از تکروی 92 تا ائتلاف‌بازی 94

چرا "لیست حداد" باخت؟

مگر جریان هایی مثل جبهه پایداری، جمعیت ایثارگران و چند وزیر احمدی نژاد چه سهمی از اصولگرایان را تشکیل می دادند که ائتلاف این جریان ها را به نام "ائتلاف بزرگ اصولگرایان" جا زده بودند؟

کد خبر: ۲۸۷۶۷۸

تاریخ: ۰۹ اسفند ۱۳۹۴ - ۱۲:۴۷

گروه سیاسی صراط - لیست موسوم به ائتلاف اصولگرایان در تهران شکست خورد و تهیه کنندگان این لیست اکنون خود را پشت پیروزی های اصولگرایان در شهرستان ها پنهان کرده اند.

به گزارش گروه سیاسی صراط، پذیرش این واقعیت که سازوکار ائتلاف در جریان اصولگرایی از ابتدا اشتباه بوده احتمالا برای مدعیان اصولگرایی دشوار است اما تلاش برای فرافکنی و توجیه اشتباه، احتمالا باعث تکرار آن در آینده خواهد شد.

تهیه کنندگان لیست ائتلاف تهران هرگز به سوالات و ابهامات متعدد منتقدان پاسخ نداده بودند. آنها توضیح ندادند چرا همه جریان اصولگرایی و مفهوم وسیع آن را در چند چهره خاص خلاصه کرده اند. مگر جریان هایی مثل جبهه پایداری، جمعیت ایثارگران و چند وزیر احمدی نژاد چه سهمی از اصولگرایان را تشکیل می دادند که ائتلاف این جریان ها را به نام "ائتلاف بزرگ اصولگرایان" جا زده بودند؟

ماجرا سهم خواهی نیست؛ اما ظاهرا تصمیم گیران اصلی، اصل ماجرا را فراموش کرده بودند و بدون در نظر گرفتن وزن گروه ها و جریان های اصولگرایی، فهرستی را باب میل چند تشکل کوچک و غیرفراگیر تشکیل دادند و پس از آن هر انتقادی را با متهم کردن اصولگرایان منتقد به سهم خواهی و در نهایت "تقبیح" سهم خواهی، پاسخ می دادند!

پاسخ های این تصمیم گیران حتی گاهی به طعنه، کنایه و تمسخر هم کشیده می شد؛ تا جایی که در پاسخ به سوالاتی مانند "چرا فلان گروه یا شخص سهمی در لیست نهایی ندارد" با لبخند به پاسخ هایی مانند "خودشان نخواستند" یا "ما دعوت کرده بودیم!" اکتفا کرده و چه بسا در دل، از نبود آنها اظهار مسرت می کردند.

تصمیم گیران ائتلافی که نام "ائتلاف بزرگ اصولگرایان"، بر آن نهاده بودند، حتی از اینکه این بار فهرست "خالصی" از اصولگرایان مدنظر خود را به مجلس خواهند فرستاد، شادمان بودند. آنها به قدری از لیست نهایی خود مطمئن بودند که به فهرست رقیب طعنه می زدند که لیستشان هیچ اقتصاددانی ندارد و ما ده اقتصاددان داریم!

آنچنان از ائتلاف خودساخته مطمئن بودند که با اطمینان از خودی ها خواستند تا انصراف دهند و وقتی هیچ نامزد رای آور موثری انصراف نداد آنها را به خدا قسم دادند اما باز هم تاثیری نداشت!

مشکل از آنجاست که ظاهرا حامیان و هسته اصلی تشکیل دهنده ائتلاف اساسا اعتقادی به بخش بزرگی از اصولگرایان ندارند! آنها در انتخابات ریاست جمهوری گذشته هر گونه ائتلافی را منتفی می دانستند و نه برای اصلاح طلبان که حتی برای سایر اصولگرایان نیز "هل من مبارز" سر می دادند. باور اینکه همین جریان محدود اصولگرایی دو سال بعد از شکست در انتخابات 92، چنین به وحدت و ائتلاف معتقد شوند کار دشواری بود؛ اما ماجرا این بود که ائتلاف مدنظر آنها صرفا بدان معنا بود که سایر اصولگرایان هم از تصمیمات آنها تبعیت کنند نه چیز دیگری! همان اتفاقی که در 92 هم افتاد و آنها معتقد بودند تنها راه وحدت اصولگرایان، انصراف سایر کاندیداها و حمایت همه آنها از کاندیدای منتخب این جبهه خاص است!

لیست برآمده از چنین نگرشی کاملا مشخص است؛ لیستی متکی بر یک جریان خاص که نیمی از جاهای خالی فهرست را اشغال کرده؛ و در نهایت رویگردانی مردم از آن.

اصولگرایان در شهرستان ها البته اکثریت کرسی ها را به دست آورده اند اما در تهران به سختی شکست خورده اند! در این شرایط، بد نیست آن دسته خاص از اصولگرایان نوظهور، درمورد نتیجه انتخابات تهران، دست کم در اولین گام، اشتباهات خود را بپذیرند و همه اصولگرایی را در خود خلاصه نکنند.