خواننده آواز ایرانی: تا ۴۰ سالگی با صداوسیما کار نمی‌کردم

کد خبر: ۳۵۰۲۴۱

تاریخ: ۰۱ اسفند ۱۳۹۵ - ۱۶:۰۵

صراط: محمد معتمدی - خواننده آواز ایرانی - گفت: شهرستان‌های کوچکی که در آن‌ها کم کنسرت برگزار شده، اولویت من برای برگزاری کنسرت هستند، حتی بدون بازده مالی و با پیش‌بینی ضرر احتمالی!

به گزارش ایسنا، معتمدی در نشستی که به‌مناسبت تور کنسرت «کویر» ظهر امروز (یکم اسفندماه) در تالار حافظ برگزار شد، اظهار کرد: در یک سال اخیر به‌خاطر سیاست‌های کاری و استراتژی‌هایی که هر هنرمند برای ارتباط با مخاطبان خود انتخاب می‌کند، تصمیم گرفتم، قطعاتی را به‌صورت گاه‌نامه منتشر کنم که هدف مشترک آن‌ها تولید آثاری در زمینه موسیقی ایرانی بود که با اقبال عمومی از طرف مخاطبانی مواجه شود که مخاطب موسیقی اصیلی ایرانی نیستند.

او ادامه داد: این‌که مردم کوچه و بازار در ایران ارتباط چندانی با موسیقی اصیلی ایرانی ندارند، برای من آزاردهنده است. من با انتشار این قطعات به هدفی که داشتم، رسیدم. از طرفی به نسبت رقابت نابرابر میان موسیقی پاپ و سنتی، این آثار دیده و شنیده شده است. پس از انتشار این قطعات مردم از ما درخواست اجرای صحنه‌ای آن‌ها را داشتند. ما از شش‌ماه پیش تصمیم داشتیم این کنسرت را برگزار کنیم. خوشبختانه بنیاد رودکی با وجود این‌که وقت تالار وحدت پر بود، فرصت این اجرا را در اختیار ما قرار داد.

این خواننده از بنیاد رودکی و سایت فروشنده بلیت‌های این کنسرت تشکر کرد و گفت: سایت فروشنده بلیت، دغدغه بزرگی را از دوش من برداشت، زیرا در این سال‌هایی که فعالیت‌ هنری دارم، یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌هایم بلیت‌فروشی بوده است.

معتمدی درباره‌ قطعات این کنسرت که چهارم و پنجم اسفندماه در تالار وحدت اجرا می‌شود، توضیح داد: بخشی از این آثار از ساخته‌های خودم است، مثلا قطعه «کویر» که شعر، آهنگ و آواز آن متعلق به خودم است و به‌نوعی برایم نماد خودکفایی بوده است. در این کنسرت قطعات دیگری مانند «پرواز»، «به یاد صیاد»، «شکنم ساغر» و ... اجرا خواهد شد.

او درباره‌ی ادامه اجراهای تور کنسرت «کویر» در شهرستان‌ها، بیان کرد: از آنجا که حرکت قطار ما در زمستان آغاز شد و به ایام فاطمیه برخورد کردیم، برای هماهنگی در شهرستان‌ها مشکلاتی داشتیم. بنابراین شهرستان‌های شاهرود و یزد در سال ۹۵ میزبان ما خواهند بود و اردیبهشت سال آینده برای اجرای این کنسرت به شهرهای دیگر مانند شیراز، آمل و کاشان خواهیم رفت.

این خواننده با بیان این‌که اعضای ارکستر من پایین‌ترین میانگین سنی را دارند، اظهار کرد: من آن‌ها را به‌واسطه سن انتخاب نکردم، بلکه پس از انتخاب آن‌ها به‌واسطه کیفیت کارشان، متوجه سن و سال‌شان شدم. رهبر ارکستر من یک جوان ۱۸ ساله است.

او ادامه داد: سیاست من این است که شاکله گروه را جوان‌های موسیقی تشکیل دهند، زیرا آن‌ها گاهی فکر می‌کنند کسانی که از لحاظ تاریخی چند قدم از آن‌ها جلو هستند، دیگر دغدغه‌ کار آن‌ها را ندارند. من همین‌جا اعلام می‌کنم که اگر جوانی کار و استعدادش در درجه‌ خوب و قابل ارائه باشد، حاضرم با او روی صحنه بروم.

معتمدی در پاسخ به پرسش خبرنگاری که پرسید، آیا شهرستان‌های کوچکی را که در آن‌ها کنسرت برگزار نشده یا کم برگزار شده است، برای اجرای خود به‌صورت قطعی در نظر گرفته‌اید؟ گفت: شهر دره‌گز در استان خراسان شمالی مورد نظر ماست. برای استان‌های فارس و یزد نیز برنامه‌هایی داریم و رایزنی کرده‌ایم، اما  نمی‌توان چیزی را قطعی اعلام کرد، چون ممکن است حساسیت‌هایی را ایجاد کند.

او ادامه داد: مدیرکل ارشاد در شهرهای کوچکی که برخی مردم در آن‌ها بضاعت مالی ندارند، می‌توانند با جایی مانند آموزشگاه من تماس بگیرند و درخواست خود را مبنی بر برگزاری کنسرت در آن شهرها مطرح کنند. ما نیز برای اجرای رایگان در آنجا اعلام آمادگی می‌کنیم.

این خواننده درباره تمدید کنسرت اسفندماه خود در تالار وحدت نیز بیان کرد: ابتدا قصد داشتیم یک اجرا داشته باشیم که به دو اجرا رسید. بلیت‌های کنسرت ما در مدت دو - سه روز به‌طور کامل به‌فروش رفت. ما برای تمدید آن به ایام فاطمیه و فوت مادر مدیرکل دفتر موسیقی وزارت ارشاد برخوردیم، این شد که تصمیم گرفتیم آن را برای اردیبهشت سال آینده تمدید کنیم.

معتمدی در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر این‌که گروه «ادیب» که پیش از این توسط او تشکیل شده بود، به کجا رسیده است؟ توضیح داد: ما در ابتدا گروه «همنوازان مهر» را تشکیل دادیم. دفتر موسیقی به ما اعلام کرد که این اسم هیچ‌جا ثبت نشده، اما بعد چند نفر مدعی شدند «همنوازان مهر» پیش از این نام گروه‌ آن‌ها بوده است. در ادامه ما به یاد استاد ادیب خوانساری، نام گروه خود را «ادیب» گذاشتیم و حتی با دختر ایشان هم صحبت کردیم و او نیز از این کار استقبال کرد؛ اما یک گروه شهرستانی برای ما نامه فرستاد و گفت که ما پیش از شما، گروهی را به این نام تشکیل داده‌اند. به همین دلیل، ما از این نام نیز صرف نظر کردیم.

وی افزود: این‌طور شد که گروه جدید ما، نامی ندارد و آن را به نام خودم ثبت کرده‌ام. البته با آن ساختار و ترکیب گروه «ادیب» آلبوم ضبط  کرده‌ایم که برای اجرای رپرتوارهای آن، سال آینده برنامه‌ریزی خواهیم کرد.

معتمدی با اشاره به موسیقی فیلم «سیانور» تاکید کرد: من با صدای بلند می‌گویم، «سیانور» یک کار پاپ است و حساب آن از بقیه آثار من جداست. این قطعه یک تجربه شخصی بود که دوست داشتم انجامش بدهم. بقیه آثار من در ژانر موسیقی اصیل ایرانی قرار می‌گیرد.

او درباره جهانی شدن موسیقی ایرانی نیز گفت: اگر موسیقی ایرانی بخواهد جهانی شود تا زمانی که مردم ایران تفاوت تار و سه‌تار را نمی‌دانند، یک افسانه خواهد ماند.

معتمدی همچنین درباره آلبوم «تختی» که قرار است چند روز دیگر رونمایی شود، توضیح داد: این آلبوم اثر پوریا خادم، پسر رسول خادم است. او نیز فرد بسیار جوانی است که کمتر از ۲۰ سال سن دارد. زمانی که به من پیشنهاد این کار را داد، آن را پذیرفتم و قرار بود استاد علی رهبری این پروژه را حمایت و آن را با همراهی ارکستر ناسیونال کشور چک ضبط کند. او پس از اجرای کنسرت من با استاد علیزاده، گفت که من به‌دنبال فرصتی هستم که با تو همکاری کنم.

او اضافه کرد: آلبوم‌ «تختی» یک پوئم سمفونی است که قطعات آن در کنسرت من اجرا نمی‌شود؛ اما خود آلبوم هفتم اسفند در فرهنگسرای نیاوران رونمایی خواهد شد.

معتمدی در پاسخ به پرسش خبرنگار ایسنا، مبنی بر این‌که پس از قطعه «سیانور» آیا باز هم به سمت موسیقی پاپ می‌رود؟ گفت: کار «سیانور» یک پیشنهاد از طرف بهزاد عبدی بود که برای من جذابیت داشت؛ اما اجرای دوباره یک کار پاپ توسط من، به عقبه هنری و ارزش آن کار بستگی دارد. از طرفی به این نیز بستگی دارد که بتوانم آن کار را انجام دهم یا نه، به‌طور کلی باید دید، آیا آن لباس برازنده تن من است یا خیر؟ این لباس می‌تواند کلاسیک باشد یا پاپ.

این خواننده درباره‌ی تصمیمش مبنی بر حضور نداشتن در جلوی دوربین صداوسیما، اظهار کرد: هنر من به‌عنوان محمد معتمدی ساختمانی دارد که هیچ خشتی از آن را صداوسیما پر نکرده، این موضوع از یک لحاظ خوب است و از یک لحاظ جای تاسف دارد؛ رادیو ملی فرانسه یک‌بار یک تیم صدابرداری فرستاد و از من یک آلبوم منتشر کرد که این آلبوم را به مهمانان خودش هدیه می‌دهد.

او ادامه داد: خیلی از عزیزان هستند که اگر صداوسیما را از ساختمان آن‌ها بیرون‌ بکشید، کل ساختمان هنری شان فرو می‌ریزد. من پس از پایان تحصیلم در رشته کارگردانی در دانشگاه صداوسیما، مورد بی‌مهری قرار گرفتم. حضور جسته و گریخته من در صداوسیما حاشیه‌هایی را به‌وجود آورد. تصمیم گرفتم تا ۴۰ سالگی با صداوسیما همکاری نکنم تا اگر آشی نخوردم، دهانم نسوزد. البته این‌طور نیست که با صداوسیما دشمنی داشته باشم، اما تا به حال در آنجا آنتنی نداشته‌ام.

معتمدی در پایان این نشست، در پاسخ به پرسشی مبنی درباره جاشیه‌های کنسرتش با حسین علیزاده توضیح داد: ما در مدت دو سال، بیشترین تعداد کنسرت را با استاد علیزاده داشتیم. در این دوران، من هیچ شرطی برای کار نداشتم، زیرا در نظر داشتم بهترین کار اجرا شود. رپرتوارهای اجرایی ما بسیار سنگین بود. درباره کنسرت کرمانشاه نیز باید بگویم، هماهنگی صورت نگرفته بود و من روی تخت بیمارستان از آن کنسرت با خبر شدم. من هر تعهدی که نسبت به آن مجموعه داشتم، انجام دادم و برای من خواندن در کنار ساز استاد علیزاده، افتخار است.