فتنه سبز و پروژه محرم 88

پروژه «محرم سبز» که از هفته ها مانده به محرم در دستورکار این جریان فتنه قرار گرفت. جریان مستأصل شده خط نفاق برای تداوم حداقل حیات خود این بار استفاده ابزاری از دین را برگزید و به ایام محرم الحرام به چشم فرصتی برای احیای دوباره فتنه سبز بعد از شکست های پی در پی در ماه های گذشته می نگریست.

کد خبر: ۴۶۳۶۴

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۰ - ۱۴:۰۲

به گزارش صراط به نقل از فارس حوادثی که پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری توسط جریان فتنه گر انتخاباتی شکل گرفت، سناریوی از پیش تعیین شده ای برای مقابله با جمهوری اسلامی بود که با درایت و ایستادگی نظام اسلامی و دستگاههای ذی ربط و حضور ملت حزب الله در صحنه به شکست انجامید. شکست خوردگان در انتخابات که نسخه های کودتای مخملین طرح ریزی شده دستگاههای امنیتی غرب را ناکام می دیدند، بعد از ناامیدی از تغییر نتایج انتخابات از طریق اردوکشی های خیابانی و فشار از پایین، سناریوی دیگری را در دستور کار خود قرار دادند و آن تداوم فتنه گری در قالب ناامن سازی و هتک حرمت به ارزشهای انقلابی و اسلامی بود که در قالب حاشیه سازی برای مراسمی چون روزقدس، 13 آبان و روز دانشجو دنبال شد.
بعد از شکست اقدامات فتنه گران در «طرح شعارهای انحرافی در روز قدس»، «به خیابان کشاندن هواداران در 13 آبان»، ناکامی از «به تسخیر در آوردن دانشگاه» در 16 آذر و همچنین فضای ایجاد شده در جامعه ناشی از خشم و انزجار ملت نسبت به توهین کنندگان به ساحت مقدس حضرت امام خمینی(ره) که توسط حامیان فتنه گران سبزپوش صورت گرفت، این گروهک را در وضعیت بغرنجی قرار داد.
در این وضعیت، تلاش فراوانی برای خروج از انفعال و تغییر وضعیت افکار عمومی از سوی سران داخلی و خارجی فتنه صورت گرفت که مهم ترین آن، پیگیری جدی پروژه «محرم سبز» بود که از هفته ها مانده به محرم در دستورکار این گروهک قرار گرفت. جریان مستأصل شده خط نفاق برای تداوم حداقل حیات خود این بار استفاده ابزاری از دین را برگزید و به ایام محرم الحرام به چشم فرصتی برای احیای دوباره فتنه سبز بعد از شکست های پی در پی در ماه های گذشته می نگریست.
فتنه گران، محفل ها و هیئت های مذهبی را مکان مناسبی برای فریب مردم دانستند و برنامه ریزی کردند تا با ارائه چهره ای به ظاهر عزادار و معتقد، در این محافل مذهبی نفوذ کنند و اقدامات منافقانه و تفرقه افکنانه خود را در بین عزاداران دنبال کنند. ایجاد اغتشاش، درگیری و اختلاف بین توده های ملت که در صدر تاکتیک های جنگ روانی دشمن قرار داشت، این بار در بستر تجمعات ماه محرم توسط فتنه گران سبزپوش دنبال می شد.
این خط نفاق که هدایت رسانه ای آن توسط محافل بیگانه و اپوزیسیون خارج از کشور صورت می گرفت، از ابزار رسانه های صوتی و تصویری، سایت های خبری و وبلاگ های وابسته استفاده و این خط را تبلیغ می کردند. برای نمونه «محسن سازگارا» از سران خارج نشین فتنه سبز که به مزدور شبکه VOA آمریکا تبدیل شده بود، در برنامه «گفت وگوی روزانه» خود در این شبکه درباره «پروژه محرم» گفت:
«اما نکته چهارمی که می خواستم بگویم مسئله محرم است و تظاهرات تاسوعا و عاشورا است. فرصت کمی داریم بنابراین از امروز و فردا تا روز اول محرم اصل بحث ما غیر از یک مرور کوتاه روی خبرها روی آکسیون بزرگ محرم متمرکز خواهد شد. به هر حال آنچه که مسلم است این است که تمرینی که در 16 آذر شد نشان داد در سطح کشور با تنوع تاکتیک ها و پراکندگی همه ملت می توانند هماهنگ باشند. در ده شب اول محرم و با پرچم سبز یا حسین و عزاداری برای شهدای جنبش و شهدای عاشورا می توانیم در سطح کشور حرکت داشته باشیم ولی روز نهم و روز دهم یعنی روز تاسوعا و عاشورا شنبه و یکشنبه ششم و هفتم دی ماه، ما یک مسیر واحد را در هر شهر قرار است اعلام شود که همه ما آنجا برویم و جمعیت میلیونی خود را در سطح کشور نشان دهیم و همه ملت یک پارچه و یک صدا به دنبال خواست خودشان باشند»!؟1
وی همچنین از «آکسیون شام غریبان» سخن گفت و مدعی شد که می توان به آن امید داشت:
«نکته سوم امروز مربوط است به آکسیون ما در ماه محرم. البته ما 16 آذر را در پیش رو داریم اما این بحث هم مطرح شده است که ضمن اینکه در 10 روز اول ماه محرم حرکت های خود را انجام داده و در روزهای تاسوعا و عاشورا آن را به اوج می رسانیم از ظهر عاشورا و برای شام غریبان در خیابان ها نشسته و با یک بسیج عمومی دست به تعطیل عمومی در کشور بزنیم. بعد از 13 آبان مشخص شد که جنبش سبز دیگر یک طفل تازه به دنیا آمده نیست، حال دیگر این جنبش تبدیل به نوجوانی شده است که خیلی تجربه اندوزی کرده و بارور شده است. ولی برای تحقق آکسیونی که برای شام غریبان مطرح شده است نیاز به این است که در سمت جنبش، ما رشد جغرافیایی و رشد در طبقات مختلف اجتماعی و همچنین رشد کیفی داشته باشیم و در سمت کودتاچیان نیز باید مشروعیت زدایی سپاه از نظر اخلاقی، مالی و سیاسی تشدیده شده و اختلاف های درونی سپاه نیز افزایش یابد که باعث فلج شدن این سازمان شود و به حدی از ناتوانی برسد که ما بتوانیم آکسیون نهایی خود را به مرحله ی اجرا بگذاریم.» 2
توهمات و خیالبافی های سازگارا هرچند بیشتر به فکاهی و «دروغ سال» شباهت داشت؛ اما از تلاش گسترده تبلیغاتی منافقین جهت ایجاد فتنه در ماه محرم حکایت می کرد. نویسنده یکی از وبلاگ های هوادار فتنه سبز نیز چنین نوشت: «اگر روزهای نامبرده (13 آبان و 16 آذر) فقط یک روز بودند، الان با دو ماه محرم و صفر روبه رو هستیم که می توانیم از آن به سود جنبش و به سود مردم ایران استفاده کنیم.» 3
نویسنده دیگری در وبلاگ خودآورده است: «از آنجا که می دانید به جنبش سبز مجوزی داده نمی شود و این جنبش مجبور است از راهپیمایی دولت استفاده کند، اما در ماه محرم که یک بهانه محکم است برای جنبش سبز که به بیرون بیاید. نکته جالبی که در ماه محرم اتفاق می افتد، افتادن بلندگو دست مردم است که این خود یک حرکت با ارزشی است» 4
همزمان شدن مراسم شب هفتم آقای منتظری با شب شام غریبان حسینی نیز به ظاهر فرصت سوءاستفاده دیگر جریان فتنه از این ایام بود که برای آن برنامه ریزی کرده بود. اما به دلایل متعددی پروژه «محرم سبز» به شکست انجامید و آن ها نتوانستند از هیئت های مذهبی و فضای عزاداری حسینی استفاده لازم را ببرند. برخی از این دلایل عبارت بودند از:
1- اعتقاد نداشتن به عزاداری برای امام حسین(ع) در بین بخشی از اصحاب فتنه، یکی از موانع اساسی این جریان برای بهره برداری از مراسم محرم بود. ملت فراموش نکرده که در روزگاری نه چندان دور نویسندگانی از این جریان، حادثه عاشورا را نتیجه تندروی پیامبر(ص) در بدر و احد می دانستند!؟ یا به خاطر دارد ادعای افرادی چون محسن کدیور را که نگاه شیعه به جایگاه الهی اهل بیت(ع) را اندیشه ای انحرافی و متأثر از القائات «شیعه غالی» می دانستند و یا اظهارات عبدالکریم سروش که مقام عصمت و مصونیت از خطا و گناه را نه تنها برای اهل بیت(ع) که برای پیامبر(ص) نیز نفی می کرد. با چنین برداشت انحرافی از جایگاه اهل بیت(ع) دیگر نمی توان از عزاداری برای سالار شهیدان سخن گفت.
2- رفتار سیاسی جریان فتنه در این ایام نیز از عدم سنخیت با حرکت امام حسین(ع) حکایت داشت. مخالفت با امام و رهبری جامعه اسلامی، همپیمانی با بیگانگان و دشمنان دیرینه اسلام، پایبند نبودن به ارزش های اسلامی و در آخرین گام، هتک حرمت ساحت مقدس حضرت امام(ره)، چهره ای از هواداران فتنه سبز در اذهان عمومی ساخته بود که چندان مشابهتی با عزاداران حسینی نداشت و امکان بهره برداری و استفاده ابزاری از مقدسات را برای این جریان نفی می کرد.
3- اکثریت مطلق کسانی که هیئت های عزاداری محرم را برگزار و اداره می کنند، ملت حزب اللهی هستند که خود را حافظ شعائر اسلامی و نظام اسلامی می دانند؛ کسانی که هرچند ممکن است به گزینه ای غیر از رئیس جمهور منتخب مردم در انتخابات دهم رأی داده باشند؛ اما در دفاع از حریم ولایت و رهبری جامعه و شعائر اسلامی با تمام توان ایستاده اند و این درس را در مکتب عاشورا به خوبی آموخته اند. این افراد به ماهیت جریان فتنه و نفاق پی برده و صف خود را از آن ها جدا ساخته و بی شک منافقین جدید، جایی در میان آنها نداشتند.
4- اقامه عزا برای حسین بن علی(ع) نیازمند آمادگی روحی و قلوبی پاک که کودتاگران با آن بیگانه بودند. اصرار بر گناهان کبیره ای چون جدا شدن از صفوف ملت، ایستادگی در مقابل امام و رهبری جامعه اسلامی، اقدام برای براندازی نظام اسلامی، پیاده کردن دستورات بیگانگان و ایجاد شکاف در جامعه اسلامی، و غرق بودن در اباحی گری و ... از آنها«پیکری بی روح» ساخته بود که در قبال عزاداری سیدالشهدا نوعی از خودبیگانگی احساس می کردند.
در این میان، نیروهای مذهبی و آحاد جامعه، به ویژه متولیان هیئت های مذهبی توانستند با هوشیاری تمام، محرم را به فرصتی برای رسوایی فتنه گران تبدیل کنند. سخنرانان و مبلغان مذهبی، روحانیت معظم، مداحان اهل بیت(ع) و دست اندرکاران هیئت های مذهبی با بصیرت افزایی توده های مردم در شب های محرم، آخرین امید فتنه گران برای نفوذ در میان ملت را نیز ناامید کردند. موارد بازشمرده در کنار عوامل دیگر، مانع از آن شد که فتنه گران بتوانند پروژه محرم را به ثمر برسانند و در صفوف عزاداران حسینی تفرقه ایجاد کنند.
هتک حرمت عاشورا و ایجاد اغتشاش
در حالی که فتنه گران مدعی بودند خواهند توانست فتنه سبز را در ایام محرم به حرکتی سراسری و توده ای تبدیل کنند و در نهایت، عزاداری روز عاشورا را به تظاهراتی علیه نظام اسلامی مبدل سازند، همه مردم شاهد بودند که ایام محرم نه تنها فرصتی به مشروعیت بخشی حرکت نفاق سبز نداد؛ بلکه با افزایش بصیرت عزاداران، بیش از پیش چهره منافقین جدید برای توده های ملت نیز آشکار شد.
این آگاهی بخشی توده های ملت، در کنار ناتوانی فتنه گران در نفوذ بین عزاداران، سران خارج نشین فتنه سبز را به شدت عصبانی و برآشفته ساخت؛ از این رو پروژه ایجاد آشوب و هتک حرمت عاشورا در دستورکار منافقین قرار گرفت. صبح روز عاشورا در حالی که اغلب عاشقان حسین بن علی(ع) در هیئت های مذهبی مشغول عزاداری بودند، آشوبگران که سران آن ها را اعضای وابسته به گروهک های منافقین
سلطنت طلبان، بهائیان و ... تشکیل می دادند، با هدایت رسانه های آشوبگر بیگانه همچون VOA و
بی بی سی، خیابان انقلاب و آزادی را به محلی برای حرمت شکنی روز عاشورا و ایجاد اغتشاش و تخریب اموال عمومی تبدیل کردند.
به گزارش خبرگزاری ها برخی افراد فریب خورده و آشوبگر در خودروهای خود بسان مراسم عروسی بوق می زدند. برخی نیز در تجمع ها دست به هلهله و شادمانی و خرابکاری زدند. اراذل و اوباش با سوء استفاده از حضور مردم در مراسم عزاداری اباعبدالله الحسین دست به آشوب و خسارت زدن به اموال مردم (موتور سیکلت، خانه، سطل های زباله، خودروی شخصی مردم) زدند. افراد فریب خورده نیز شعار مرگ بر جمهوری اسلامی سر دادند و به مقدسات توهین کردند. 5
در حالی که اوباش در خیابان ها علیه مقدسات اسلامی جولان می دادند و پلیس نیز در حال کنترل و مهار آن ها بود، عزاداران حسینی با پایان یافتن مراسم از هیئت ها و دسته های عزادار برای برخورد با اهانت کنندگان به حضرت سیدالشهدا و روز عاشورا به صورت دسته های خودجوش به سمت برخی خیابان های مرکزی تهران حرکت کردند. با این حال نیروی انتظامی مراقب بود تا از بروز درگیری مردم با اراذل و اوباش جلوگیری کند. حضور مردم به حدی بود که تجمع آشوبگران با گذشت دقایقی از نماز ظهر عاشورا دچار اضمحلال شده و پا به فرار گذاشتند و متواری شدند.
در این ماجرا به گفته نیروی انتظامی بیش از 300 نفر از اغتشاشگران دستگیر شده و عده ای تحویل مراجع قضایی داده می شوند. همچنین چند نفر به طور مشکوکی کشته شدند که از برنامه ریزی گروه های تروریستی از جمله گروهک منافقین برای این روز حکایت داشت. فرماندهی انتظامی تهران بزرگ، طی اطلاعیه ای به تشریح اقدام فتنه گران در این روز پرداخت که در بخشی از آن آمده است:
«متأسفانه معدودی از فتنه گران با برنامه ریزی قبلی و بر اساس هدایت و فراخوان رسانه های بیگانه و با حضور در برخی خیابان ها و مسیرهای عزاداران حسینی با طرح شعار های انحرافی، اقدام به اخلال در نظم عمومی نموده که بلافاصله فرماندهی نیروی انتظامی تهران بزرگ با حضور در صحنه و از طریق گفت وگو، تلاش به برقراری نظم و آرامش و حفظ حرمت این روز عزیز و تسهیل عزاداری مردم نمود که با هجوم و پرتاب اشیاء از سوی فتنه گران، وی و تعدادی از ماموران نیروی انتظامی مجروح و مصدوم گردیدند. در تداوم فتنه گری فتنه گران و تخریب اموال عمومی و شخصی مردم ، نیروی انتظامی با قاطعیت و بهره گیری از ابزار و تجهیزات ضد اغتشاش و با تأکید بر عدم حمل و به کارگیری سلاح گرم به متفرق نمودن اغتشاشگران اقدام کرد. با کمال تاسف، در این اغتشاشات 5 نفر به طرز مشکوکی جان باختند و تعدادی نیز مجروح شدندکه کارشناسان
در صدد شناسایی عوامل مشکوک در این حادثه می باشند. در پایان از حمایت و پشتیبانی عزاداران حسینی از فرزندانشان در نیروی انتظامی که با حضور خود باعث خنثی نمودن این فتنه گردیدند، کمال سپاسگزاری را داشته و از خداوند متعال برای آنان اجر و پاداش اخروی خواستاریم.»6
انتشار اخبار این جنایات در روز عاشورا، ملت را در سراسر کشور برآشفت و به اعلام انزجار از منافقین واداشت. علمای عظام و مراجع تقلید بزرگ شیعه هر یک به طور جداگانه با صدور بیانیه این اقدام را محکوم کردند. در بیانیه آیت الله سبحانی آمده است: «ما هرگز فکر نمی کردیم که در چنین روز مقدسی که حتی پیروان ادیان دیگر نیز نسبت به آن روز احترام قائل هستند و در برخی از کشورهای غیراسلامی عاشورای حسینی تعطیل رسمی است، چنین رویداد دور از اخلاق انسانی رخ دهد و قداست آن روز شکسته شود.» 7
آیت الله مکارم نیز در شرح حوادث این روز چنین نوشتند:«روز عاشورا در حالی که مردم کشور ما از کوچک و بزرگ، مرد و زن در آتش عشق حسینی می سوختند و ناله های عاشقانه سر می دادند و در هر کوی و برزن به سوگ نشسته بودند و با نظم و خلوص نیت مشغول عزاداری و نوحه سرایی بودند، گروهی از مغرضان به بعضی از خیابان های تهران ریختند و قداست مراسم حسینی را که عامل وحدت صفوف همه ملت است شکستند، نخست به شعارهای سیاسی ساختار شکن پرداختند و سپس اقدام به تخریب اموال مردم و آتش زدن آن ها نمودند.» 8
اما از آن سو، رسانه های تحت نفوذ وهابی ها در کشورهای عربی، روز دوشنبه با شور و شعف خاصی اخبار آشوب های تهران در عاشورای حسینی را منعکس کردند. رسانه های عربی نزدیک به غرب و وهابیت، با بایکوت خبری مراسم باشکوه عاشورا در ایران و کشورهای اسلامی، تلاش کردند آشوب های تهران را به مراسم عاشورا تعمیم دهند و به مقدسات شیعیان تعرض کنند.
روزنامه لبنانی الحیات که به منافع سعودی و غرب متمایل است، با تحریف وقایع و روش معمول مراسم عاشورا در ایران، در سرمقاله خود با لحن کنایه آمیز نسبت به مراسم باشکوه حزب الله لبنان در عاشورا نوشت: «ممکن بود در سالگرد احیای عاشورا خیابان ها و میدان های تهران مملو از شرکت کنندگان شود و دریایی از مشت ها بالا بیاید و شعارهای ضد «شیطان بزرگ» سرداده شود و حنجره ها قسم دوستی با رهبر انقلاب سر دهند. ممکن بود دوباره تصویر قلعه ای رخ نماید که با چیزی غیر از بادهای خارجی روبه رو نیست، اما موضوع دیگری رخ داد.» این روزنامه در ادامه با نقل غلوآمیز وقایع افزود: «واضح است نظام شیعی ایران در حال سقوط است و انتخابی جز تسلیم ندارد.» 9
نسخه اینترنتی روزنامه «الریاض» چاپ عربستان نیز در ذیل اخبار و تصاویر اغتشاشات تهران، نظرات کاربران وهابی خود را منتشر کرد که در آن ها با اظهار شادمانی از درگیری میان شیعیان، نسبت به اعتقادات شیعیان و روز عاشورا جملاتی توهین آمیز درج شده بود. «خدا اختلاف میان آن ها را شدیدتر کند»، «خدا حیله های آنان را به خودشان برگرداند» از جمله جملات قابل نقل کاربران وهابی ذیل اخبار و تصاویر مربوط به ایران در نسخه اینترنتی روزنامه الریاض است. 10
روزنامه کویتی «السیاسه» نیز روز دوشنبه مانند بسیاری از رسانه های کوچک و بزرگ مبلغ وهابیت، بدون پوشش اخبار رسمی و مواضع طرف دوم، به انتشار یکسویه شایعات و اخبار رسانه های جریان موسوم به سبز پرداخت.11
رضا پهلوی نیز با صدور پیامی، از هتک حرمت روز عاشورا حمایت کرد. وی که در آمریکا به سر می برد، در پیام خود با مرثیه سرایی برای از دست دادن عزیزانش! اغتشاشات روز عاشورا را جنبش حق طلبانه ملت ایران نامید! وی در پایان پیام خود نوشت: «چون همیشه، من پشتیبان شما شیرزنان و دلیر مردان کهنه دیار تمدن، ایرانمان، هستم!»12
عجیب ترین واکنش را شیخ ساده لوح اصلاحات از خود بروز داد که بدون پرداختن به جنابات اوباش سبزپوش، نیروی انتظامی را محکوم کرد و رفتار آن ها را از گارد ستمشاهی نیز بدتر دانست! در بیانیه وی آمده است: «امروز در عاشورای حسینی از بدو صبح با خشونتی وصف ناپذیر بر مردم یورش بردند و جمع زیادی را مجروح، دستگیر و بنابرگزارش های رسیده تعدادی از هموطنان را به شهادت رساندند . آنان که هویت و شناسنامه این انقلاب اند و در روزگار مبارزه در صف اول مبارزان بودند، به یاد دارند که در عاشورای 1342 تظاهراتی عظیم با شعارهایی تند علیه شاه صورت گرفت اما رژیم ستم شاهی حرمت عاشورا نگاه داشت و کشتار، سرکوب و دستگیری رهبران مبارزه و در رأس آن امام را به روزهای بعد موکول کرد. به راستی چه شده است که حکومت برخواسته از قیام عاشورا، در روز عاشورا دست بر خون مردم برده و جماعتی وحشی را به جان مردم انداخته است. یا رب چه شده است که حرمت عاشورا و عزاداران فرزند زهرا (س) در ظهر عاشورا نگاه داشته نمی شود و آنان را به خاک و خون می کشند. یا رب چه شده است که حرمت خون مردم در این ماه عزیز هم رعایت نمی گردد. یا رب چه شده است که برگزاری مراسم ختم مرجع تقلیدی مجاهد و مبارز تحمل نمی گردد و مراکز مقدس، بیت و حسینیه بنیانگذار این نظام در شب عاشورا مورد تهاجم و تخریب قرار می گیرد.»13
مجمع روحانیون مبارز که سران آن، بخشی از فتنه گری ها در حوادث بعد از انتخابات از جمله اغتشاشات روز 30 خردادماه را به طور مستقیم هدایت می کردند، در بیانیه ای به تحلیل حوادث عاشورا پرداختند و نوشتند: «در روز عاشورا نیز حوادث تلخی پیش آمد که منجر به کشته و زخمی شدن عده ای از هموطنان در تهران و بعضی از شهرها گردید و یکی از کشته شدگان خواهر زاده نخست وزیر محبوب حضرت امام جناب آقای مهندس موسوی بود. مجمع روحانیون مبارز ضمن محکوم کردن این رفتارهای ضد اسلامی و ضد قانونی به خانواده های محترم این عزیزان به ویژه جناب آقای مهندس موسوی تسلیت می گوید. ما نیز مانند میلیونها مسلمان ایرانی این جنایات را ناباورانه می بینیم و نمی دانیم چرا مسئولان نظام جمهوری اسلامی اجازه می دهند که این چنین به امام و انقلاب و مردم اهانت شود.»