جامعه هنری در رواج بدحجابی متهم است

یک منتقد سینما گفت: جامعه هنری در رواج پوشش نامناسبی که بعد از پیروزی انقلاب ظهور پیدا کرد، متهم است چرا که در زمینه گسترش حجاب در جامعه همراهی مناسبی را انجام نداد.

کد خبر: ۳۷۲۲۱

تاریخ: ۱۸ مهر ۱۳۹۰ - ۱۲:۰۰

به گزارش صراط حسین سلطان محمدی در گفت‌و‌گو با  فارس اظهار داشت: مدت‌هاست که شاهد بی‌توجهی به حجاب و تخریب چادر در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی هستیم و کارگردانان فیلم‌های مختلف به این نتیجه رسیده‌اند که نمایش حجاب جزء اولویت‌ها نبوده اما نمایش استعمال سیگار و چهره کلوزآپ بازیگران زن در اولویت است.

وی افزود: پوشش نامناسبی که هم‌اکنون در عرصه فیلم‌های تلویزیونی و سینمایی مشاهده می‌شود، جای اعتراض دارد و اگر می‌خواهیم از طریق تولید فیلم‌های تلویزیونی، الگویی را به جوانان معرفی کنیم، این الگو باید از جهات مختلف مناسب باشد اما هم‌اکنون چنین وضعیتی مشاهده نمی‌شود.

این منتقد سینما با بیان اینکه با وجود مراحل متعدد نظارت‌ وزارت ارشاد بر فیلم‌های سینمایی، هنوز هم صحنه‌های بدحجابی و بدپوششی به وضوح در فیلم‌ها مشاهده می‌شود، گفت: باید از تمام مسئولان سینمایی سال‌های پس از انقلاب پرسید که چرا وظیفه خود در زمینه حفظ حجاب را به طور کامل انجام نمی‌دهند.

سلطان محمدی ادامه داد: افرادی که در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی چادر به سر دارند، معمولاً کارکترهای نقش نخست فیلم نیستند همچنین تناقض بین رفتار هنرمندان در حالت عادی با نقشی که آن را ایفا می‌کنند، باعث ایجاد تنش می‌شود؛ به عنوان مثال پوشش برخی بازیگران زن در عرصه اجتماع به هیچ عنوان مناسب نیست اما در فیلم‌هایی که ظاهر می‌شوند، نقشی‌ مذهبی را ایفا می‌کنند.

وی بیان کرد: پوشش بازیگران و مجریان تلویزیون موجب رواج الگوی پوشش در جامعه می‌شود، از این رو باید دقت کافی در زمینه نوع پوشش آنها انجام شود؛ در سریال 5 کیلومتر تا بهشت مانتوی بلند بازیگر زن می‌توانست در جامعه گسترش پیدا کند اما چون مجموعه فیلم مورد حمله قرار گرفت، پوشش بلند این فیلم در جامعه رواج نیافت.

این منتقد سینما با اشاره به اینکه جامعه هنری باید در طراحی لباس، داستان و انتخاب اسامی دقت بیشتری داشته باشد، افزود: جامعه هنری در رواج پوشش نامناسبی که بعد از پیروزی انقلاب در سطح شهر ظهور پیدا کرد، متهم است چرا که در زمینه گسترش حجاب در جامعه همراهی مناسبی را انجام نداد.

سلطان محمدی گفت: اگر در فیلم‌های تولید شده نمادهای ملی و مذهبی نمایش داده شود، همدیگر را متهم می‌کنیم که فیلم به شکل سفارشی ساخته شده است و به‌گونه‌ای برخورد می‌کنیم که چند نماد ساده مذهبی که می‌تواند جزء زندگی کاراکترهای فیلم‌ها باشد، کنار گذاشته می‌شود.