تاریک‎ترین نقطه کارنامه ربیعی!

یک فعال بازار کار با اشاره به افزایش بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی طی چند سال اخیر گفت: وزارت کار طی این مدت برنامه مشخص و متقنی برای اشتغال جوانان به ویژه تحصیل کرده‌ها نداشته و این مساله تاریک‎ترین نقطه کارنامه علی ربیعی وزیر کار است.

کد خبر: ۳۹۴۸۶۷

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۹۶ - ۰۹:۲۶

صراط: یک فعال بازار کار با اشاره به افزایش بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی طی چند سال اخیر گفت: وزارت کار طی این مدت برنامه مشخص و متقنی برای اشتغال جوانان به ویژه تحصیل کرده‌ها نداشته و این مساله تاریک‎ترین نقطه کارنامه علی ربیعی وزیر کار است.

به گزارش تسنیم حمید حاج اسماعیلی فعال بازار کار درباره عملکرد وزارت کار در چند سال اخیر می گوید: بخش عظیمی از آسیب های حوزه کار به عملکرد وزارت کار و وزیرش بر می گردد. متأسفانه آقای ربیعی کارنامه مثبتی ندارد از همین رو کارشناسان و نمایندگان مجلس نسبت به عملکرد وی نقد دارند.

وی ادامه داد: متأسفانه بر خلاف تصور، بیکاری در این دولت نه تنها کنترل نشد بلکه به شکل گسترده ای افزایش پیدا کرد. این حجم گسترده بیکاری حاصل تعطیلی کارگاه های تولیدی بخش خصوصی است که نه تنها دولت از هیچ یک حمایت نکرده بلکه در مسیر دشوار عملکردشان نیز قدم بر می دارد.

حاج اسماعلی گفت: اگر بخواهیم برای رفع بیکاری اقدامی کنیم باید تمام عوامل دخیل در بحث بیکاری را مورد بحث قرار دهیم. متأسفانه در کشور تمام مباحث بررسی می شود به جز نقش مدیران در توسعه بازار کار که بررسی نمی شود.

این فعال بازار کار بیان کرد: مطابق آماری که دولت به صورت رسمی ارائه می‌دهد، بیکاری زنان 2برابر نرخ عمومی بیکاری است. نرخ بیکاری فارغ التحصیلان نیز 2 برابر نرخ بیکاری عمومی است. بیکاری جوانان مسئله مهمی است چرا که جوان کسی است که روی آن سرمایه گذاری می‌شود. چند سالی است که شعار سازمان بین المللی کار توجه به کار جوانان است.  نرخ بیکاری جوانان مطابق آمار رسمی در سن 15تا31 سال بیشتر از 24 درصد است. نرخ بیکاری فارغ التحصیلان بیش از 40درصد است. دولتی ها بارها اعلام کرده اند در حال حاضر بیش از 1 میلیون فارغ التحصیل بیکار داریم. این ها افرادی هستند که برای آنها هزینه کرده ایم اما در حال حاضر بیکار هستند.

این کارشناس بازار کار با ابراز نگرانی از موقعیت بازارکار کشور افزود: بیکار بودن حجم گسترده ای از جوان تحصیلکرده از تاریک ترین نقاط کارنامه علی ربیعی است که نباید به سادگی از آن گذشت، حال آنکه بی توجهی به گسترش تعاونی ها خود دلیل دیگری بوده است تا بر خلاف آنچه در قانون اساسی پیش بینی شده ارکان گسترش اشتغال در بخش های مختلف تضعیف شود.

وی درباره فرهنگ کار گفت: دولت باید یک بازنگری در خصوص رشته های دانشگاهی داشته باشد تا تطبیق بین کار و تحصیل شکل گیرد. بسیاری از رشته های دانشگاهی تغییر کرده اند و برخی از رشته ها ظرفیت های زیادی را در دانشگاه‌ها گرفته اند.دولت باید متناسب با انگیزه و نیاز جامعه رشته های تحصیلی را تعریف کند. موانعی که انگیزه های افراد و تمایل‌های افراد را تغییر می‌دهد از بین ببرد. بارها دیده‌ایم فردی در یک شغلی مشغول کار است و بیان می کند من این شغل را دوست ندارم اما چون درآمد کافی دارد به آن نیاز دارم این موارد به کشور لطمه می‌زند.

حاج اسماعیلی اظهار داشت: این رویه در عین حال که هزینه های زیادی را به کشور تحمیل می کند بهره‌وری را در کشور کاهش می دهد. به غیر از این موضوع باید به این توجه داشته باشیم که چرا افراد به دنبال پست‌های با پرستیژ در جامعه هستند. افراد در جامعه فعلی به دنبال این هستند که اگر درآمد کافی ندارند حداقل پرستیژ کافی را داشته باشند. حداقل شأن شغلی‌اش در جامعه رعایت و احترامی که نسبت به فعالیت خود دارد در جامعه رعایت شود. اکثر فارغ التحصیلان به دنبال این هستند که دولت برای آنها شغل پیدا کند، کار برای شغل دولتی محدود است، به همین دلیل باید برای نیروی کار در بخش خصوصی ظرفیت سازی شود.

این فعال بازار کار  ادامه داد: تا زمانی که نیروی کار چشم به بخش دولتی دارد تا از حقوق مکفی و شأن کافی برخورد باشد ما نمی‌توانیم ظرفیت سازی برای نیروی کار در بخش خصوصی داشته باشیم، این همه موضوعی است که از آن به عنوان ضعف بزرگ عدم فرهنگ صحیح کار یاد می شود. دولت به اندازه کافی نتوانسته به این موضوع توجه کند. باید در کشور فرهنگ کار به گونه ای شود که مردم برای توسعه کشور خودشان را مسئول بدانند این فرهنگ در کشورهای توسعه یافته وجود دارد. در کشور ما مشاغل کاذب است. اقتصاد ایران بسیار پیچیده است. همین موضوع باعث شده تا نتوانیم برای حل معضل بیکاری راهکار مناسبی ارائه دهیم و در راستای همین مشکل گاهی سیاست‌های متناقض را دنبال می‌کنیم.

وی ادامه داد: مثال برای سیاست های متناقض دولت کاهش تورم است.  تلاش دولت برای کاهش نرخ تورم ، افزایش درآمد‌های مالیاتی ، افزایش عوارض خدمات و تثبیت قیمت‌ها، و پرداخت یارانه برای فروش کالاهای داخلی با هم متناقض است. فرآیند مثبتی ندارد و ما نمی تواینم شغل ایجاد کنیم چرا که متکی بر اصول پایه های اقتصادی نیست. تیم‌هایی که این کارها را برنامه ریزی می کنند، به گونه ای است که با اصول فنی نمی‌توان اشتغال ایجاد کرد. در شرایط رکود نمی‌توانیم از افزایش درآمدهای مالیاتی دفاع کنیم که این موضوع به ضرر کشور است. باید انعطاف مالیاتی را افزایش دهیم تا کارآفرینان از وضعیت فرار نکنند. باید شغل ایجاد کنیم. باید حمایت ها را افزایش دهیم.

حاج اسماعیلی افزود: تورم باید کنترل باشد،اما نه اینکه تمام سیاست‌ها به سمتی باشد که فقط تورم کنترل شود این موضوع سودی ندارد. فرآیند مثبتی در حوزه بازار کار ندارد. ما در حال حاضر هزار هزار میلیارد نقدینگی داریم. این همان پیچیدگی است که دراقتصاد ایران وجود دارد. یکی از جدی‌ترین انتظارات را که بخش بازار داشته است، اصلاح سیاست‌های پولی و مالی است تا بنگاه داران بتوانند از تسهیلات بانکی بهره‌مند شوند. سوق دادن بخش زیادی از منابع نقدی از سوی بانک ها به صورت تسهیلات به شرکت‌های وابسته به خودشان که در خدمت بازار نیست سیستم بحرانی اقتصاد کشور را شکل می‌دهد. دولت باید فداکاری کند. دولت نباید به دنبال منافع خاص خود نباشد، بلکه باید به دنبال حمایت از مردم باشد.

وی ضعف و مشکلات صندوق بازنشستگی را یکی از مشکلات برنامه ریزی ربیعی عنوان کرد و گفت:در حال حاضر ربیعی هیچ برنامه مشخصی برای حل مشکلات صندوق های بازنشستگی ندارد.

این فعال بازار کار افزود: از ابتدا تأکیدمان این بود به جای اینکه دولت برنامه اشتغالزایی فراهم کند، به دنبال احیای بنگاه های نیمه تعطیل و کاملاً تعطیل برود. مشاهده کردیم که طی چند وقت گذشته تعداد زیادی از بنگاه های قدیمی خاموش شدند ووزارت کار هم نتوانست برای این دسته از واحدهای تولیدی کاری را انجام دهد. سیاست های اشتغالی دولت یازدهم و دوازدهم به هیچ وجه موفق نبوده است.