اشتغالزایی معتادان متجاهر در دستور کار قوه قضائیه

مدیرکل پیشگیری های فرهنگی معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه گفت: طرح اشتغال زایی برای معتادان متجاهر بهبودیافته در دستور کار معاونت اجتماعی قوه قضاییه قرار گرفت.

کد خبر: ۴۵۰۵۸۸

تاریخ: ۱۰ بهمن ۱۳۹۷ - ۱۹:۲۸

مدیرکل پیشگیری های فرهنگی معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه در افتتاحیه کارگاه سه روزه تربیت مربی ملی طرح مهاجر ویژه معتادان بهبودیافته که صبح امروز در استان قم برگزار شد، از اجرای طرح اشتغال زایی معتادان متجاهر بهبودیافته خبر داد و اظهار داشت: معاونت اجتماعی و پیشگیری از وقوع جرم قوه قضاییه تلاش دارد تا در هر استان ۵ مجمع خیرین حامی بهبودیافتگان موضوع ماده ۱۶ اصلاحیه قانون مبارزه با مواد مخدر را ایجاد کند و در کنار آن نیز از ظرفیت ۵ بنگاه اقتصادی در راستای مسئولیت اجتماعی هر بنگاه به منظور ایجاد شغل برای معتادان متجاهر بهبودیافته ای که به دلیل سوءپیشینه امکان استخدام در مشاغل مختلف را ندارند، استفاده کند.

به گزارش مهر، زنگانه اجرای طرح مهاجر را وظیفه قانونی قوه قضاییه دانست و گفت: بر اساس تکلیف بند ۴ ماده ۲ آیین نامه مراقبت بعد از خروج معتادان ابلاغیه رئیس قوه قضاییه ذیل ماده ۱۶ اصلاحیه قانون مبارزه با مواد مخدر، مقرر شده است هر فرد بعد از بهبودی جسمی در کمپ های درمان اجباریِ زیر نظر قوه قضاییه و ستاد مبارزه با مواد مخدر در طرح مهاجر که همان مدل تخصصی امید برای معتادان بهبودیافته است شرکت کند تا تحت تأثیر نوعی پالایش ذهنی و معنوی، منِ بهبودیافتهشان را حفظ و بازاجتماعی نمایند.

وی ادامه داد: از چند سال قبل مدل بومی جدیدی در اصلاح و بازاجتماعی کردن آسیب دیدگان و مجرمان توسط متخصصان دانشگاهی و اجرایی در معاونت اجتماعی قوه قضاییه مبتنی بر سبک ایرانی- اسلامی طراحی شده است که تحت عنوان کلی «امید» معرفی می شود و طرح «مهاجر» شکل تخصصی طرح امید برای معتادان بهبودیافته است.

زنگانه با اشاره به اینکه معتادان موضوع ماده ۱۶ سخت ترین بیمارانی هستند که از حمایت خانوادگی و اجتماعی بسیار کمی برخوردارند، اجرای این طرح را اثربخش دانست و گفت: حدود ۷۰ هزار معتاد متجاهر شناسایی شده است که طبق گزارش سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر، ۹۷ درصد آن ها بعد از بهبودی اولیه، لغزش دارند درحالی که نتایج اولین دوره اجرای طرح مهاجر در سال ۱۳۹۰ نشان می دهد که تاکنون حدود ۴۰ درصد بهبودیافتگان آن زمان، ماندگاری در درمان داشته‌اند و این آمار بسیار مطلوب است.