مجیدرضا حریری فعال اقتصادی:

ریشه گرانی‌ها به تولیدکننده بر نمی‌گردد

اضافه بر اینها، همه کالاها و بخش‌های تولید نیز تحت تاثیر نرخ ارز نیست. انرژی که به خطوط تولید می‌دهیم افزایش قیمت دارد. دستمزد نیروی انسانی هم 30 درصد افزایش داشته است. آنچه به شدت هزینه تولید را بالا برده، قیمت نهاده‌های وارداتی است. بنابراین تولید در این شرایط برای تولیدکننده گران تمام می‌شود و نمی‌شود به تولیدکننده فشار آورد.

کد خبر: ۴۶۱۶۸۸

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۸ - ۱۹:۰۰

مجیدرضا حریری فعال اقتصادی در رابطه با گرانی‌های اخیر و عوامل تاثیرگذار بر آن توضیح داد: باید تعریف درستی از صورت مسئله داشته باشیم. برای مثال باید بدانیم آیا رشد قیمت‌های بازار به دلیل گران‌فروشی است و یا گرانی؟ وقتی صحبت از گرانی می‌کنیم انگشت اتهام به سمت کسانی می‌رود که تولید و یا عرضه دارند. ولی اگر صورت مسئله را درست تعریف کنیم، پی‌می‌بریم که ریشه گرانی‌ها در بی ارزش شدن پول ملی است و تولید‌کننده چندان نقشی ندارد.
به گزارش صراط وی تاکید کرد: اگر از این زوایه به گرانی‌های اخیر نگاه کنیم، انگشت اتهام به سمت سیاست‌گذاران اقتصادی کشور است نه تولیدکننده و یا سازمان‌ها.
حریری ادامه داد: در بازار آزاد ارزش پول ملی چهار برابر کاهش پیدا کرده است. این موضوع اصلی اقتصاد کشور است. اما در کنار موضوع اصلی اتفاق ناخوشایندی که افتاده، تخصیص ارز ارزان قیمت به واردکنندگان و تولیدکنندگان است. چه این ارز، ارز 4200 تومانی باشد و یا چه ارز نیمایی، در دو حالت این ارز با قیمت بازار تفاوت فاحش دارد.
این فعال اقتصادی تاکید کرد: اضافه بر اینها، همه کالاها و بخش‌های تولید نیز تحت تاثیر نرخ ارز نیست. انرژی که به خطوط تولید می‌دهیم افزایش قیمت دارد. دستمزد نیروی انسانی هم 30 درصد افزایش داشته است. آنچه به شدت هزینه تولید را بالا برده، قیمت نهاده‌های وارداتی است. بنابراین تولید در این شرایط برای تولیدکننده گران تمام می‌شود و نمی‌شود به تولیدکننده فشار آورد.
وی ادامه داد: این وضعیت در کنار بازار آشفته‌ای که سیاست‌گذار با چند نرخی کردن ارز به وجود آورده میدان به برخی برای سوء استفاده داده شده است. تا از این آشفته بازار سود بیشتری ببرند. بنابراین یکی از اقدامات موثر توقف تخصیص ارز دولتی است. اگر قرار است سوبسیدی بدهیم، در قالب‌های دیگر و به صورت بیمه، درمان و آموزش رایگان و ... برای 7 دهک تحت فشار اقتصادی باشد. هر کدام از این دهک‌ها به نوعی تحت فشار قرار گرفته‌اند که میزان و شدت آن با دیگری قابل قیاس نیست. پس نوع حمایت هم باید متفاوت باشد. در بازار آشفته تعداد آدم‌های سوء استفاده‌گر هم کم نیست. بهترین کار حذف سوبسید و به جای آن توزیع ارزاق عمومی به صورت مستقیم و رایگان به مردم است.