پناه بر طنز از شر گرانی و ناامیدی

چرا این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به تماشای فیلمها و سریالهای طنز نیاز داریم؟

در دنیای امروز اما گستردگی وسایل ارتباط جمعی به قدری است که نه میتوان از اخبار بد دورترین کشورها بیخبر ماند و نه میتوان از پرطرفدار ترین فیلمها و سریالهای طنز که در گوشه و کنار جهان ساخته میشوند بی بهره ماند. برای مثال شرایط فعلی را در نظر بگیریم که افراد در معرض هزاران اخبار و سرگرمی قرار دارند

کد خبر: ۴۱۵۸۶۱

تاریخ: ۰۹ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۴۳

ارتباط، سرگرمی، رها شدن در زمان و مکان و فاصله گرفتن از موقعیت کنونی از کارکردهای سینما و تلویزیون است. کارکردی که با شگفتی زیادی همراه است و درگیری مخاطب تا ساعتها و حتی روزها پس از مشاهده یک محتوا را با خود به همراه  دارد. در معنای عام وسایل ارتباط جمعی این وظیفه را بردوش دارند اما تنوع آنها باعث میشود تا هر کدام مسیر متفاوتی را در پیش گرفته و کارکرد متفاوتی هم داشته باشد. همین تفاوت از یک سو رسانهها را به وجود میآورد که منبعی برای انتشار اخبار منفی هستند و از سوی دیگر سینما و تلویزیون را به وجود میآورد که می تواند با تولید و پخش محتواهای کمدی تاثیر اخبار منفی را کم کند.

در دنیای امروز اما گستردگی وسایل ارتباط جمعی به قدری است که نه میتوان از اخبار بد دورترین کشورها بیخبر ماند و نه میتوان از پرطرفدار ترین فیلمها و سریالهای طنز که در گوشه و کنار جهان ساخته میشوند بی بهره ماند. برای مثال شرایط فعلی را در نظر بگیریم که افراد در معرض هزاران اخبار و سرگرمی قرار دارند. اخباری که سرعت انتشارشان از همیشه بیشتر شده و حتی فرصت انتخاب را از مخاطب میگیرد و سرگرمیهایی که به واسطه پیشرفت تکنولوژی دیگر محدودیت زمانی و مکانی مانع عملی شدن آنها نمیشود. بارها از نزدیکانمان شنیدهایم و یا خود را در این موقعیت دیدهایم که برای رها شدن از بار روانی اخبار و اتفاقها میخواستیم موبایلها را از خود دور کرده و شبکههای خبری را برای همیشه قطع کنیم.

در چنین مواردی پناه آخر سرگرمی است. فیلم و کتاب و تئاتر و سریال. تمام آن چیزی که میتواند دست ما را بگیرد و برای مدتی از فکر گرانی، بالارفتن نرخ ارز، وعدههای عملی نشده، اعتصاب کارگران، نابسامانی اشتغال و مسکن و چه و چه دور کند. کار بزرگ را هم کارگردانان، نویسندگان، بازیگران و دست اندرکارانی انجام میدهند که آنها هم با وجود تمام این نگرانیها و ناامیدیها و فشارها، به فکر ایجاد سرگرمی برای مردم کشورشان هستند.

البته در فضای کاری ایران صدا و سیمایی وجود دارد که بزرگترین نقد در تزریق ناامیدی به جامعه به آن وارد است. نهادی که حتی با سریالها و محتواهای مناسبتی اش هم گاهی به ترویج اندوه و غم دست می زند، اما خوشبختانه در کنار آن شبکه نمایش خانگی وجود دارد که محتوای آزادانه تری را منتشر میکند. برای مثال این روزها  سریال ساخت ایران 2 در همین شبکه نمایش خانگی پخش شده است که با بازی بازیگران پرطرفداری مثل محمدرضا گلزار و امین حیایی و موقعیتهای طنز فراوانی که به وجود می آورد، گویی میخواهد  نشاط را دوباره به جامعه برگرداند.

ساخت ایران 2 در ادامه فصل اول آن تولید شده و با لوکیشنهای متعددی در خارج از ایران از جمله کشور چین یک سریال با ریتم بالا و با موقعیتهای طنز  بسیار سرگرم کننده را ساخته است. البته که سریالهای طنز دیگری هم تا پیش از این و هم اکنون در شبکه نمایش خانگی منتشر شده اند اما به نظر می رسد که در شرایط کنونی جامعه با توجه به نوع بازیگران، سابقه فعالیت طنز کارگردان و قوی بودن مسیر داستانی که ساخت ایران 2 نمایش میدهد، این سریال رسالتی فراتر از سرگرم ساختن مخاطب دارد و می خواهد  تلخی ناامیدی و نگرانی این روزها را با عوض کردن جهت نگاه بیننده، به سمت لبخند و شیرینی سوق دهد.