درباره اظهارات عجیب محمدرضا خاتمی پیرامون حضور ایران در سوریه

آیا پیشنهاد خاتمی مذاکره با داعش است؟!/ سکوت اصلاح‌طلبان نشانه رضایت است؟/ چگونه چنین فردی نایب رییس مجلس بود؟

آیا سکوت اصلاح طلبان به معنای رضایت آنهاست که در خصوص فردی که زمانی نایب رییس مجلس کشور بوده و مهم ترین حزب تندروی اصلاح طلبان را رهبری می کرده، اعمال شده است؟

کد خبر: ۳۷۱۰۲۶

تاریخ: ۱۸ تير ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۸

گروه سیاسی صراط - در چند روز اخیر فیلمی از محمدرضا خاتمی منتشر شده است که در آن اظهارات عجیبی درباره مبارزه با داعش و حضور ایران در سوریه بیان شده است.

به گزارش صراط، خاتمی در این ویدئو می‌گوید: «اصولاً اصلاح‌طلبان معتقدند راه و روش دیپلماسی جواب می‌دهد. مساله اصلی این است که آیا حضور نظامی ما در سوریه منطقی و قابل قبول است یا نه؟! از نظر اصلاح‌طلبان این حضور نظامی خیلی معنا ندارد. البته این تبلیغات و شعار وجود دارد که اگر ما در آنجا نجنگیم باید در تهران، شیراز و اصفهان بجنگیم. حالا من نمی‌دانم این چقدر واقعیت داشته باشد. بالقوه داعش برای همه خطرناک است اما برای ایران به خاطر تفاوت‌های زبانی، مذهبی و روشنفکری که در ایران وجود دارد، خیلی امکان نفوذ آنها در داخل ایران وجود ندارد.»

فارغ از اینکه چنین اظهارات تکراری و نادرستی بارها از سوی برخی دیگر از اشخاص میان رده جریان اصلاحات بیان شده، و گذشته از این موضوع که بخش هایی از این اظهارنظر مانند جنگ با داعش در تهران و شیراز و اصفهان با بیانات رهبر معظم انقلاب در تناقض آشکار است، آنچه قابل تامل است سکوت اصلاح طلبان در خصوص این اظهارات است.

در چند روز گذشته که از انتشار این سخنان گذشته، هیچ اصلاح طلبی به آن واکنش نشان نداده است. آیا این سکوت به معنای رضایت آنهاست که در خصوص فردی که زمانی نایب رییس مجلس کشور بوده و مهم ترین حزب تندروی اصلاح طلبان را رهبری می کرده، اعمال شده است؟

اگرنه، چرا باید از کنار اظهارات فردی با این سوابق عبور کرد؟ آن هم اظهاراتی مبهم که یکی از برداشت ها از آن می تواند «دعوت به مذاکره با داعش» باشد. حداقل واکنش اصلاح طلبان می تواند دست کم این موضوع را به چالش بکشد که آیا منظور از روش دیپلماسی در شرایط کنونی سوریه، مبارزه با داعش است؟ یعنی کاری که حتی آمریکا و غربی ها هم از آن ابا دارند؟

از سوی دیگر، بیان چنین اظهاراتی از طرف فردی که روزگاری نایب رییس مجلس کشور بوده قابل تامل است. واقعا چگونه چنین افرادی در مسند مهمی چون نایب رییسی پارلمان قرار گرفته بودند؟