دلیل قرائت سوره «عنکبوت» در شب قدر

آیت‌الله خسروشاهی از اساتید اخلاق گفت: اگر حواسمان نباشد که این دنیا جای ما نیست، آن وقت غفلت ما را می‌گیرد و ما در حد یک عنکبوت تنزل می‌کنیم و تمدن ما یک تمدن سست و عنکبوتی می‌شود.

کد خبر: ۳۰۷۷۰۰

تاریخ: ۰۹ تير ۱۳۹۵ - ۰۰:۱۱

صراط: آیت‌الله خسروشاهی از اساتید اخلاق گفت: اگر حواسمان نباشد که این دنیا جای ما نیست، آن وقت غفلت ما را می‌گیرد و ما در حد یک عنکبوت تنزل می‌کنیم و تمدن ما یک تمدن سست و عنکبوتی می‌شود.

به گزارش فارس، از جمله اعمال شب بیست و سوم ماه رمضان خواندن سوره «عنکبوت» و «روم» است که طبق روایتی، امام صادق(ع) سوگند یاد کردند که خواننده این دو سوره در این شب از اهل بهشت خواهد بود، آیت‌الله سیدابراهیم خسروشاهی استاد اخلاق با اشاره به اینکه تأکید بر قرائت این سوره‌ها برای این است که در عمق و مفهوم آن، تدبر و توجه بیشتری شود تا دچار غفلت در شب‌های قدر و ماه مبارک رمضان نشویم، به بیان مطالب بیشتری در این خصوص پرداخته است که در ادامه می‌آید:

در مفاتیح در اعمال شب 23 ماه مبارک رمضان بر سوره مبارکه «عنکبوت» تأکید شده و گویا خواننده‌اش به بهشت وعده داده شده. معنای این موضوع این است که این سوره می‌تواند پیروان خودش را سعادتمند کند.

-ما داریم درس می‌خوانیم که سوره مبارکه «والفجر» یا «روم» و آیات اولش، سوره مبارکه «عنکبوت»، اینها جهان‌شناسی برای ما می‌آورد تا جهانی که در آن هستیم را بشناسیم، به طوری که اگر از فولاد چیزهایی بسازیم، ولی غافل باشیم که اینجا جای ما نیست و سرانجام ما جای دیگری است، آن وقت غفلت ما را می‌گیرد و ما در حد یک عنکبوت پایین می‌آییم و تمدن ما یک تمدن عنکبوتی می‌شود و عقل و شعور ما هم عنکبوتی می‌شود.

توجه به این مسائل در شب قدر در سوره «عنکبوت» و «روم» خیلی ارزش دارد، این است که تمام سواد، حوزه و علم ما را خلاصه کرده و ارائه کرده‌ایم، اگر ما هر سال در شب قدر این دو سوره را بخوانیم، غفلتمان از بین می‌رود اینها در ماه رمضان پیشنهاد شده و در ضیافت‌الله حضور پیدا کرده تا روح ما پرورش پیدا کند.

-بعضی از سوره‌های قرآن هست که بسیار در ساختن فکر و قلب و درون انسان نقش مهمی دارد که یکی از آنها سوره مبارکه «عنکبوت» است که برای هر انسان مسلمانی اعلام خطر می‌کند، چون با یک قاطعیتی می‌فرماید: «أحسب الناس»؛ مردم چنین فکر می‌کنند که دست از سرشان برداشته خواهد شد، به صرف اینکه ما گرایش به اسلام پیدا کردیم، ما شیعه علی(ع) هستیم، ما کربلا می رویم، ما سینه می‌زنیم، عزاداری می‌کنیم، افطاری می‌دهیم!.

این چیزها درست و همه‌اش هم خوب، ولی پایداری یک چیز دیگری است که وقتی مشکلات پیشامد کرد، انسان همان باشد که بود و هیچ درونش تزلزلی پیدا نشود.

-از دستوراتی که در این ماه می‌گیریم این باشد که این آیات را در برابرمان قرار دهیم و در آن‌ها تعمق کنیم.