هاشمی‌طبا: مایل نیستم وعده‌ای بدهم؛ حتی اگر قابل اجرا باشد

کاندیدای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری گفت: شعارهایی که به منظور رفاه داده می‌شود بدون توجه به آینده و میراث کشور و وضعیت محرومان ما را صراط مستقیم نخواهد رساند.

کد خبر: ۳۶۱۴۳۳

تاریخ: ۰۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۲۳:۲۳

صراط: کاندیدای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری گفت: شعارهایی که به منظور رفاه داده می‌شود بدون توجه به آینده و میراث کشور و وضعیت محرومان ما را صراط مستقیم نخواهد رساند.

به گزارش فارس، سیدمصطفی هاشمی طبا کاندیدای دوازدهمین دوره انتخابات رئیس‌جمهوری امشب (چهارشنبه) در برنامه انتخاباتی تلویزیونی که از شبکه اول سیما پخش شد، به بیان نقطه نظرات خود پرداخت که مهم‌ترین محورهای آن به شرح زیر است:

* در طول 38 سال از انقلاب اسلامی تحولات و خدمات بزرگی در کشور در سطح زندگی مردم و برای ارتقای کشورمان ایران به وقوع پیوسته است.

* نباید فراموش کنیم که امنیت، آرامش و حفظ کشوری که از سوی شهدا صورت گرفته ودیعه بزرگی است که باید قدردان آن باشیم.

*‌ همیشه باید در پی بهتر بودن تلاش و کار بیشتر برای کشورمان باشیم.

* باید به مسیری قدم بگذاریم که میراث خوبی برای آیندگان باقی بماند. اگر کسی میراث نامطلوبی از خود برجا گذاشت، شخصیت آن شخص در آینده زیر سوال خواهد رفت.

*‌ علی‌رغم همه تلاش‌ها هر کشوری ممکن است در رنج و سختی به سر ببرد، بنابراین همه باید برای رفع مشکلات تلاش کنیم.

* من مایل نیستم وعده‌ای بدهم که حتی قابل اجرا باشد، باید وعده‌هایی داده شود که کشور را به سرمقصد منزل برساند.

*‌ اگر قرار باشد ثروت‌های مملکت را فقط به قصد استفاده شخصی مصرف و چیز جدیدی خلق نکنیم، وظایف ما در قبال میهن‌مان چه می‌شود؟

*‌ همان‌گونه شهدا از حدود کشورمان دفاع کردند همه ما باید در این زمینه اهتمام داشته باشیم؛ چراکه حفظ کشور توسط رزمندگان و شهدا فقط در یک برهه خاص نبوده و این مسئله وظیفه امروز همه ماست.

* شرایط زیست‌محیطی کشور ما دچار نابسامانی است و بسیاری از جنگل‌ها و آب‌های زیرزمینی ما از دست رفته و نابود شده است.

*‌ نخستین اقدام این است که «ایران را حفظ کنیم» و چو ایران نباشد، تن من مباد.

* دوست داشتن مردم به این معنی است که همه حقیقت را به مردم بگوییم و همه مردم به مسئولیت خویش آشنا و همه مسئولان از این مسئولیت بهره فراوان ببرند.

*‌ در طول 10 سال آینده 10 میلیون روستا از منطقه خود به سمت شهرها کوچ کرده و حاشیه‌نشین خواهند شد.

* همه ثروت کشور باید صرف آبادانی کشور شود و از زیاده‌خواهی و خودخواهی شخصی باید جلوگیری کنیم.

*‌ امروز حتی کسانی که مسئولیت دارند به نوعی خود را اپوزیسیون جمهوری اسلامی مطرح می‌کنند.

* مسئله معیشت مردم دستاویز قرار گرفته، باید کشور و مردمی باشد تا معیشت معنی پیدا کند. به عبارتی باید مشخص شود که کدام مردم را در نظر داریم.

* به جای توزیع سراسری پول، مبالغ را به کمیته امداد و بهزیستی بدهیم تا افرادی که گرسنه می‌خوابند را شناسایی و پول‌ها بین آنها توزیع شود.

* عدالت به معنای توزیع پول به صورت مساوی نیست، سال‌ها شهید مطهری و بهشتی این مسئله را معنا کردند که عدالت مساوات نیست، بلکه هر چیزی را به جای خود قرار دادن است.

* شعارهایی که به منظور رفاه داده می‌شود بدون توجه به آینده و میراث کشور و وضعیت محرومان ما را صراط مستقیم نخواهد رساند.

* نیروهای مسلح باید به منظور حفظ ایران تقویت شوند و نباید در این مسیر بهای کمی بپردازیم.

* اقلیم کشور همراه با اصلاح شرایط کشاورزی باید بازسازی شود. کشاورزی ما امروز بیمار است.

* ما نباید در کشورمان انسان‌های محروم داشته باشیم، درست است که یک میلیون تومان برای یک بازنشسته کم است، اما نخست باید به فکر کسی باشیم که هیچ چیز ندارد، بنابراین باید اولویت‌ها را مدنظر قرار دهیم.

* اگر درآمد ناخالص ملی کشور ارتقا یابد، رفاه عمومی می‌تواند ایجاد شود.

* اگر بخواهیم تنها به صورت صوری بر تعداد اعداد بیافزاییم، این فقط افزودن به اعداد بیش نخواهد بود.

* ایرادی که به بنده به عنوان یک مدیر دولتی وارد است، این است که پول را نمی‌شناسم و شناختم از پول یک عدد است. بنابراین مدیران دولتی ما نباید با اعداد بازی کنند، بلکه باید ارزش مالی اعداد را بسنجند.

* درآمد دولت به شرطی بالا می‌رود که افزایش درآمد ناخالص ملی داشته باشد.

*‌ در اقتصاد مقاومتی دستورالعمل‌های نیکو و خوبی وجود دارد اما زودبازده نیست و به شرایط منطقه وابسته است، اما با اجرای آن تولید، اشتغال و درآمد مملکت ما افزایش خواهید یافت.

* اقتصاد کشور باید با حفظ زیستگاه صورت گیرد. برخی تئوری‌ها باعث نابودی کشور می‌شود.

* اقتصاد مقاومتی باید با یک حرکت جهادی صورت بگیرد. اینکه شعار داده می‌شود با اقتصاد مقاومتی در عرض سه سال درآمد مردم را در حد مطلوبی به ثمر می‌رسانیم و رفاه و آسایش می‌بخشیم، ادعای بی‌خودی است.

*‌ صنعت جایی نیست که بتوان در آن اشتغال فراوان ایجاد کرد.

* حدود 40 میلیارد دلار بنزین وارد کرده‌ایم و در چند سال اخیر 250 هزار میلیارد تومان یارانه نقدی داده‌ایم. با این 40 میلیارد دلار ارز و 250 هزار میلیارد تومان یارانه می‌توانستیم یک هزار کارخانه در کشور تأسیس کنیم.

*‌ توجه به صنعت گردشگری و ایران‌گردی می‌تواند مسئله بیکاری را تا حد قابل قبولی کاهش دهد.

*‌ برخی‌ها می‌گویند گردشگران با خودشان فساد به کشور می‌آورند، امروز هر موبایل هزاران نقطه فساد اشاعه می‌کند و بابت ارائه این مفاسد از ما پول می‌گیرند. توریسم حداقل اگر فساد می‌آورد، پول هم می‌آورد.

*‌ما نباید از آن چیزی که در دنیا اتفاق می‌افتد، غافل باشیم.

* چرا امتیاز بزرگ گردشگری را از دست داده‌ایم و به بیکاری که ام‌الفساد است توجه و شعار بی‌خود بدهیم.

* تولید هرچقدر تولید کنیم اما بازار فروش نداشته باشیم، آن تولید روی دست ما می‌ماند، بنابراین باید به دنبال مشتری در داخل و خارج از کشور باشیم.

* رونق اقتصادی را می‌توانیم با سرمایه‌گذاری صنعتی، ایجاد مطلوب کسب‌وکار، کارآفرینی و اصلاح قوانین بانکی صورت دهیم.

* امیدوارم بتوانیم با قرار دادن روش بهتری در اداره کشور به نقطه مطلوب برسیم.

*‌محرومان را باید به حداقل‌های ممکن برسانیم.