پس از 3 سال تقبیح مخالفان

راهکار ظریف برای ادعایش درباره هولوکاست چیست؟

ظریف برخلاف بسیاری معتقد است "انکار هولوکاست" نقشه صهیونیست هاست نه برجسته کردن هولوکاست. بر فرض اینکه تشخیص ظریف درست باشد، چرا راهکاری برای مقابله با این نقشه پیاده سازی نکرده و صرفا به تایید هولوکاست و تقبیح مخالفان می پردازد؛ آیا این همان حرفی نیست که رژیم صهیونیستی و بسیاری از کشورهای غربی مدام آن را تکرار می کنند؟

کد خبر: ۳۲۶۲۷۷

تاریخ: ۱۲ مهر ۱۳۹۵ - ۱۴:۲۵

صراط: محمدجواد ظریف دیروز در مجلس در پاسخ به سوال جواد کریمی قدوسی درباره مخالفت وزارت امور خارجه با برگزاری نمایشگاه هولوکاست گفت: ضمن احترام به آزادی بیان، اعتقاد شخصی ام این است که این موضوع کمک به مظلوم نمایی رژیم غاصب صهیونیستی است و کمک به مردم فلسطین نیست. همه کسانی که در حوزه فعالیت های بین المللی حضور دارند و در خط مقدم جبهه مبارزه با صهیونیسم هستند هم نظر بنده هستند. ضمن اینکه بنده کاری را محکوم نکردم بلکه گفتم ما در این موضوع شرکت نمی کنیم و این کاری است که توسط بخش غیردولتی انجام شده است.

به گزارش صراط، ایستادگی ظریف مقابل "انکار هولوکاست"، موضوعی است که در سه سال وزارت او بارها تکرار شده است. او سه سال پیش، در شهریور 92 پس از تبریک توییتری سال نو یهودی، در پاسخ به کریستی پلوسی دختر رئیس سابق مجلس نمایندگان آمریکا که پایان انکار هلولوکاست توسط ایران را خواستار شده بود، نوشت: ایران هرگز هولوکاست را انکار نکرده است، مردی که انکار می کرد، رفته است، سال نو مبارک.

ظریف کمتر از یک ماه پس از این اظهارنظر در مهرماه 92، در گفت‌وگویی با شبکه تلویزیونی ای‌بی‌سی در آمریکا، هولوکاست را نسل‌کشی و جنایت فجیع نامید و "افسانه" خواندن آن در بیانات رهبر معظم انقلاب را "اشتباه در ترجمه به انگلیسی" عنوان کرد.

او در بهمن ماه همان سال در برلین، جایی که بنای معروف یابود هولوکاست هم در آن بنا شده، در مصاحبه ای تلویزیونی ضمن تایید هولوکاست، در پاسخ به سوالی درباره به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی طفره رفت و گفت این وظیفه ما نیست که اسرائیل را به رسمیت بشناسیم یا نه، بلکه این موضوع باید از سوی فلسطینیان مورد پذیرش قرار گیرد.

سوال شیطنت آمیز تلویزیون آلمان از ظریف در حالی بود که این کشور در سال های گذشته به ویژه پس از برجام، به صراحت برای همکاری با ایران، شرط به رسمیت شناختن رژیم صهیونیستی را پیش کشیده است.

وزیر خارجه دولت روحانی چند ماه بعد در اردیبهشت 93 در روز جنجالی مجلس صراحتا "انکار هولوکاست" را پروژه صهیونیستی نامید و به نمایندگان گفت که "تا زمانی که من وزیر امور خارجه هستم نخواهم گذاشت پروژه صهیونیستی امنیتی سازی ایران من جمله از طریق تخریب چهره و حیثیت ملی تحت انکار هولوکاست تحقق یابد."

ظریف اردیبهشت ماه امسال هم به مجله آمریکایی نیویورکر اطمینان خاطر داد که دولت از نمایشگاه هولوکاست حمایت نمی کند!

موضع دیروز ظریف، حرف تازه ای نیست. وزیر خارجه دولت روحانی نه تنها در سه سال و اندی وزارت خود هولوکاست را کاملا تایید کرده بلکه حتی از اینکه به صراحت اعلام کند رژیم صهیونیستی را به رسمیت نمی شناسد هم اجتناب کرده. اما ابهامی که در این خصوص مطرح است، اینکه چرا ظریف هیچ راهکار جایگزینی برای مقابله با مظلوم نمایی رژیم صهیونیستی ارائه نمی دهد؟

از نظر بسیاری از سیاستمداران کشورمان و حتی تعداد قابل توجهی از شخصیت های خارجی این است که هولوکاست ابزاری برای مظلوم نمایی رژیم صهیونیستی است؛ با این وجود ظریف معتقد است "انکار هولوکاست" نقشه صهیونیست هاست نه برجسته کردن هولوکاست. بر فرض اینکه تشخیص ظریف درست باشد، چرا او راهکاری برای مقابله با این نقشه پیاده سازی نکرده و صرفا به تایید هولوکاست و تقبیح مخالفان می پردازد؛ آیا این همان حرفی نیست که رژیم صهیونیستی و بسیاری از کشورهای غربی مدام آن را تکرار می کنند؟