رباعی تلخ برای کودکان فوعه و کفریا

محمدرضا ترکی در سروده‌ای به کودکان فوعه و کفریا پرداخته که در حادثه تروریستی مظلومانه به شهادت رسیدند.

کد خبر: ۳۵۹۷۸۳

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۰:۰۳

صراط: محمدرضا ترکی در سروده‌ای به کودکان فوعه و کفریا پرداخته که در حادثه تروریستی مظلومانه به شهادت رسیدند.

به گزارش تسنیم، پس از دو سال تحمل محاصره، گلوله‌باران مستمر و هدف تک‌تیراندازان تکفیری قرار گرفتن، سرانجام بزرگترین تبادل شیعیان شهرهای فوعه و کفریا با گروه‌ها و خانواده‌های مسلحین مضایا و الزبدانی آغاز شد و 75 اتوبوس حامل 5000 زن و کودک و افراد سالخورده و بخش اندکی از مدافعان این دو شهر با چند هزار مخالف مسلح و خانواده‌های ایشان از دو شهر یاد شده در محل تبادل(حومه حلب)، می‌رفت تا انجام پذیرد که به دلیل اختلافات داخلی معارضان دولت سوریه بر سر شروط تبادل،  نزدیک به 36 ساعت زنان و بچه ها و افراد آسیب پذیر درون اتوبوس‌ها، بدون رسیدگی لازم و حتی بدون امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی، همچنان بلاتکلیف در آخرین ایست و بازرسی گروهای مسلح مخالف در منطقه الراشدین 4 اطراف حلب، منتظر بودند. در همین زمان، یک پیکاپ حامل چیپس و مواد غذایی در نزدیکی اتوبوس‌ها و آمبولانس‌های حامل مجروحین و تعدادی از کودکان و بزرگسالان به خیال آنکه بالاخره پس از 36 ساعت سرگردانی و گرسنگی، کسی به فکر آنها افتاده به گرد آن تجمع می‌کنند، اما به یک‌باره این پیکاپ، منفجر شده و سبب شهادت بیش از 100 مهاجر شیعه از دو قلعه مقاومت و پایداری یعنی فوعه و کفریا می‌شود و چند صد نفر نیز مجروح می‌شوند.

در این حادثه هولناک، چندین آمبولانس حامل مجروحان و چهار اتوبوس با راکبان آن که  نزدیکتر تر به محل انفجار بودند به کلی از بین می‌رود و صحنه‌های هولناکی از کشتار بی‌رحمانه افراد غیر نظامی توسط دوربین‌های مخالفان مسلح ثبت و به جهان مخابره شد. موج انفجار که مطابق نظر کارشناسان حداقل به اندازه یک تن مواد منفجره بوده، همه آنهایی را که به دلیل خستگی و کلافه‌گی از انتظار طولانی، از اتوبوس‌ها پیاده شده بودند، در برمی‌گیرد و کشتاری تاریخی از غیر نظامیان را در سوریه رقم می‌زند.

انتشار خبر تلخ شهادت جمعی از کودکان و زنان بی‌گناه و غیر نظامی موجی از اعتراضات را به همراه داشت. محمدرضا ترکی، شاعر، در رباعی که به همین مناسبت سروده، به کودکانی پرداخته که در این حادثه تروریستی شهید شدند:

دنیای تو را تلخ و سیه‌پوش کشید
تصویر تو را زخمی و خاموش کشید

در لحظه منفجر شدن تنها مرگ
لبخند زد و تو را در آغوش کشید