا فدراسیون واکنشی به این اتفاق ندارد و با افراد متخلف برخورد نمی‌کند؟ چطور همشهریِ تقوی بعد از روی کار آمدن آقای دبیر به خودش اجازه می‌دهد تا با مربیان خارجی وارد مذاکره شود؟ آیا آقایان فکر نمی‌کنند که این اتفاقات می‌تواند آبروی بین المللی والیبال ایران را زیر سوال ببرد؟

* یک بام و دو هوا فدراسیون

مدل رفتاری و مدیریتی مسئولین فدراسیون به گونه‌ای است که جمله انتقادی تند و تیز و معروف کاپیتان تیم ملی هر روز بیشتر از گذشته رنگ واقعیت به خود می‌گیرد. فارغ از اینکه فدراسیون یک هفته بعد از انتشار خبرها به یاد تکذیب خبرها افتاده، باید فکری به حال یک بام و دو هوای فدراسیون هم بود. در این شرایط باید دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را؟ داورزنی ادعا می‌کند که بیشتر از دلواپسان، نگران والیبال است، اما انتخاب‌ها، رفتارها، نوع مدیریت و بازخوردها چنین چیزی را نشان نمی‌دهد.

به هر حال اهالی والیبال توقع دارند همه چیز در فضایی شفاف و به دور از تنش و تشتت پیش برود. همه دوست دارند یک بار دیگر والیبال ایران را بر قله آسیا و در جمع مدعیان جهان ببینند، اما با شرایط کنونی همه نگران هستند که چه بلایی بر سر والیبال خواهد آمد. خیلی از والیبالی‌ها هم نظر هستند که شرایط با گذشته متفاوت شده و بهتر است مدیران هرچه زودتر به فکری به حال این شرایط بکنند. آنچه مشخص است اینکه درپوش نهادن روی اشتباهات و عدم شفافیت و صداقت راه نجات والیبال نیست.