تهران واقعا باید تخلیه می شد؟!/ پس چرا نشد؟

کارشناس محیط زیست از شاخص‌ها و سازوکارهای منتهی به تخلیه شهرها به هنگام آلودگی هوا می گوید. وی در این یادداشت وضعیت آلودگی تهران در روز دوشنبه را نیز تحلیل می کند.

کد خبر: ۴۸۶۴۹۸

تاریخ: ۲۸ آذر ۱۳۹۸ - ۰۹:۴۱

متن یادداشت محمد درویش را در ادامه بخوانید:

شهردار تهران روز سه شنبه 26 آذرماه درباره وضعیت آلودگی هوای تهران گفته بود که تهران روز دوشنبه به درجه‌ای از آلودگی رسیده بود که باید تخلیه می‌شد. هر چند این سخنان وی بلافاصله از سوی روابط عمومی شهرداری تکذیب شد ولی فایل صوتی منتشره از سوی خبرگزاری‌ها نشان می‌دهد که حناچی از وضعیت منتهی به تخلیه پایتخت سخن گفته است.

به گزارش ایلنا اما اینکه چرا این سخنان را تکذیب کرده، جای سوال و تامل دارد. آنچه من حدس می‌زنم، این است که از آنجا که مقام مسئول تصمیم‌گیر درباره تخلیه شهرها، عالی‌ترین نهاد امنیتی کشور یعنی شورای‌عالی امنیت ملی است، احتمالا مسئولان آن شورا با شهرداری تماس گرفته و شهردار را از ایجاد التهاب عمومی برحذر داشتند که نتیجه آن نیز همین تکذیب شده است.

با این وجود سوالی که بی‌پاسخ مانده این است که آیا شهر باید تخلیه می‌شد یا نه؟ در این باره مجدد تاکید می‌کنم که مقام مسئول تصمیم‌گیر در این رابطه شهرداری نیست. شهرداری باید گزارشی از وضعیت رصد آلودگی به نهادهای تصمیم‌گیر ارائه دهد. براساس الگوی موجود چنانچه شاخص آلودگی هوا 230 به بالا باشد هوا به مرحله بسیار ناسالم می‌رسد؛ بسیار ناسالم به معنای آن است که حتی در محیط های بسته مانند منزل هم احتمال مسمومیت ناشی از آلودگی هوا وجود دارد.

از این‌رو در شرایط بالای 230، خروج از سکونتگاه‌ها و رفتن به نقاط سالم ضرورت دارد. آن‌طور که از رصد شاخص آلودگی هوا در روز دوشنبه بر می‌آید؛ در آن روز مجموع هوای تهران پائین‌تر از شاخص 230 بوده است.

در بیشتر نقاط تهران شاخص آلودگی هوا زیر 180 بوده است هر چند که در همان روز در دو سه نقطه از تهران شدت آلایندگی زیاد بوده و در ساعاتی بالاتر از 230 را نشان می‌داد. از آنجا که سازمان هواشناسی نیز احتمال داده بود، صبح سه‌شنبه در تهران شاهد بارندگی خواهیم بود مسئولان تحمل کردند و تصمیم درست را گرفتند.

با توجه به تحلیل داده‌ها و تجارب شخصی، به نظر بنده کل ماجرای تخلیه تهران در همین حد بوده که ای کاش مسئولان شفاف‌تر با مردم صحبت می‌کردند و باعث نگرانی غیرضروری نمی‌شدند.