گلایه بازیگر زن از دستمزدهای بسیارپایین

سیما تیرانداز با اعلام خبرهایی از نمایش جدیدی که قصد دارد پاییز به صحنه ببرد، از وضعیت این روزهای تماشاخانه‌ها تعبیر به رشد قارچ‌گونه آنها کرد و گفت: این تماشاخانه‌ها که باید خوراکی برای اجرا داشته باشند، هر متنی را بدون پیشینه خاصی به صحنه می‌برند.

کد خبر: ۳۱۷۲۷۷

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۱:۲۸

صراط: سیما تیرانداز با اعلام خبرهایی از نمایش جدیدی که قصد دارد پاییز به صحنه ببرد، از وضعیت این روزهای تماشاخانه‌ها تعبیر به رشد قارچ‌گونه آنها کرد و گفت: این تماشاخانه‌ها که باید خوراکی برای اجرا داشته باشند، هر متنی را بدون پیشینه خاصی به صحنه می‌برند.

به گزارش ایسنا، سیما تیرانداز ابتدا درباره‌ی تئاتر جدیدش توضیح داد: قرار است از مهرماه نمایشی را با همراهی هنرجویان کارگاه آوا که دوره‌ی"از متن تا اجرا" را پشت سر گذاشته‌اند، روی صحنه ببریم. این نمایش که در پنج اپیزود اجرا می‌شود و هنوز اسمی برای آن تعیین نشده، کاری براساس بداهه‌پردازی هنرجویان است.

وی با اشاره به اینکه گروه در حال تمرین این نمایش است، افزود: متن نمایش را نوشین تبریزی نوشته و آن را در سالن "کنش معاصر" که یک سالن بلک‌باکس با شرایط مناسب برای کار ما است، اجرا می‌کنیم.

تیرانداز همچنین درباره متن نمایش اظهار کرد: این نمایش پنج اپیزودی مانند همه کارهای من نوعی انتقاد اجتماعی است که در آن مسائلی همچون نوع روابط نسل امروز، بی‌عیب و نقص نبودن همه آدم‌ها، هیجان بازیگر شدن و پرداختن به جنبه اخلاقی ایرانی‌ها مطرح می‌شود.

بازیگر نمایش «بهمن» درباره اینکه قصد ندارد در نمایشی بازی کند؟ گفت: در یکی از اپیزودهای این کار نقش کوتاهی دارم اما واقعیت این است که با وجود پیشنهادهایی که داشته‌ام تمایلی به بازی در هیچ کدام از آن کارها نداشتم، چون به نظرم کیفیت بسیاری از کارهایی که پیشنهاد می‌شود پایین آمده است و این مسئله فقط در حوزه تئاتر نیست.

او اضافه کرد: در فیلم‌های سینمایی و سریال‌های پیشنهاد شده نیز مبلغ دستمزدهای بسیار پایینی نسبت به آنچه در این سال‌ها وجود داشته، پیشنهاد می‌شود و به همین دلیل برخی پروژه‌ها را به لحاظ مالی به توافق نرسیدم.

تیرانداز ادامه داد: بعد از دو نمایشی که آخرین بار در آن‌ها بازی کردم پیشنهادهای زیادی ارائه شد، اما به نظر می‌رسد با وجود تماشاخانه‌هایی که مثل قارچ رشد کرده‌اند یکی از معضلات امروزی تئاتر ما این است که این تماشاخانه‌ها که باید خوراکی برای اجرا داشته باشند، هر متنی را بدون پیشینه خاصی به صحنه می‌برند و در واقع حساسیتی روی انتخاب متن‌ها وجود ندارد.

او گفت:‌ علاوه بر کم شدن حساسیت‌ها، یکی از مسائل دیگر عجله و شتابی است که در کارهای ما وجود دارد، در حالی که می‌توان با یک برنامه‌ریزی بهتر بدون عجله شرایط بهتری را برای کار فراهم کرد.