چند هزار مرد پارسال از زنان‌شان کتک خوردند؟

کارشناسان، ضمن هشدار نسبت به افزایش روند مرد آزاری در سال‌های اخیر از پرخاشگری و خشونت زنان نسبت به مردان خبر می‌دهند و معتقدند، تعداد مردانی که قربانی خشونت از سوی همسران خود می‌شوند بیشتر از آمارهای اعلام شده است. چراکه، تعداد زیادی از مردان از ترس قضاوت و مورد مضحکه قرارگرفتن اطرافیان حاضر نیستند، شکایات خود را به پزشکی قانونی اعلام کنند.

کد خبر: ۴۲۱۳۲۲

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۷ - ۱۳:۲۸

رئیس سازمان پزشکی قانونی گفت :۹۰ درصد مدعیان همسر آزاری را زنان و ۱۰ درصد باقیمانده را مردان تشکیل می‌دهند، اما در کشور شاهد افزایش پنج و هشت دهم درصدی مراجعات نزاع همسرآزاری در سال ۹۶ نسبت به سال ۹۵ بودیم.

به گزارش ایران احمد شجاعی، در تازه‌ترین اظهارنظر خود اعلام کرد، آمار مراجعان همسر آزاری در سال گذشته 81 هزار و 729 نفر بوده است که سهم زنان از این نزاع‌ها، 77 هزار و 59 و سهم مردان4هزار و 670 نفر بوده که قربانی خشونت و آزارهای روحی و روانی از سوی همسران‌شان شدند.

همچنین، آمارهای پزشکی قانونی نشان می‌دهد در سال 95، حدود 3 هزار مرد به این سازمان برای اعلام خشونت توسط همسران خود مراجعه کرده بودند که حالا این تعداد به حدود 5 هزار نفر رسیده است. به طوری که، تا سال 95 فقط 5 درصد از مدعیان همسرآزاری را مردان تشکیل می‌دادند، اما در حال حاضر مدعیان مرد به رقم 7 درصد افزایش یافته است.

بر این اساس، کارشناسان، ضمن هشدار نسبت به افزایش روند مرد آزاری در سال‌های اخیر از پرخاشگری و خشونت زنان نسبت به مردان خبر می‌دهند و معتقدند، تعداد مردانی که قربانی خشونت از سوی همسران خود می‌شوند بیشتر از آمارهای اعلام شده است. چراکه، تعداد زیادی از مردان از ترس قضاوت و مورد مضحکه قرارگرفتن اطرافیان حاضر نیستند، شکایات خود را به پزشکی قانونی اعلام کنند.

دکتر «کوروش محمدی»، «رئیس انجمن آسیب شناسی اجتماعی ایران»، با اشاره به اینکه آمارهای اخیر نشان می‌دهد، روند واکنش‌های خشن نسبت به مردان ازسوی برخی زنان روندی افزایشی دارد، می‌گوید: به نظر می‌رسد، اتخاذ چنین روندی از سوی زنان، به نوعی مقابله با فشارهای روانی است که از سوی مردان دریافت می‌کنند. به همین خاطر، باید رفتار مردان باهمسران خود را در چارچوب مطالعات علمی بررسی کنیم تا علت‌های بروز خشونت زنان به‌طور دقیق مشخص شود.

وی می‌افزاید: اگرچه در سال‌های اخیر شاهد تلاش های زیادی برای ایجاد تصویری واقعی از شرایط و جایگاه والای زنان توانمند جامعه بوده ایم، اما بخشی از زنان همچنان از دسترسی به شرایط ایده آل یا حداقلی متناسب با حقوق برابر خود در حوزه شهروندی محرومند و ممکن است تحت فشارهای وارده واکنش‌هایی از قبیل خشونت علیه خود یا دیگران نشان دهند. به همین دلیل، ضروری است قبل از هر قضاوتی به‌طور دقیق و علمی بررسی کنیم که چه عواملی باعث تحریک زنان به سمت خشونت و آزار و اذیت همسرانشان شده است.

محمدی ادامه می‌دهد: زنان در جامعه ما از کودکی تا بلوغ، تحت تأثیر فشارها و ناعدالتی‌های تربیتی و آزارهای فراوانی هستند و چون فرصت بروز و احقاق حقوق خود را حتی در فضای خانواده پیدا نمی‌کنند گاهی دچار بن‌بست‌های روانی و برخی نیز دچار آسیب‌های اجتماعی می‌شوند.

این فشار، بر زنان گاهی آنچنان سنگین و غیرقابل تحمل است که باعث می‌شود حتی نسبت به خودشان هم دچار رفتار خشونت‌آمیز شوند. مثال بارز این موضوع، ماجرای خودزنی دختران و تبعیت از پروژه غیرواقعی نهنگ آبی در برخی مدارس کشور است.

مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اینکه این قشر از زنان، زمانی که تحت این هجمه سنگین فشارها، خشونت‌های پنهان و آشکار و محدودیت های اجتماعی به این مرحله می‌رسند بعضاً دچار هیجان‌های منفی می‌شوند، ادامه می‌دهد: به همین دلیل، زنان در مقابل هجمه‌ای از محرومیت‌های القایی از سوی مردان و بویژه درفضای خانواده قرار می‌گیرند و این شرایط باعث محروم شدن زنان از حقوق طبیعی‌شان می‌شود. بنابراین، در چنین شرایطی یکی از احتمالات موجود حاکی از گرایش زنان به سمت رفتارهای خشونت‌آمیز است.

مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور با تأکید بر لزوم بررسی علمی و کارشناسی عوامل تحریک زنان به آزار و اذیت شوهران خود، می‌گوید: آمار مرد آزاری در مقابل آزار و اذیتی که نسبت به زنان در کشور در حال انجام است بسیار ناچیز است.

مشاور رئیس سازمان بهزیستی کشور با اشاره به اینکه آمارهای رسمی خشونت در جامعه، غالباً آن بخش از مواردی هستند که درمراجع انتظامی و قضایی ثبت می‌شوند، می‌افزاید: بخش عمده‌ای از خشونت‌های صادره از سوی شهروندان و به‌طور خاص اعضای خانواده ماهیت پنهانی دارند چون در هیچ مرجعی ثبت نمی‌شوند یا غالباً زنان تحت خشونت به اجبار فشارهای زندگی را تحمل می‌کنند.

محمدی می‌افزاید: از طرفی نیز انواع دیگری از خشونت شامل خشونت‌های کلامی، جنسی، غفلت و بی‌توجهی کمتر در کانون توجه مراجع مربوطه و مراکز آمار هستند.

به همین دلیل لازم است تا موارد خشونت با توجه به انواع مختلف آن بخصوص درمورد زنان مورد بررسی قرار گیرد و نباید غافل بود از این واقعیت که گاهی همین موارد که درنگاه اغلب مردان جامعه ما خشونت محسوب نمی‌شوند، می‌تواند موجب شکل‌گیری انگیزه بروز خشونت در زنان شوند.