فرزاد جمشیدی: با "نود" دینی مخالفم

کد خبر: ۳۴۴۵۵

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۰ - ۱۸:۵۶

مجری برنامه های سحرگاهی سیما به نقد برنامه های معارفی سیما پرداخت.

فرزاد جمشیدی گفت:علی رغم اینکه نقاط قوت زیادی داریم، اما هنوز نتوانستیم به حد ایده آل برسیم؛ حد ایده آل این است که هر برنامه سازی بداند گفتن از ماه خدا ، از قرآن، پیامبر(ص) و اولاد او توفیق بزرگی است و به چشم یک فریضه به آن نگاه کنند نه یک شغل.
جمشیدی اظهار کرد: مردم برنامه های معارفی را دوست دارند، چون با دلشان سر و کار دارد و هیچ کس آنها را مجبور به دیدن این
برنامه ها نمی کند و خودشان انتخاب می کنند؛ برنامه سازان باید به محتوا در برنامه های معارفی به همراه فرم، بیشتر توجه کنند.
وی در پاسخ به پرسش ایسنا مبنی بر اینکه پیشنهادش برای جذاب شدن برنامه های معارفی چیست؟ اظهار کرد: برنامه سازان باید از رأی و نظر مردم در طی سال غافل نباشند؛ متاسفانه برنامه ها لهجه پایتختی پیدا کرده اند ما در حوزه های
برنامه سازی به ویژه در شبکه های فراگیر، از یک برنامه خوبی که بتواند در سطح ملی حرف بزند غافل هستیم.
این مجری برنامه های معارفی ماه رمضان اضافه کرد: برنامه سازان معارفی باید برنامه سازی در حوزه کلان ملی را در نظر بگیرند؛ حوزه معارفی رنگین کمانی از جهان اسلام است که می تواند مسائل روز جامعه را دربرگیرد؛ به روز بودن برای یک برنامه معارفی مثل نفس کشیدن است.
وی در پایان نیز خاطرنشان کرد: در ساخت برنامه های معارفی ایرادی ندارد که ما از جذابیت های بصری هم استفاده کنیم و اصلا قبیح نیست؛ مردم نیز باید خودشان را در یک برنامه معارفی ببینند. برنامه معارفی خیابان یک طرفه نیست.
جمشیدی همچنین درباره تاکید تلویزیون بر ساخت «نود» دینی، معتقد است: پاسخ به شبهات، کار رسانه ملی نیست و نود دینی به اعتقادات مردم صدمه می زند.
وی افزود: امکان دارد موضوعی مورد سوال جمع کوچکی باشد، ما آن سوال را مطرح کنیم و به آن جمع کوچک هم پاسخ دهیم، ولی برای جمع بزرگ مجددا سوال ایجاد می کنیم؛ همچنین معنویات موضوعی است که هر فردی باید از راه دل خودش به خدا برسد. این مجری ادامه داد: اگر مردم در بحث های دینی دچار چالش جدی شوند، باید تبلیغ کنیم، مبنی بر اینکه علمایی هستند که مردم می توانند به آنها مراجعه کنند و سوال های شرعی خودشان را از طریق ایمیل ارسال کنند.
جمشیدی درباره برنامه های معارفی چالشی، نیز عنوان کرد: عرصه معارف، عرصه جنگ و منازعه نیست ؛ عرصه صلح است ؛ باید خوبی هایش را به مردم معرفی کنیم و مردم را متوجه اصل دین کنیم در این صورت جایی برای تنازع باقی نمی ماند.