اصلاح طلبان چه سودی از طرح چندباره موضوع رفع حصر می‌برند؟

فرصت‌طلبی عارف در هفته وحدت/ نه سران فتنه "یاران انقلاب" اند نه رفع حصر "وحدت ملی" است

محمدرضا عارف که به دلیل انفعالش در مجلس دهم به شدت از سوی هم جناحی های خود تحت فشار است، در آغاز هفته وحدت تلاش کرده است تا با ورود به موضوع حصر سران فتنه، جبران مافات کند!

کد خبر: ۳۳۷۸۹۲

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۵ - ۱۶:۲۶

صراط: محمدرضا عارف که به دلیل انفعالش در مجلس دهم به شدت از سوی هم جناحی های خود تحت فشار است، در آغاز هفته وحدت تلاش کرده است تا با ورود به موضوع حصر سران فتنه، جبران مافات کند!

به گزارش صراط، عارف در یادداشتی نوشته است: متاسفانه در مقاطعی از دوران 38 ساله انقلاب اسلامی به خاطر برخی سوء تفاهم‌ها بین یاران انقلاب فاصله افتاد که مطمئناً شکاف بین یاران اصیل انقلاب فرصت را برای شیطنت‌های دشمنان نظام فراهم می‌کند.

او سپس با صراحت بیشتری به موضوع رفع حصر ورود کرده و نوشته است: در شرایط حساس کنونی با تدبیر نظام اسلامی و حل برخی از چالشهایی که تداوم آن هیچ سودی برای کشور ندارد شاهد رفع محدودیتها از برخی دوستان و یاران انقلاب باشیم که حضور همه چهره‌های انقلابی مؤمن در جشن وحدت خواست قلبی پیر جماران، امام خمینی(ره) است.

اینکه بعد از ماجرای فتنه 88 و مشخص شدن خیانت های انجام شده در آن، عارف یا هر اصلاح طلب دیگری سران فتنه را "یاران اصیل انقلاب" بداند، نشان می دهد که آنها هم هنوز اصل اشتباه خود را نپذیرفته اند و حاضر نیستند از مواضع خود عقب نشینی کنند.

با این وجود، موضوع مهم تر، تلاش عارف برای مطرح کردن دوباره موضوع رفع حصر است؛ کاری که اصلاح طلبان هرازگاهی انجام می دهند و جالب است که در زمان های نزدیک به انتخابات، حتی از سوی دولتی ها هم اوج می گیرد.

دلیل این موضوع را باید در عدم توفیق دولت در عمل به وعده های خود جست و جو کرد؛ در واقع ناکامی در تحقق وعده های اقتصادی باعث شده تا عده ای برای انحراف افکار عمومی، بار دیگر موضوعات سیاسی افراطی را غلم کنند و بر طبل آن بکوبند.

فارغ از این موضوعات، اگر واقعا هدف عارف از طرح موضوع، تحقق "وحدت ملی" در هفته وحدت باشد، باید گفت اولا وحدت با کسانی که کشور و انقلاب را تا لبه پرتگاه برده بودند، محلی از اعراب ندارد. طبیعی است که وحدت وقتی معنا دارد که دو طرف حول موضوع مورد نظر اشتراک داشته باشند؛ حال آنکه یک طرف وحدت ادعایی، حامی انقلاب و دستاوردهایش بوده اما طرف دیگر معتقد به از بین بردن آنهاست. به بیان ساده تر، چگونه می توان یکی شدن با افرادی را که چنین هزینه هایی به "ملت" و "انقلاب" تحمیل کرده و از آن هم پشیمان نیستند، "وحدت ملی" و رفع محدودیت از "یاران انقلاب" نامید؟