چرا سال ۱۹۷۴ برای بارسلونا مهم است؟ +تصاویر

بارسلونا در سال ۱۹۷۴ پیروزی به یادماندی را برابر رئال مادرید به دست آورد.

کد خبر: ۳۴۵۵۴۱

تاریخ: ۰۴ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۸:۰۹

صراط: بارسلونا در سال ۱۹۷۴ پیروزی به یادماندی را برابر رئال مادرید به دست آورد.

به گزارش ایسنا، در سال ۱۹۷۴ لالیگا اجازه داد دوباره بازیکنان خارجی در این رقابت ها پا به توپ شوند. پس از ناکامی اسپانیا در جام جهانی ۱۹۶۲ شیلی مرزهای اسپانیا به روی بازیکنان خارجی بسته شد اما لاروخا حتی به جام جهانی دوره بعد (۱۹۷۰) صعود هم نکرد. به همین خاطر اجازه حضور به بازیکنان خارجی داده شد تا تیم های باشگاهی خود را تقویت کنند. رئال مادرید نتزر مغز متفکر آلمانی را جذب کرد و پینینو مس گلزن قهار آرژانتینی را به تیم خود آورد. او قرار بود جای خالی خنتو را پر کند. در مقابل بارسلونا با یک گلزن پرویی به نام اوگو چولو سوتیل قرارداد امضا کرد و بهترین بازیکن آن دوران یوهان کرویف را به تیم خود آورد. امضا قرارداد با بازیکن هلندی نه تنها برای آبی اناری ها پر هزینه بود (یک میلیون پسو که در آن زمان گرانترین بازیکن شد) بلکه با مشکل زمان نیز رو به رو شدند. زمانی که کرویف به بارسلونا پیوست از زمان شروع لالیگا مدت ها گذشته بود.

با حضور مهاجم هلندی همه چیز تغییر یافت. او از همه لحاظ مهاجم کاملی به نظر می رسید و همه را تحت تاثیر خود قرار داد. بارسلونا در حضور چنین بازیکنی توانست پس از ۱۴ سال فاتح لالیگا شود. در مقابل مادرید در شرایط بدی قرار داشت. نتزر با وجود بازی خوبش نتوانست در مادرید درخشان عمل کند و  تنها چند شوت تماشایی از خود برجای گذاشت. در این شرایط میگل مونیوس پس از ۱۴ سال هدایت مادرید بر کنار شد. او مادرید باشکوه دورانی آلفردو دی استفانو در آن حضور داشت را هدایت کرده بود اما نتوانست در دوره جدید موفق باشد.

مولوونی جانشین مونیوس شد اما حتی طلسم های این سرمربی در آن شب در دیدار بارسلونا و رئال مادرید چاره ساز نشد. بارسلونا با ترکیب مورا، ریفه، کاستاس، تورس، د لا کروس، خوان کارلوس، آسنسی، مارسیال (تومه ۷۳)، رکساچ، ولاسکس، آگیلار (سانتیانا)، آمانسیو و ماکاناس به میدان رفت. آن دیدار شبیه یک بازی نبود بلکه همچون بازی تمرینی بود. آسنسی (دوبار)، کرویف، خوان کارلوس و سوتیل جشنواره گل بارسلونا را رقم زدند. کاتالانی ها به خاطر این پیروزی جشن بزرگی گرفتند و سال ۱۹۷۴ را همچون سال ۱۹۰۵ نام گذاری کردند (در آن سال بارسلونا پنج بر دو رئال مادرید را شکست داد).

مادرید در آن شب تحقیر شد. سوکو  بازیکن کهنه کار سفیدپوشان پس از بازی از سانتیاگو برنابئو دیدن کرد و گفت دیگر نمی تواند بازی کند و می خواهد قراردادش را فسخ کند و بازنشسته شود. برنابئو در پاسخ به او گفت: اکنون تحت تاثیر این شکست سنگین هستی. سه روز استراحت کن. همسرت را ببین و سپس فکر کن و دوباره برگرد و به من بگو: دن سانتیاگو من می خواهم بازنشسته شوم.

سوکو تا دیدار نهایی کوپا دل ری بازی نکرد. مادرید توانست در دیدار فینال با شکست چهار بر صفر بارسلونا انتقام خود را از این تیم بگیرد. سوکو در لحظات پایانی بازی به میدان آمد تا جام قهرمانی را به عنوان کاپیتان بالای سر ببرد.
در آن سال ها بازیکنان خارجی اجازه بازی در کوپا دل ری را نداشتند و به همین خاطر کرویف بزرگ در این دیدار حضور نداشت.