توطئه جدید رژیم صهیونیستی علیه لبنان چیست؟

پرونده نفت و گاز که بیروت به زودی استخراج آن را در آب های لبنان آغاز خواهد کرد، صهیونیست‌ها را بار دیگر به طمع انداخته است.

کد خبر: ۴۰۱۰۸۰

تاریخ: ۱۳ بهمن ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۴

صراط:پرونده نفت و گاز که بیروت به زودی استخراج آن را در آب های لبنان آغاز خواهد کرد، صهیونیست‌ها را بار دیگر به طمع انداخته است.

به گزارش باشگاه خبر نگاران جوان،ضد‌آفتاب سبز تولید شدبه «العربی الجدید» در رابطه با توطئه جدید رژیم صهیونیستی علیه لبنان نوشت: ملحق شدن «گادی ایزنکوت» رئیس ستاد ارتش رژیم اشغالگر اسرائیل به «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر اسرائیل و «اویگدور لیبرمن» وزیر جنگ این رژیم که از یک هفته پیش لحن تهدیدآمیزی علیه حزب الله و به طور کلی لبنان آغاز کرده اند، بیانگر توافق بی سابقه بین نهاد نظامی و سیاسی اسرائیل برای آغاز جنگ جدید علیه لبنان است.

البته این جنگ در صورتی است که تلاش های پیدا و پنهان اسرائیل در خصوص ادعای مربوط به نفوذ ایران در لبنان و توسعه تولید موشکی آن و لزوم اعمال فشار بر آن ناکام بماند.

تمرکز مجدد حزب الله در داخل لبنان
این در حالی است که حزب الله اخیرا در پی پیروزی های سوریه و متحدانش در حال تمرکز مجدد بر فعالیت خود در لبنان است و به این منظور نیروهای خود را در جنوب لبنان مستقر می کند.

نفت و گاز دستاویز جدید اسرائیل علیه لبنان

در این میان چه بسا پرونده نفت و گاز که بیروت به زودی استخراج آن را در آب های لبنان آغاز خواهد کرد، دلیل دیگری باشد که اسرائیل در کنار مسائلی مانند ایران و نفوذ آن در لبنان آن را علیه این کشور به کار بگیرد زیرا مدعی است که این منابع با مرزهای آبی فلسطین مشترک است.

واکنش حزب الله به تهدیدات اسرائیل
این در حالی است که سید حسن نصرالله دبیر کل حزب الله پیش از این گفته بود هرگونه تجاوز اسرائیل به ثروت نفتی احتمالی لبنان با واکنش حزب الله روبه رو خواهد شد.

در مقابل لیبرمن مدعی شد اعطای حق اکتشاف و استخراج نفت در آب های منطقه ای به لبنان ، اقدامی کاملا تحریک آمیز است.

او شرکت های بین المللی را به خودداری از ارائه پیشنهادات اکتشاف نفت در این منطقه تشویق کرده و مدعی شد این منابع آبی بنابر تمام معیارها متعلق به اسرائیل است در نتیجه استخراج آن تجاوز آشکار واقدامی کاملا تحریک آمیز است.

موضع یکپارچه لبنان در قبال تهدیدهای اسرائیل
میشل عون رئیس جمهور لبنان بلافاصله به این اظهارات واکنش نشان داده و آن را به مثابه تهدید لبنان و حاکمیت آن بر آب های منطقه ای اش دانست و مشابه همین موضع از سوی سعد الحریری نخست وزیر لبنان و جبران باسیل نیز اتخاذ شد.

اظهارات لیبرمن در مورد آب های منطقه ای لبنان در حالی است که پیش از آن نیز در اظهاراتی خصمانه گفته بود: اگر بار دیگر جنگ با لبنان شعله ور شود، این کشور به دلیل حمایت های ایران بهای آن را به طور کامل پرداخت خواهد کرد.

لیبرمن سقف تهدیدهای خود را از این نیز بالاتر برده و در سخنرانی در مرکز مطالعات امنیت داخلی اسرائیل گفت: جنگ آینده بر اساس آنچه در منطقه شاهدیم، بدون مانورهای زمینی و حمله به داخل خاک لبنان به اهدف خود نخواهد رسید.

تهدید اسرائیل علیه اهالی بیروت
وی مدعی شد حزب الله با تسلیم شدن محض در برابر ایران منافع ملی لبنان را قربانی کرد و در نتیجه لبنان به طور کامل هدف هرگونه جنگ آینده است و ارتش لبنان هدف قرار خواهد گرفت و اگر هر اسرائیلی مجبور شود به پناهگاه برود اهالی بیروت نیز در همین وضعیت قرار خواهند گرفت.

اعمال فشار بر ایران، شرط لیبرمن برای جلوگیری از جنگ علیه لبنان
لیبرمن در گفت وگوی که «عاموس یدلین» رئیس مرکز مطالعات امنیت داخلی اسرائیل با او ترتیب داد، مدعی شد با اعمال فشار بین المللی بر ایران امکان جلوگیری از جنگ در لبنان وجود دارد و این چیزی است که امروز همه در واشنگتن و موسکو از آن مطلع هستند.

ایزنکوت نیز دو روز پیش به حزب الله در مورد قدرت نظامی و مجهز شدن به موشک های پیشرفته و دقیق هشدار داد.

شدت مواضع رسانه ای اسرائیل هفته گذشته زمانی به اوج رسید که ژنرال «رونین ملینسا» سخنگوی ارتش اسرائیل با انتشار یک مقاله در پایگاههای خبری لبنانی و عربی متعدد به طور مستقیم لبنان را خطاب قرار داده و گفت حزب الله و ایران لبنان را در معرض خطر جدی ایجاد پایگاههای ساخت موشک در خاک لبنان قرار می دهند.

در پی این اظهارات، رسانه های اسرائیلی اعلام کردند، کابینه نتانیاهو در تلاش برای آماده کردن افکار عمومی برای جنگ جدیدی هستند که در پی مجموعه اظهارات تهدید آمیز علیه حزب الله و ایران رخ خواهد داد.

در این میان به نظر می رسد مراجع تصمیم گیر در دو سطح سیاسی و نظامی اسرائیل بر این باورند که باید برای مقابله با حزب الله آماده انجام عملیات باشند، حتی اگر این اقدام موجب شعله ور شدن جنگ فراگیر با حزب الله شود که البته این تحولی است که نمی توان آن را بی ارتباط با تحولات منطقه ای دانست.