روند قهرمان‌سازی به قدیس‌سازی رسید

فیلم منتشرشده از قالی‌باف، از شهرداری رفع تکلیف می‌کند؟!/ عمل نکردن به قانون به خاطر یک ترس سیاسی!/ چرا شهرداری برای یک ساعت هم که شده پلاسکو را پلمپ نکرد؟

سوال این است که اگر شهردار تهران، پلمپ و تعطیلی چنین ساختمانی را بر اساس "قانون"، "وظیفه" خود می‌دانسته، چرا به آن عمل نکرده؟ در این فیلم جدید قالی باف ادعا کرده که می داند باید فکری به حال ساختمان پلاسکو شود اما به دلیل یک ملاحظه سیاسی، در انجام آن کوتاهی کرده. اگر چنین است، چرا شهرداری در همان سال حتی برای یک ساعت هم که شده، ساختمان پلاسکو را پلمپ نکرد تا امروز زیر سوال نباشد؟

کد خبر: ۳۴۵۵۸۴

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۳:۳۶

گروه اجتماعی صراط - چند روز پس از فاجعه پلاسکو، رسانه های وابسته به شهردار تهران فیلمی از جلسه شورای شهر در اردیبهشت ماه سال 93 منتشر کرده‌اند تا سند دیگری نه تنها دال بر بی تقصیر بودن قالی باف رو کرده باشند بلکه روند قهرمان سازی از او را وارد مرحله جدیدی کنند.

به گزارش صراط، در فیلم مذکور، قالی‌باف در مورد تصمیم گیری برای ساختمان های ناایمن اظهار عجز می‌کند؛ با این استدلال که اگر آنها را ببندد عده‌ای را بیکار کرده و اگر نبندد "به وظیفه‌اش عمل نکرده" است. قالی باف به صراحت نام ساختمان پلاسکو را هم به میان کشیده است.

از روز پنجشنبه که ساختمان پلاسکو فروریخت، حامیان شهردار تهران از داخل شورای شهر گرفته تا احزاب سیاسی و رسانه های حامی یا وابسته به او، نه تنها هیچ تقصیری را متوجه شهردار تهران ندانسته‌اند، بلکه او را در نقش یک مظلوم، قهرمان، نجات دهنده و حتی پیشگو جا زده‌اند. آنها ابتدا تقصیرها را به گردن کسبه و مغازه داران پلاسکو انداختند؛ سپس پای شورای شهر را به میان کشیدند؛ پس از آن هم پلمپ ساختمان را وظیفه وزارت کار دانستند.

حربه اخیر این افراد هم انتشار فیلمی از جلسه اردیبهشت ماه شورای شهر است که با "محرمانه" و "سند" خواندن آن موج رسانه ای دیگری به راه انداختند تا این بار شهردار تهران را یک پیشگو جا بزنند که حادثه پلاسکو را پیش بینی کرده بود.

قالی باف در این فیلم می گوید اگر اماکنی را که شرایط ایمنی را رعایت نکرده اند، بر اساس "قانون" پلمپ کنیم، داد همه بالا می‌رود که شهرداری می‌خواهد در این بحران اقتصادی، چوب لای چرخ دولت بگذارد. او سپس با اظهار عجز از تصمیم گیری می گوید: "من به عنوان شهردار چه کار کنم؟ اگر در این را ببندم، بدبختشان کرده ام و اگر نبدنم به وظیفه ام عمل نکرده ام."

اکنون سوال این است که اگر شهردار تهران، پلمپ و تعطیلی چنین ساختمانی را بر اساس "قانون"، "وظیفه" خود می‌دانسته، چرا به آن عمل نکرده؟ آیا اینکه دولت او را متهم خواهد کرد که قصد سنگ اندازی در کار آن را دارد، عمل نکردن قالی باف به وظیفه قانونی‌اش را توجیه می‌کند؟ قالی باف که مدعی است هیچ فعالیت سیاسی در اقدامات خود در شهرداری ندارد، این تناقض را چگونه توجیه خواهد کرد؟

آیا با بهانه اینکه ممکن است از سوی دولت متهم به سیاسی‌کاری شویم، می توان شهر را مدیریت کرد و چشم بر حوادث قابل پیش‌بینی بست؟ آیا دیگر تصمیمات حساس شهردار تهران هم با نگاه حرف دیگران و اینکه چه تبعات سیاسی برای او خواهد داشت، اخذ می‌شود؟

فیلم جدید نه تنها قالی باف را از مسئولیت حادثه پلاسکو برائت نمی کند، بلکه نشان می دهد که او می دانسته باید فکری به حال ساختمان پلاسکو شود اما به دلیل یک ملاحظه سیاسی، در انجام آن کوتاهی کرده است. اگر غیر این است، چرا شهرداری تهران در همان سال حتی برای یک ساعت هم که شده، ساختمان پلاسکو را پلمپ نکرد تا امروز و پس از رخ دادن این فاجعه، زیر سوال نباشد؟

هنوز معلوم نیست قالی باف قصد کاندیداتوری دوباره در انتخابات 96 یا 1400 را داشته باشد؛ اما آنچه با چشم غیرمسلح هم دیده می شود، این است که مقدمات این امر فراهم شده تا در صورت لزوم از آن بهره برداری شود؛ اکنون روند تعریف و تمجید و احسنت گفتن به شهردار تهران وارد مرحله ای شده که بیشتر به قدیس سازی از او شباهت دارد تا قهرمان سازی.