تهرانی‌ها و آپارتمان نشینی به سبک دهه ۷۰!

کارشناس مسکن گفت: قوانین وضع شده در خصوص فرهنگ آپارتمان نشینی مربوط به 20 سال گذشته است و تا کنون باز نویسی نشده است!

کد خبر: ۳۳۴۳۰۱

تاریخ: ۰۱ آذر ۱۳۹۵ - ۱۲:۴۳

صراط: کارشناس مسکن گفت: قوانین وضع شده در خصوص فرهنگ آپارتمان نشینی مربوط به 20 سال گذشته است و تا کنون باز نویسی نشده است!

به گزارش شهرفردا، آپارتمان نشینی امروز به بخشی غیرقابل تفکیک از زندگی شهری تبدیل شده است. اغلب شهروندان ایرانی در آپارتمان ها زندگی می کنند. خانه هایی که برخلاف مدل های سنتی نه آنچنان حریم دارند و نه متراژهای بالا! اما به هر تقدیر درشهرهای کنونی که اغلب با مشکل کمبود زمین مواجه هستند راهی جز بلندمرتبه سازی وجود ندارد. اما به نظر می رسد می توان با برخی آموزشهای شهروندی و همچنان تغییر قوانین تا حدوی زندگی آپارتمان نشینی در کلان شهرها را سر و سامان داد.

غدیری کارشناس مسکن  در این خصوص به خبرنگار ما، گفت: قوانین وضع شده در خصوص فرهنگ آپارتمان نشینی مربوط به 20 سال گذشته است و تا کنون باز نویسی نشده است!

وی با توجه به اینکه بیش از 20 سال از تصویب این قانون می گذرد، تصریح کرد: در آن زمان ساختمان سازی به این شکل نبود و به عبارت دیگر عمده ساختمان های مسکونی یک یا 2 طبقه بودند و در هر طبقه هم یک واحد بود.

این کارشناس مسکن افزود: در حال حاضر ساختمانهایی در مناطق پر جمعیت تهران به خصوص منطقه 4 و 5  وجود دارد که بیش از 50 تا 60 واحد را در خود جای داده است.

غدیری با تاکید بر این اصل که هر قانونی بر اساس وضع موجود نوشته می شود، تصریح کرد: تصویب قانون بر اساس وضع موجود و اتفاقات همان زمان نوشته می شود به طور مثال قانون اجتماعی بر اساس وضع اجتماع همان زمان و اقتصادی بر اساس اقتصاد روز است.

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر این قانون برای مشکلاتی که در ساختمانها رخ می دهد یاری رسان نیست، افزود: اکنون در ساختمانهای پر واحد با چالش پرداخت به موقع شارژ مواجهیم از یک طرف با توجه به اینکه سالهاست از هدفمندی یارانه ها می گذرد ولی باز هم یکسری از واحدها در اختیار کسانی است که به طور دائم از آن واحد استفاده نکرده.

آیا از میزان شارژ آپارتمان خود آگاهید؟
این کارشناس مسکن در ادامه باتاکید بر اینکه یکسری از واحدها به صورت انفرادی ،تعدادی از واحدها به صورت جمعی و خانوادگی استفاده می شود، افزود: برخی واحدها به صورت دائم ، واحدهایی به صورت موقت و برخی هم بیشتر از 1 یا 2 نفر در آن ساختمان ساکن هستند، در حالی که آن ساختمان ظرفیت 2 نفر را دارد ولی در حال حاضر 5 دانشجو در آن ساکن است و همین حق شارژ خانواده های دیگر را که با یک یا دو نفر در یک آپارتمان 50 متری زندگی می کنند را پایمال می کند.

تهرانی ها نسبت به فرهنگ آپارتمان نشینی آگاه ترند یا شهرستان ها ؟
امان الله  قرائی مقدم جامعه شناس و  استاد دانشگاه خوارزمی نیز در ادامه به خبرنگار شهر فردا، گفت: فرهنگ آپارتمان نشینی مساله ای نیست که در یک یا چند روز قابل حل باشد و مردم آن را یاد بگیرند،  بلکه نیاز به زمان، تجربه و آموزش دارد.

وی با بیان اینکه نهادینه سازی فرهنگ آپارتمان نشینی یک پروسه طولانی مدت است، افزود: این فرهنگ را تا تجربه نکنیم راههای رعایت آن را متوجه نمی شویم به طور مثال فرهنگ آپارتمان نشینی در تهران و در شهرهای دیگر نمی تواند یکسان باشد زیرا در تهران این فرهنگ 20 یا 30 سال با ساخت آپارتمان های شهرک اکباتان جا افتاده و مردم با آن آشنا هستند.

وی در ادامه گفت: افرادی که در شهرستان زندگی می کنند قاعدتا نمی توانند مانند ساکنین شهر تهران پیرو این فرهنگ باشند بنابراین یا باید تجربه کنند، یا آموزش ببینند و یا مدت زمان طولانی بگذرد تا این فرهنگ در بینشان نهادینه شود.

کدام را می پسندید؟ آپارتمان یا خانه ویلایی؟
قرایی مقدم گفت: افرادی که مدتهای طولانی در یک ساختمان حیاط دار در شهرستان زندگی کرده و به یکباره وارد محیط آپارتمان نشینی شده با ورود به آپارتمان حتما با مشکلاتی رو به رو خواهد بود  و نمی تواند خود را با شرایط آپارتمان نشینی وفق دهد.

این جامعه شناس تصریح کرد: بنابراین این فرهنگ باید از مدارس و در دوران طفولیت در کتابهای درسی آموزش داده شود تا در بزرگسالی افراد بتوانند این فرهنگ را در زندگی خود نهادینه کرده و به حقوق خود و همسایه شان احترام بگذارند.

فرهنگ را باید ساخت
قرایی مقدم در ادامه با ارائه راهکاری افزود: یادگیری در اثر تجربه بدست آمده و همکاری ارگان هایی مانند صدا و سیما، روزنامه ها، مجلات، سایت های خبری و درست کردن سریال هایی با مضمون آپارتمان نشینی می توان این فرهنگ را در بین مردم نهادینه کرد.

وی در ادامه گفت: یکی دیگر از راه های پیشنهادی وضع قانون برای این فرهنگ است که مردم بدانند نسبت به شارژ، آب، برق و مشاعات ساختمان، آلودگی صوتی و تصویری افراد از چه حقوقی برخوردارند.

و سخن آخر؛ باید بگوییم برای اجرای هر طرحی در کشور بهتر است که ابتدا خلقیات، رسوم، مذهب، آیین و تاریخ یک ملت را شناخته و سپس اقدام به راه اندازی یک فرهنگ در بین مردم کنیم.