آنهایی که در بیکاری خودشان هم مقصرند

عده‌اي ديگر نيز زماني كه در بانك‌ از متصدي باجه مي‌شنوند كه حساب فلان شخص كاسب در اروپا خالي است و او نمي‌تواند چكش را پاس كند، زمين و زمان را به‌هم مي‌دوزند.

کد خبر: ۳۸۰۲۶۹

تاریخ: ۲۶ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۴

شاغلان و کارگرانی که در کارگاه‌های قدیمی و فرسوده و البته ناایمن کار می‌کنند باید یک‌واقعیت را قبول کنند؛ آنها هم مقصرند. آنها در بیکار‌ شدن خودشان مقصرند.

منظور افرادي هستند كه چند صباحي هست صبح‌ها به جاي آنكه ساك غذاي خود را بردارند و راهي محل كارشان شوند، مجبور شده‌اند يا خود را به خواب بزنند تا درد و استرس بيكاري را كمتر تحمل كنند، يا در لابه‌لاي نيازمندي‌هاي روزنامه دنبال شغل جديد بگردند يا از اين اتاق به اتاق ديگر دادسرا بروند تا شايد راهي پيدا كنند براي گشودن درب محل كارشان. اينها كساني هستند كه دادستاني حكم به پلمب محل كسب و كارشان داده است.

شاغلاني كه هيچگاه تصور نمي‌كنند به‌غير از رنج كسادي بازار، ورود جنس چيني و قاچاق و گران بودن مواداوليه مجبور باشند كه رنج پلمب محل كار را به‌دليل ايمني نيز تحمل كنند. همين چند روز پيش بود كه ساختمان اروپا (سينما اروپاي سابق) در خيابان جمهوري پلمب شد. هنوز بنرهاي اطلاع‌رساني پلمب جلوي درب آنها آويزان است.

اين تصاوير يك‌سوي ماجرا را يعني ديوارهاي چرك و ترك خورده و سيم‌هاي فرسوده را نشان مي‌دهند اما آن سوي ماجرا نحوه چيدمان جنس‌هايي است كه در راهروها روي هم بدون نظم و ترتيب تلنبار شده‌اند. حتما حالا هر روز صبح تعدادي از كسبه و كارگران كارگاه‌هاي واقع در خيابان جمهوري از جلوي ساختمان اروپا رد مي‌شوند و نگاهي به اين تصاوير مي‌اندازند و آهي براي بيكارشده‌ها مي‌كشند. عده‌اي ديگر نيز زماني كه در بانك‌ از متصدي باجه مي‌شنوند كه حساب فلان شخص كاسب در اروپا خالي است و او نمي‌تواند چكش را پاس كند، زمين و زمان را به‌هم مي‌دوزند.

اما آيا بهتر نبود آنها به جاي افسوس خوردن عبرت بگيرند و براي ايمني محل كار خودشان دست به‌كار شوند؟ شايد اين جمله كليشه‌اي باشد اما واقعيت دارد كه «حادثه خبر نمي‌كند». بهتر است آنهايي كه بي‌توجه به اخطاريه‌ها، كار خود را ادامه مي‌دهند، حادثه‌اي كه براي دو خانم بي‌گناه در روز تعطيل 29دي‌ماه 92رخ داد را به ياد آورند يا دلخراش‌تر از آن، حادثه پلاسكو را. شايد اگر از هركدام از كسبه و كارگران بپرسيم كه هم‌اكنون چه كار كنند تا‌ آن اتفاق رخ ندهد،

پاسخ دهند «هركاري». اما واقعيت آن است كه ديگر حادثه رخ داده و آنها ديگر نمي‌توانند حداقل‌ترين نكات ايمني مثل درست انبار كردن اجناس، كپسول آتش‌نشاني و تعويض سيم‌هاي برق فرسوده را انجام دهند. اما همين الان هم تا دير نشده بسياري مي‌توانند از كسبه و شوراي ساختمان آلومينيوم يا پاساژ كويتي‌ها الگو بگيرند كه چطور براي ايمن‌سازي دست به‌كار شده‌اند. در اين بين بد نيست كسبه جمهوري توجه كنند كه 40درصد بناهاي تجاري اين خيابان ناايمن شناخته شده‌اند و كسبه بازار بدانند كه قلب اقتصادي كشور، ناايمن‌ترين نقطه تهران است.

حامد فوقانی - همشهری آنلاین