نویر: خداحافظی؟ وقتی می‌روم که بگویند دیگر به من نیاز ندارند

دروازه‌بان تیم ملی آلمان می‌گوید هنوز خیال آویزان کردن دستکش‌هایش را ندارد.

کد خبر: ۴۷۴۴۱۷

تاریخ: ۱۸ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۵:۰۳

مانوئل نویر 33 ساله که در یک دهه اخیر و از سال 2011 دروازه‌بان شماره یک تیم ملی آلمان و بایرن مونیخ بوده است، پاسخ برخی انتقاداتی که از افت او صورت گرفته است را داد. دروازه‌بان سابق شالکه که محصول آکادمی این باشگاه است، در سه فصل گذشته، مدت زیادی را به دلیل مصدومیت‌های پی‌در‌پی خانه‌نشین بود و به سبب آن دچار افت محسوسی هم شده است. با این حال به زعم یواخیم لو، سرمربی تیم ملی آلمان، نویر هنوز هم برای حفاظت از دروازه ژرمن‌ها گزینه بهتری نسبت به مارک آندره‌تر‌اشتگنی است که امسال در جمع سه نامزد کسب جایزه بهترین دروازه‌بان سال جهان قرار دارد. او در 11 بازی اخیر تیم ملی آلمان بعد از جام جهانی 2018، تنها در یکی حضور نداشته و در تمام بازی‌های بایرن مونیخ در فصل جدید بوندس‌لیگا هم به میدان رفته است.

نویر در پاسخ به برخی انتقادات و شائبه‌ها که او انگیزه‌اش را از دست داده و به همین دلیل انتظار می‌رود که بازنشسته شود، به سایت «ولتام زونتاگ» آلمان گفت: وقتی که دیگر به شما نیاز نباشد و این را احساس کنید، سخت است که دیگر هر روز انگیزه‌تان را حفظ کنید. وقتی که به تجربه‌تان نیاز باشد و بازیکنان‌تان شما را لازم داشته باشند، این همان چیزی است که به شما انگیزه می‌دهد. در حال من فکر می‌کنم که هنوز در تیم ملی به وجود من نیاز است و همه اعضای تیم نیز از بودن من در اینجا راضی هستند. با این حال کاملاً مشخص است که من باید خودم را ثابت کنم.

دروازه‌بان بایرن مونیخ ادامه داد: رمز دوام من در فوتبال، عشقم نسبت به این رشته ورزشی است. وقتی که در زمین تمرینی یا مسابقه هستم، هیجان زیادی برای بازی کردن دارم. این همان چیزی است که وجود مرا سرشار از انگیزه برای تلاش می‌کند. من 33 سال سن دارم اما وقتی که در زمین بازی هستم همیشه احساس می‌کنم که می‌توانم کیفیت دروازه‌بانی‌ام را ارتقا دهم. هنوز از اینکه برخی چیزها بروفق مرادم پیش نمی‌رود، ناراحتم. اوضاع من الان مانند 9 یا 10 سال پیش نیست اما من باز هم نسبت به آن چیزهایی که خوب پیش رفته است، خوشحالم. برای من نشانه‌های معناداری وجود دارد که یکی از آنها پابرجا بودن انگیزه‌ام است. من تا زمانی که بدنم جواب بدهد از بازی‌ام لذت می‌برم تا وقتی به من نیاز باشد، بازی می‌کنم.