پای عربستان و امارات پرونده شهادت دیپلمات‌های ایرانی باز شد

«محمدمختار مفلح» رئیس حزب نهضت اسلامی و یکی از فرماندهان جهادی افغانستان در گفت‌وگو با خبرنگار ما، با بیان اینکه عوامل متعدد دست به دست هم داد تا دیپلمات‌های ایرانی شهید شدند، گفت: اعتماد نامطلوب دیپلمات‌ها سبب شهادت آنها شد.

کد خبر: ۳۱۵۵۹۶

تاریخ: ۱۷ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۳

صراط: رئیس حزب نهضت اسلامی افغانستان با بیان اینکه دیپلمات‌های ایرانی در تبانی عربستان سعودی و امارات متحده عربی با طالبان شهید شده بودند، گفت: پرونده این دیپلمات‌های هیچ‌گاه باز نخواهد شد.

به گزارش فارس، در 17 ماه اسد سال 1377 شبه‌نظامیان طالبان که تازه شهر مزارشریف را تحت کنترل خود درآورده بودند، به کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در این شهر یورش برده و دست‌کم 8 دیپلمات این کشور را از بین بردند.

پس از آن، شهادت 2 دیپلمات و «محمود صارمی» خبرنگار ایرانی نیز از سوی مسئولان وزارت امور خارجه ایران در این رویداد تأیید شد که به این صورت آمار شهدای ایرانی به 10 دیپلمات و یک خبرنگار رسید.

اکنون که 18 سال از این قضیه می‌گذرد، چگونگی رویداد، عاملان و سازمان‌دهندگان آن به صورت کامل ناشناخته باقی مانده و دولت جدید افغانستان نیز اقدام به بازگشایی پرونده این دیپلمات‌ها نکرده است.

اعتماد دیپلمات‌های ایرانی به عوامل نفوذی طالبان

وی افزود: با وجود تأکیدات مقام معظم رهبری ایران جهت پیگیری جدی این موضوع، اما به دلیل وجود دست‌های پیدا و پنهان دستگاه‌های اطلاعاتی منطقه و جهان در این قضیه، مسئله چرایی و چگونگی شهادت این دیپلمات‌ها بررسی نشده باقی ماند.

وی شهادت دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف را دسیسه بزرگی دانست و گفت: پیش از وقوع این رویداد، عوامل طالبانی و کشورهای حامی این گروه به دیپلمات‌های ایرانی اعتماد داده بودند که هیچگونه آسیبی به آنها نخواهد رسید.

مفلح با اشاره به دشمنی دیرینه کشورهای حامی طالبان با جمهوری اسلامی ایران، تصریح کرد: اعتماد دیپلمات‌های ایرانی و وزارت امور خارجه ایران به آنها ناپخته‌گی دیپلمات‌های ایرانی را نشان داد که بالاخره سبب شهادت 10 دیپلمات و یک خبرنگار نیز شد.

شیعه بودن؛ جرم دیپلمات‌های ایرانی

مزارشریف یکی از شهرهای بزرگ افغانستان بوده که کنسولگری‌ها و نمایندگی‌های سیاسی ده‌ها کشور در آن فعال بود، اما سوال این است که چرا طالبان تنها دیپلمات‌های ایرانی را هدف قرار داده و آنها را به شهادت رساندند.

رئیس حزب نهضت اسلامی افغانستان در این خصوص اظهار داشت: با وجودی‌که طالبان در این اواخر اظهار نظر یا اقدامی علیه شیعه‌ها نکرده، اما در سال 1377 هدف اکثر شبه‌نظامیان طالبان راه‌اندازی جنگ مذهبی و نابودی شیعه‌ها بود.

وی با اشاره به اظهارات عوامل طالبان در آن زمان که به صراحت شیعه را کافر اعلام می‌کردند، افزود: طالبانی که کشتن شیعه‌ها را جایز می‌دانستند، دیپلمات‌های ایرانی را به دلیل شیعه بودن، به شهادت رساندند.

محمدمختار مفلح گفت: طالبان معتقد به نابودی بزرگان، سیاست‌مداران و کارمندان ارشد شیعه شده و یکی از دلائل آن نیز انگیزه آنها برای نابودی بزرگان شیعه بود.

تبانی عربستان و امارات در شهادت دیپلمات‌های ایرانی

وی با اشاره به افزایش تنش‌ها بین دولتمردان ایرانی و طالبان پس از شهادت دیپلمات‌های ایرانی، گفت: طالبان که دیپلمات‌ها را شهید کردند، با همکاری دستگاه‌های اطلاعاتی کشورهای مانند عربستان سعودی و امارات متحده عربی اقدام به چنین جنایتی کرده بودند.

مفلح شهادت دیپلمات‌های ایرانی را نتیجه انگیزه طالبان برای جنگ شیعه و سنی دانست و گفت: در برخی موارد طالبان حتی «احمدشاه مسعود» قهرمان ملی و جبهه مقاومت مجاهدین را نیز در زمره شیعیان می‌دانستند.

وی با اشاره به همکاری‌های که بین ایران و مجاهدین افغانستان وجود داشت، گفت: شهادت «عبدالعلی مزاری» و رویدادهای «یکاولنگ» و «مزارشریف» به همین دلیل از سوی طالبان انجام شد.

پرونده شهادت دیپلمات‌های ایران بسته می‌ماند

رئیس حزب نهضت اسلامی افغانستان در بخش دیگر سخنان خود با بیان اینکه هیچ زمانی پرده از روی حقیقت شهادت دیپلمات‌های ایرانی برداشته نخواهد شد، گفت: این قضیه نیز همانند قضایای ترور «احمدشاه مسعود»، «برهان‌الدین ربانی»، «ژنرال داود داود»، «سید مصطفی کاظمی» و سایر فرماندهان ارشد جهادی افغانستان پرونده آن باز نخواهد شد.

وی تصریح کرد: همانند قتل‌های زنجیره‌ای فرماندهان جهادی افغانستان، هیچ کشور و گروهی قادر به افشاسازی شهادت دیپلمات‌های ایرانی نخواهد شد.

مفلح یکبار دیگر به غفلت مسئولان سابق وزارت امور خارجه ایران اشاره کرد و گفت: کشورهای حامی طالبان یا دشمن ایران بودند یا رقیب آن کشور، به همین دلیل از اعتماد ایرانی‌ها سوء استفاده کرده و دیپلمات‌های ایرانی را شهید ساختند.

وی همچنین تصریح کرد: سازمان‌دهندگان شهادت دیپلمات‌های ایران احتمالاً هم‌اکنون از بین رفته باشند که این احتمال خود زمینه تحقیق در این خصوص را به چالش می‌کشد.